Aizawa x Reader (Bnha x Reader)

Sakinleş

Beğenin lütfen 🔪

Yorum da atın

Kafes yavaşça yukarı kalkmaya başladığında gözüm bir tek Katsuki'yi tutan adamı görüyordu.

Kafes yarıya kadar kalktığında daha fazla bekleyemeyerek eğilip altından geçtim.

Herkes gözlerimdeki öfkeyi görmüş gibi sağa sola çekilip geçmem için yol verirken sağımda sırtı bana dönük kızın ceketini tek harekette çıkardım ve ceketin kollarından tutarak adama ilerledim.

Ne kadar yaklaşırsam Katsuki'de o kadar görüş alanıma giriyordu.

Öfkeli ve hafif korkulu gözlerle adama bakarken gözü arkada onlara yaklaşan bana kaydı ve gözleri iyice büyüdü.

Ceketi adamın boynuna geçirip kollarından sertçe çekerek adamın boğazına baskı uygulayıp onu boğmaya başladım.

2 saniye geçmeden elini Katsuki'nin yakasından çeken adam ellerini boğazına doladı. "D-dur..."

"Ne dedin? Anlamadım?"

Sesim çok sert çıkıyordu. Katsuki 2 adım ötede ne yapacağını bilemez hâlde bizi izliyordu.

"B-bir dakika... Nefes..."

Ceketi daha da sıktım, adam dizlerinin üstüne düştü.

"Sen nasıl? Nasıl gidip bir çocuğa o şekilde davranırsın!"

Katsuki güçsüz biri değildi.

Ama burası yer altıydı.

Özgünlüğü hiçe sayarsak, fiziksel güç olarak buradaki herkes çocuklardan güçlüydü.

Adamın yüzü kıpkırmızı olmaya başlamıştı. O an bir el kolumdan tutup beni geri çekti. "Mia! Dur!"

Akiro'nun sesini duyunca bir anlığına derin bir nefes aldım. Adamın boğazını sıkan ceketi gevşettim ama bırakmadım.

Bileğimi daha sıkı tutarken kulağıma mırıldandı. "Başımıza daha fazla bela alamayız. Bırak adamı!"

Haklıydı. Buradaki tek patron Kai değildi. Eğer olay uzarsa, ve bu adam patronlardan birinin altıysa, başımı tekrar belaya sokardım.

Yer altı canım cicim olan bir yer değildi.

2 dakikada ne olduğunu anlamadan kalbinizi söküp çıkaracak insanlar vardı.

Ceketi bıraktım, adam hızlı nefesler alıp öksürürken öne doğru düştü.

Gözüm Katsuki'ye kaydı. Bakışımdan korkmuş gibi yarım adım geri gitti.
"M-mia..."

Şu an, herkesin ortasında ona patlamak istemiyordum.

Arkamı döndüm ve şok içinde bizi izleyen insanların arasından geçip Akiro'nun odasına yöneldim.

Arkamdan Akiro'nun gür sesi duyuluyordu.

"NE BAKIYORSUNUZ LAN! SİKTİRİN GİDİN İŞİNİZE! HADİ!"

Odanın önüne geldiğimde sertçe kapıyı açtım. Öfkeden çıldıracaktım.

Hangi mantıkla, hangi düşünce ile beni takip etmişti?

Ben bunu nasıl fark edememiştim?

Ne bok yemişti de o adam ona saldırmıştı?

30 saniye sonra odaya Akiro, arkasından ise Katsuki girdi.

Öfkeyle sağa sola yürürken durup Katsuki'ye baktım.

"Sen."

"Mia ben gerçekten..." sesinden onun da ne diyeceğini bilemediği anlaşılıyordu.

Ona ilerledim yakasından tuttum. "SEN NASIL? NE GİBİ BİR DÜŞÜNCE İLE BENİ TAKİP EDERSİN!"

"Ben böyle bir yer olduğunu..." gözlerini yere çevirdi, "Ben senin böyle biri olduğunu... Bilmiyordum."

Sinirden kahkaha atarak geri çekildim ve ellerimi iki yana açtım. "Nasıl biriyim, Katsuki? Söylesene! Beğendin mi beni? Okuldaki yaşlı öğretmenin gelmiş yer altında kafes dövüşçüsü!"

Elimle kapıyı işaret ettim, "Okuldaki o sevmediğin öğretmenin az önce yer altındaki sikik bir adamın elinden kurtardı seni!"

Gözlerimi kapayıp ellerimle yüzümü ovaladım. "Ya görmeseydim seni? Görmeseydim ne olurdu haberin var mı? Ölürdün amına koyayım, ölürdün!"

Tekrar ona ilerleyip tam önünde durdum. Hatasını kabullenmiş gibi hiç ses çıkarmıyor ve beni dinliyordu.

"Cesedini bile bulamazlardı!"

"Mia."

Akiro beni tutunca birkaç saniye daha Katsuki'ye bakıp ona döndüm.

O an onu inceleme fırsatım oldu.

Altında bir eşofman, üstünde bir tişört vardı ve çok kırışıktı.

Gözleri hafif kızarıktı, göz altları morarmıştı.

Gerçekten tam dünden kalma bir görüntüsü vardı.

Muhtemelen ben aşağıda adamın boğazını sıkarken birinden haber almış ve direkt buraya gelmişti.

Bir saniyeliğine Katsuki'ye bakıp geri bana döndü. "O da şu an şokta olmalı. Daha fazla üstüne gitme. Git biraz... Kafa dağıt. Sakinleş."

Kolumu ondan çektim.

Sessizliğimi korurken Katsuki'nin yanından geçip kapıyı açtım.

"Çocuk senin yanından ayrılmayacak. Sen de onun yanından."

Odadan çıktım ve kapıyı kapadım.