Missing Melody (COMPLETED)

Missing 15: His Time

SINJI'S POV

"Mars, ang sama ng tingin sa atin ni Kuya Luther," bulong ko kay Saviel habang magkaharap kaming nagpapaubaya sa banayad na daloy ng alon. The sun was beginning its slow descent, painting the sky in hues of orange and purple, pero heto pa rin kaming dalawa, nakababad sa tubig-alat at ayaw pang umahon.

Saviel followed my gaze to where my brother was standing near a tall coconut tree, looking like a stern sentinel together with the rest of the HuPoFEL boys.

Tapos na silang maglaro ng beach volleyball, but the shore was still alive. May mga mangilan-ngilan pang nagtatampisaw, habang ang iba naman ay busy sa banana boat, jetski, at kung anu-ano pang water activities na pwedeng gawin dito sa resort.

"Hayaan mo nga siyang mamuti ang mga mata kakatitig sa atin," Saviel retorted with a roll of her eyes. "Hindi na tayo bata para bantayan niya nang ganyan."

"Excuse me, eighteen pa lang ako. Sa ating dalawa, ikaw lang ang matanda," natatawang asar ko sa kanya. But my laughter was cut short when she suddenly splashed a handful of seawater directly onto my face. Napatili ako sa gulat.

"Apakasama mong nilalang!" singhal ko habang nagpupunas ng mata.

Nagpatuloy kami sa pagkukwentuhan tungkol sa kung anu-anong random things habang nakalutang sa tubig, nang bigla akong makaramdam ng mga braso na pumulupot sa bewang ko mula sa ilalim ng tubig.

Akmang sisipain ko na sana kung sino man ang nangahas na humawak sa akin, pero biglang lumitaw ang pamilyar na bulto ni Senri. His damp hair fell over his eyes, looking effortlessly messy, pero ang loko, nakangiti lang sa akin nang nakakaloko.

"Hey Sav, can I borrow her for a minute?" paalam ni Senri. He brushed the wet strands away from his face with one hand, while his other arm remained possessively locked around my waist.

Hindi naman lingid sa kaalaman ni Saviel ang relasyong meron kami ni Senri. Ang problema lang, agaw-eksena talaga sila ni Kuya—SaLuth for the win talaga ang tensyon ng dalawang 'to.

"Nakow, lalandiin mo lang ang bespren ko. Tigilan mo ako, Kuruzaki. Nakita kita kanina, may kausap kang chix," hirit ni Saviel, her eyes narrowing playfully.

"Seryoso ba 'yan, mars?" nanlaki ang mga mata ko. I looked back and forth between Saviel's teasing face and Senri's calm expression, but the man didn't give me a chance to protest. He started pulling me toward the shore.

"Don't believe her, wife. She was just asking me for directions," Senri explained softly, his voice low and reassuring.

"Sus, kunwari pa 'to! May pahimas-himas ka pa nga sa bewang no'ng babae!" sigaw ni Saviel mula sa likuran namin, nananatili pa rin siya sa malalim na bahagi ng tubig.

Biglang sumama ang timpla ng mukha ko. I know this man—likas na mapang-akit ang charms niya. I've seen him in the past, a literal magnet for women. Inis kong tinulak si Senri palayo kaya nabitawan niya ako.

"Hey, she's lying," he pleaded, reaching for my hand.

"Alam mo, ang landi mo talaga!"

Nag-walk out ako, stamping my feet against the wet sand. Pero hindi pa man ako nakakalayo, narinig ko ang malakas na tawa ni Saviel.

"Joke lang, mars! Walang kausap si Senri. Izza prank!" Humagalpak siya ng tawa, halos mapaupo na sa mababaw na tubig habang hinahampas ang sariling tuhod.

I crossed my arms over my chest and glared at her. "Happy yern, mars?" Bakas sa boses ko ang matinding inis. Ang lakas talaga mangtrip ng babaeng 'to; kung hindi ko lang siya best friend, baka nabigwasan ko na siya.