The Badboy's Order

Chapter 9

Chien Bennete's POV

Nakahinga ako ng maluwag nang lagpasan lang ako ng dalawa. I think I can relax now. Jovan will not gonna go near me anymore.

"Let's go?" Tanong ng lalaki na kanina pa pala nakatingin sa akin. I felt his heavy stares but I just ignored it.

"Huh?" Takang tanong ko sa kaniya.

He chuckled. "I mean, hatid na kita sa classroom mo?"

I immediately shook my head, "huwag na. Salamat nalang. Sige mauna na ako." Mabilis kong sabi saka inayos ang notebook na ibinalik niya sa akin bago naglakad paalis.

Time passes by and tomorrow came so fast.

Tahimik akong pumasok sa loob ng classroom at tulad ng lagi kong nadadatnan pag-umaga, may kaniya-kaniyang grupo ang mga classmate ko.

Some were applying make up on their faces, almost of the boys were playing a mobile game while cursing one another that made me grimaced. May iba ring natutulog dahil hindi pa naman nagsisimula ang klase. At syempre ang, hindi papahuli ang mga chismosa na kung mamalasin nga naman ako ay nasa malapit pa sa upuan ko nag-uusap usap.

"Did you know guys?" I heard them talking as I settled myself on my chair.

"What?" Intriga nong isang chismosa.

"I heard our top 2 student drop out from studying."

Kahit ako na nakikinig lang ay na-intriga na rin sa pinag-uusapan nila.

"Really? Sayang naman." The other girl said. "He is nerd but he has the looks pa naman. Tapos brainy pa. Bakit daw nag-drop out?"

The chismiss queen just shrugged her shoulders, "dunno. Basta I heard, kusa siyang nag-drop without any valid reason."

Then they change topic. Ibang estudyante na naman ang pinag-uusapan nila until their conversation have something to do with me.

"Chien." One of them called my attention.

Nag-angat naman ako ng tingin saka tinignan sila, "they said you stop Chester from courting you? Ang taas naman ng standards mo, si Chester na  'yon ah, hi-hindian mo pa." Mataray pa na sabi niya na agad sinang-ayunan ng lahat.

They don't know anything. I said in my mind.

Hindi ko sila sinagot at narinig ko naman silang nagsabi ng "sungit" na hindi ko nalang din pinansin.

The time went fast and the classes ended. Medyo maaga pa naman kaya naisipan kong dumaan sa library.

I am walking to library when something hit my head. Napahawak ako sa ulo ko na medyo nasaktan dahil sa tumama sa akin.

Luminga ako sa paligid para tignan kung ano ang tumama sa ulo ko. I sighed when I saw a ball not far away from me. Nasa lupa ito at nagpapagulong-gulong pa.

"I'm sorry miss." Came a guy from the who was wearing a basket ball uniform. Hinihingal pa ito na parang galing sa pagtakbo.

Tinignan ko ang pinanggalingan niya at napabuntong-hininga nang makita ang basketball court na madadaanan ko papunta sa library.

"Okay lang--what are you doing?" Agad na tanong ko nang hawakan niya ang ulo ko at parang chini-check.

He smiled like he was endorsing a brand of toothpaste. Labas ang kompleto at mapuputing ngipin.

"I am sorry about the ball." He sincerely said before looking at me, meeting my eyes who has confused look on my face. "I didn't mean to hit you."

Tumango naman ako saka umatras para dumistansya sa kaniya. "Okay lang. Hindi naman masakit."