Missing Melody (COMPLETED)

Missing 3: L.A University

SINJI'S POV

NAKANGITING tinungo ko ang INTEL office kung saan naroon si Rent. Ito na kasi ang huling araw na tuturuan niya ako sa mga subjects ko bago ako sumabak sa totoong laban—ang college life. Unti-unti na rin akong nasasanay sa presensya ng kapatid ko at sa mga taong nakapaligid sa akin dito sa organization. To be honest, hindi na rin ako nagreklamo kay Kuya Luther; tutal magkapatid naman kami at siya na lang ang natitira kong pamilya sa mundong ito.

Pabalibag kong binuksan ang pinto ng opisina ni Rent. Sa sobrang hyper ko, patalon-talon pa akong lumapit sa kaniya. Abala siya sa harap ng computer at ang tanging naririnig ko lang ay ang mabilis at agresibong lagapak ng keyboard na umaalingawngaw sa apat na sulok ng kwarto, kahit na halos mapuno na ang paligid ng mga naglalakihang monitors.

"Wow! Ang daming TV naman dito! Pwede ko bang iuwi ang isa?"

Namamanghang lumapit ako sa mga monitor na nasa harapan niya. Ang iba ay nakasabit pa sa dingding, blinking with complex data na hindi ko naman maintindihan kung ano ang ipinapakita.

"What do you want, brat?" malamig na tanong niya nang hindi man lang ako nililingon.

Bumaling ang paningin ko sa kaniya. Busy pa rin ang mga daliri niya sa pagtipa. "This is my last day of my one-on-one tutor with you before I enter that University, right?"

O, 'di ba? Straight na ako magsalita ng English! Kailangan ko daw kasing matutong maging fluent sa foreign language sabi nila, kahit na aminin ko man o hindi, pumipilipit pa rin ang dila ko minsan.

"I don't have time for your studies right now. I am busy," tipid niyang sagot.

I pouted my lips as I leaned my body towards Rent's swivel chair. Sinisilip ko lang naman kung ano ang ginagawa niya, kaso sumasakit lang ang ulo ko. Wala akong maintindihan dahil tanging mga numero, letra, at kung anu-anong programming symbols lang ang lumalabas sa monitor niya. Mukhang gumagawa siya ng mga codes. May alam naman ako sa computer, pero hanggang Facebook, YouTube, at paglalaro lang ng Pou ang level ng expertise ko.

"Anong ginagawa mo?" tanong ko uli.

Ni minsan, hindi ko pa nakitang ngumiti ang Rent na ito. Nagpapaligsahan ata sila ni Kuya Luther kung sino ang unang matutuyuan ng laway sa sobrang kasungitan.

"I am just building a security system for HuPoFEL's safety," paliwanag niya.

"Kailangan pa ba 'non?"

"Yeah. All of HuPoFEL's access is in my computer and Aqueros's computer, so I decided to make a specialized code for it."

Kahit wala akong naintindihan, tumango na lang ako para magmukhang matalino bago ko siya iniwan. Mukhang seryoso talaga ang trabaho niya.

'Kung hindi ako mag-aaral, ano ang gagawin ko ngayon?'

Habang naglalakad at nag-iisip, saktong nakasalubong ko si Senri na may hawak na folder. Agad sumaya ang mood ko kaya sinalubong ko siya. "Yo! What's up?"

I felt like my surroundings became instantly livelier the moment Senri flashed his smile at me. My heart skipped a beat.

"Hey there, did your studies go well?" he asked gently.

"No. Busy si Rent. Anyway, ano 'yan?" tanong ko, nakaturo sa folder na bitbit niya.

"This? It's a report of my last mission. Do you want to look at it?"

"Sige!"

Senri handed me the folder as we continued walking down the hallway. Hindi ko alam kung saan siya papunta pero sumunod lang ako. Pero ganon na lang ang pagbunghalit ko ng tawa nang mabuksan ko ang folder at makita ang sulat niya.