Aizawa x Reader (Bnha x Reader)

Eve almak

Beğenin lütfen 🔪

Yorum da atın

"Evden atalım."

"Çocuk evden atılmış zaten Mia..."

"Ya banane! Bir bok yemese annesi onu evden kovmazdı!"

"15 yaşındaki çocuk nereye gidecek başka?"

"Sınıftaki çocuklar ne pardon? Gitsin bir arkadaşında kalsın işte!"

Aizawa iç çekerek bana baktı. Konuşmayı kesmişti ama hâlâ gözleri ile konuşuyor sayılırdı.

Derin bir nefes alarak dış kapıda bekleyen Katsuki'ye baktım.

Ne yalan söyleyeyim, şu an çok masum duruyordu.

Ona doğru ilerledim, yere eğik başını kaldırıp bana baktı. "Kalabilir miyim?"

"Neden Kirishima'ya gitmiyorsun?"

"Ailesi ile tüm hafta boyunca şehir dışında olacak."

Bu hafta okulda tadilat olacağı için okul olmayacaktı. Bu yüzden çocuklar da evlerine gönderilmişti.

"Midoriya?"

"Deku'da kalmam!"

Ağızının ortasına çarparım görürsün çocuk!

"Kaminari?"

Kaşlarını çattı, "Götü yerinde durmuyor! Onun evinde uyuyamam bile!"

"Shoto?"

"Ne? O aptal çok saf biri ve tek kelime etmiyor. Ayrıca Endeavor ile aynı evde kalmak istemiyorum."

"Senin keyfini sikerim!"

Normalde olsa umrumda olmaz, kalmasına izin verirdim.

Ama Aizawa vardı ve normalde onunla tek kalmak istiyordum.

"Mia, hadi ama. Kalsın, ne olacak?"

Omuz silktim, "Peki."

.

"Anneni ne yaparak kızdırdın?"

Çatalına doladığı rameni ağızına attı, "O yaşlı kadın her boka sinirleniyor!"

Elimdeki kahveden bir yudum aldım, "Kime çektiğin belli..."

"Hey! Laf sokmaya çalışma!"

Tek kaşımı kaldırdım, "Öğretmenin ile nasıl konuşuyorsun sen? Seni evden atarım görürsün."

"Burası Aizawa senseinin evi. Sanane lan benden?"

Aizawa'ya döndüm, "İkimizin de evi birbirimizin değil mi? Ortak kullanıyoruz!"

Aizawa, Katsuki ile tartışmamdan bıkmış gibiydi. Hemen yanımda kafasını geriye yaslamış ve gözlerini kapatmıştı.

"Evet, ortak..."

Katsuki'ye döndüm ve Aizawa'nın görmeyeceğini umarak nah çektim.

"Mia, küfür yok!"

Yakalandığımı fark ettiğim telaş ile ona döndüm.

"Senin gözün kapalı değil miydi?"

Katsuki piç gibi sırıtarak yemeğine döndü.

.

Üstüme Aizawa'nın bir tişörtünü geçirdim ve kapıya yöneldim.

"Bebeğim, nereye?"

Yatakta neredeyse uyuyacak olan Aizawa'ya baktım. "Katsuki'ye bakıp geliyorum."

"Hmhm..."

Odadan çıkarak ona verdiğimiz misafir odasına gittim. Kapıyı yavaşça 2 kez çaldım.

"Gel."

Ses gelince kapıyı açıp içeri girdim. Odanın balkonunda oturmuştu, kafasını kapıdan çıkarmış kimin geldiğine bakıyordu.

Beni görünce geri önüne döndü, ben de balkona gittim ve yanına oturdum. "Uyumamışsın."

"Daha erken."

"Erken dediğin, 3"

"Erken işte."

Bir şey demedim ve kafamı geriye yasladım.

"Mia..."

Bir şey söylemek istiyor gibiydi.

"Ne söylemek istiyorsun?"

"Sırrın var ya hani."

"Evet?"

"Onu senseiye hiç söylemeyecek misin?"

Omuz silktim, "Bilmem."

"Eğer söylersem... Ne olur?"

"Okuldan atılır, ve yer altındaki çoğu kişi ile beraber tutuklanırım muhtemelen."

Sessizlik.

"Söylemeyeceğim, korkma."

Gülümsedim, "Korkmak mı? Korkmuyorum zaten. İstersen söylersin istemezsen söylemez."

"Kızgın mısın bana?"

"Bu konuya neden bu kadar takıldın?"

Ona döndüm, gülümsemem büyüdü. "Yoksa ilk defa suçunu kabul edip vicdan azabı mı çekiyorsun?"

Gözünü benden kaçırarak önüne döndü.

Birkaç saniye sonra koltuğun üstünde duran kolumu kaldırdım ve saçlarını okşadım. "Sana sinirli değilim, Katsuki. O zaman sinirliydim evet. Ama şu an değilim. Abla dersen daha çok barışırım ama!"

Bana döndü, "Sana abla demeyeceğim!"