Vampire's sweetheart ( Completed )

So far away

Sonhi pov

මන් උදේ නැගිටිනකොට මට දැනුනෙ ලොකු ඔලුවෙ කැක්කුමක්. වටපිට බලනකොට තමයි තේරුනේ තාම එළිය වැටිලත් නෑ කියලා. වෙලාව බලද්දි පාන්දර 4 යි. ආයේ නින්ද යන්නෙත් නෑ. අන්තිමට නැගිටලා මන් වොෂ්රූම් එකට ගියේ වොෂ් එකක් දාගන්න. වොෂ් එකක් දාගෙන ඇවිල්ලා මන් බේක්හ්‍යුන්ගෙ කාමරේ ලගට ගිහින් දොරට තට්ටු කරා. බේක්හ්‍යුන් දොර ඇරියෙ ඈනුමකුත් අරින ගමන්. එයා නම් හොද නින්දක වගේ ඉදලා තියෙන්නෙ.

"ඔහ්! ඔයාව ඇහැරෙව්වට මට සමාවෙන්න. මට ඊයේ රෑ මෙහෙ ඉන්න දුන්නට තැන්කිව් වෙරි මච්. මන් දැන් යන්න කියලා හැදුවෙ. මන් හිතන්නෙ මන් දැන් හොදින්"

"ඔයාට ෂුවර් ද ආපහු යන්න ඕනි කියලා"

"ඔව් මට එයා නැතුව ඉන්න බෑ"

"මාත් එන්නද ඔයත් එක්ක යන්න"

"නෑ මට පුලුවන් තනියම යන්න" එහෙම කියලා මන් බැලුවේ බේක්හ්‍යුන්ගෙ ඇස් දිහා. ඒ ඇස් රතු වෙලා තිබුණේ හරියට මාව මරන්න තරම් කේන්තියෙන්. ඒ ඇස්වල තිබුණ අදුර නිසා මන් බයවුණා කිව්වොත් හරි. ඒ නිසා පන්තියෙදි හම්බවෙමු කියලා මන් ඉක්මනට ටෙලිපෝර්ට් වුණේ ජිමින්ගෙ ගෙදරට. හරියට කිව්වොත් දැන් ඒක අපේ ගෙදර. මන් දොර ලගට ගිහින් නතර වුණේ ඇතුළට යන්න මගෙ හිතත් එක්කම පොර බදිද්දි. අන්තිමට දොරට තට්ටු කරාම දොර ඇරියෙ හොබී. එයා මාව දැකපු ගමන් හයියෙන් කෑගැහුවා.

"ජින් හ්‍යුන්ග්" හොබී කෑගෑහලා තත්පරයක් යන්න කලින් ජින් මගෙ ඉස්සරහ ඇවිත් හිටගත්තා. ඒ ඇස් හොදටම රතු වෙලා මදිවට මූණ සුදුමැලි වෙලා.

"සොන්හි" ජින් කත කරද්දි අපි දෙන්නගෙ ඇස් එකට ගැටුනත් පළවෙනි වතාවට මන් ඒ ඇස් දිහා නොබලා අහක බලාගත්තා. සිද්ද උන දේ අමතක කරලා ආයෙත් අලුතින් පටන්ගන්න කියලා හිතුවට හිතුව තරම් ඒක ලේසි වුණේ නැත්තෙ ඒ දැකපු ෆොටෝ එක මගෙ ඔලුව අස්සෙ හිරවෙලා තිබුණ නිසා. කොච්චර අමතක කරන්න හැදුවත් එයා තමයි මගෙ අම්මලගෙ මිනීමරුවා කියලා මට අමතක කරන්න බැරි වුණා. මන් ඔලුව ගැසුවේ ඒ හැමදේම අමතක වෙලා යන්න කියලා. මන් දුවගෙන ගිහින් ජින්ව බදාගත්තා. මන් ඒ කරපු දෙයින් එයා ගැස්සුනා කියලා මට දැනුනත් ටික වෙලාවකින් එයත් මාව බදාගත්තා. මන් දැන් ඉන්නෙ ජින්ට තුරුල් වෙලා උනත් මගෙ හිත ගොඩක් රිදෙනවා. ඒත් ඇයි? මට දැනෙන්නෙ මගෙ හදවත කෑලි කෑලිවට කැඩිලා යනවා වගේ. මන් ජින්ගෙන් ඈත් වෙනකොට ජිමින් ඇවිල්ලා මගෙ උරහිස්වලින් අල්ලගෙන කෑගහන්න ගත්තා.