A/N: To the readers of this story, I hope you enjoy reading this and would recommend the story to your fellow friends. Thank you and enjoy reading!
Chien Bennete's POV
"Susubuan kita." Nakangiting sabi ko kay Jovan na ngiting-ngiti namang tumango sa akin.
I started feeding him with the lunch I prepares for us. For almost 1 month, this is our routine.
I will prepare our lunch and we'll eat privately in the school's garden.
Hindi pa rin nawawala sa akin ang mga nalaman tungkol sa kaniya at kay Yla at aware naman ako na palihim pa rin silang nagkikita.
Masakit para sa akin ang mga nalaman ko pero simula nang aminin ko sa sarili ko na mahal ko ang lalaking ito ay napagpasyahan kong makisakay sa drama nila at mag-enjoy habang kasama ko pa siya.
Maybe I am not in my true self anymore but I really want to treasure this moment until it last. Ayokong dumating sa point na may pagsisisihan ako sa huli dahil lang sa wala akong nagawa.
And also, I already accepted the fact that Jovan is not mine but it doesn't mean I am not hurting. Masakit pa rin. Lalo na at pinapaubaya ko na kay Yla ang lalaking kaharap ko.
In few months now, after I graduate, I will go to the Italy. Doon ako makikipagsaparalan dahil may nakuha akong sertipiko sa isang paaralan doon.
After a few months, I will leave them behind. That's why I didn't talk with him or them regarding to this. Alam ko kasi na pag umalis na ako, magiging okay na ang lahat.
I also talked with Chester secretly when he asked me if I passed the exam on abroad and I said yes, luckily ay nakapasa rin siya at magkasama kami doon.
Napatingin ako kay Jovan nang hawakan niya ang bewang ko. Nakita kong nakakunot na ang noo niya habang nakatingin sa akin.
"You space out while feeding me. What are you thinking?" Malambing na tanong niya.
Napakurap-kurap ako saka umiling-iling sa kaniya. I give him a sweet smile. "naisip ko lang 'yong sagot ko kanina sa quiz." Palusot ko.
Nangunot naman ang noo niya. "I am confident you perfect it."
Ngumiti lang ako saka kumain na. I became sweet to him sometimes just like now. Sinusubuan ko siya kahit na hindi naman dapat dahil may kamay naman siya para humawak sa kutsara.
"Anyway, hindi pala ako papasok mamaya."
Napatigil ako sa narinig at bigla nalang bumigat ang kaloob-looban ko. Alam ko naman ang dahilan kaya hindi siya papasok.
Magkikita na naman sila.
"B-Bakit naman?" I did try to ask him. Baka sumagot at magpakatotoo.
He kissed my hair first before he answered me. "Some gangster wanted to fight with us. I will fetch you here later."
Maghihintay pa rin ako.
Ngumiti ako ng pilit. Ito ang masakit sa sitwasyon na alam na alam mo ang totoong nangyayari.
You are bombarded with lies but still trying to believe it. Trying to accept that what they said was true. Na sana, iyon nalang ang totoo.
"Don't be too harsh, Jovan. Remember that you don't have any rights to kill someone." Seryoso kong sabi, ibinabaling doon ang sakit na nararamdaman.
And you don't have any rights to hurt me but for my bestfriend that you love, I will let you hurt me.
BINABASA MO ANG
The Badboy's Order
Ficção AdolescenteI don't know where this mess came from. I just supported my bestfriend's love life and it lead to where I am right now. Following the badboy's order. Cover is credits to Canva. ***This is a standalone story.***
