Love Zone (Completed)

EP(10)

Uni

“သားရယ် မေမေ့သားလေး တစ်လတည်းနဲ့ချောလာလိုက်တာ”

မေမေက ငြိမ့် မျက်နှာလေးကိုတယုတယကိုင်ကာ သေချာကြည့်၍ပြောသည်။ သူမ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ မျက်ရည်စက်ကလေးတွေ သီးနေသည်။ မေမေ အနည်းငယ်ပိန်သွားသည်ဟု သူထင်မိသည်။ ဒါပေမဲ့ ပိန်လို့ သွယ်သွားတဲ့မျက်နှာလေးက ပိုတောင်လှနေသေးသည်။ စိုင်းထီးဆိုင် သီချင်းလိုပေါ့။ သားသမီးတွေအတွက် အမေဆိုတာ ဘယ်လိုနေနေလှတာပါပဲလေ။ တစ်ဖက်မှာကျန်ခဲ့တဲ့အမေ့ကိုတွေးမိတော့ သူ့မျက်ဝန်းမှာပါ မျက်ရည်ကြည်တွေ သီးလာသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက သူ့အမေတွေပါပဲလေ။ တစ်ယောက်ကို ပြုစုခွင့်မရနိုင်ပေမဲ့ နောက်တစ်ယောက်ကိုတော့ သူ့မှာ ပြုစုခွင့်ရှိနေပါသေးတယ်။

“မေမေ ဘယ်လိုပြောရမလဲတောင် မသိတော့ပါဘူးသားရယ်။ သားလေးက သုံးလခွင့်တောင်းတာကို မေမေက ခွင့်ပြုပြီးမှပဲ ဒီလိုကြီးဖြစ်လာတာတွေနဲ့ မေမေ့သားလေး လစေ့အောင်မနေလိုက်ရဘူး။”

“ရပါတယ်မေမေရယ်။ သားလည်း မေမေ့ကိုလွမ်းနေတာလေ။ အတော်ဖြစ်သွားတာပေါ့ မေမေရ။”

“အေးပါသားလေး။ သွား ခရီးရောက်စဆိုတော့ နားလိုက်ပါဦး။ မနက်ကျရင် မေမေကိုယ်တိုင် မနက်စာ ပြင်ပေးမယ်။”

“ဟာ မေမေကလည်း ခြေထောက်က”

“အမလေး မေမေ့ခြေထောက်က ဘာမှအဲ့လောက်မဟုတ်ပါဘူးသားရယ်။ မင်းဖေဖေပေါ့။ ပိုနေတာ”

မေမေက သူ့နောက်နားမှာ ရပ်နေသည့် ဖခင်ဖြစ်သူကိုမျက်စောင်းထိုးသည်။ သူလည်း စိတ်ပြန်ရွှင်လာသည်။

“ဒါဆိုသားလည်း ပိုတယ်မေမေရာ။ မလုပ်ရဘူး။ သားဘာသားပဲ စက်ဘီးစီး... အာ... လမ်းလျှောက်ပြီး တစ်ခုခုသွားဝယ်လိုက်မယ်လေ။ သားလည်း လမ်းလျှောက်ဖြစ်တာပေါ့”

“သားသဘော သားသဘော။”

မေမေ့အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ အိပ်ယာထဲသို့ဒိုင်ဗင်ထိုးချလိုက်သည်။ သူ အရမ်းကို နွမ်းနယ်နေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မနက်ဖြန်ကမှ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ပဲရှိသေးသည်။ ကျောင်းတက်ရဦးမည်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ တအီအီညည်းလိုက်မိသေးသည်။ ဖေဖေ့ကိုခွင့်တောင်းပြီး ကျောင်းတစ်ရက်လောက်နားကာ အိပ်ရကောင်းမလားတွေးမိသည်။ ဒါပေမဲ့လည်း ကျောင်းမပျက်ချင်သောစိတ်က သူ့ကိုခွင့်မယူဖို့ တိုက်တွန်းနေပြန်သည်။ တစ်ခြားရက်လည်းမဟုတ်၊ ကျောင်းပြောင်းလာပြီး ပထမဆုံးရက်မဟုတ်လား။ ပုံမှန်ဆို သူမပျက်သင့်ဘူးလေ။ သူ လောကကြီးကို ချက်ချင်းပဲမုန်းသွားမိတယ်။ နာရီကိုတစ်ချက်ကြည့်တော့မနက်၄နာရီထိုးခါနီးပြီ။ သူ့မှာအိပ်ချိန်ဆိုလို့ အလွန်ဆုံးရှိမှ ၄နာရီပဲကျန်တော့တယ်။ အတွေးတွေနဲ့ ဒီအချိန်ကိုမဖြုန်းသင့်တာ သူကောင်းကောင်းသိတယ်။ ဒါ ကြောင့် အခန်းထဲမှာရှိတဲ့အသံထွက်တတ်တဲ့အရာအားလုံးကို ပိတ်လိုက်ပြီး စောင်ပုံထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နစ်မြုတ်ထားလိုက်တော့တယ်။