He Badly Wants Her (R-18)

Chapter 7

Chapter 7

LETS BREAK the engagement. I’m breaking up with you. I don’t want to marry you anymore.

Nakatitig lamang si Dara sa mensaheng ipinadala niya tatlong linggo na ang nakakaraan. Tatlong pangungusap lamang iyon ngunit inabot siya ng isang araw para mabuo ang mga iyon.

Tatlong linggo na rin ang nakakaraan buhat ng umalis siya ng hospital ng hindi nagpapaalaam at umuwi sa probinsiya ng kanilang pamilya. Tatlong linggo na rin siyang nakakulong lamang sa kuwarto, hindi lumalabas at walang ganang kumain. Nag-resigned na rin siya sa kanyang pinagtatrabahuhan. She believe that she can’t work like this.

Napakaraming tanong ang bungad sa kaniya ng kaniyang pamilya ngunit wala siyang naibigay na sagot kahit isa. Ang tanging sinabi na lamang niya ay hindi na matutuloy ang kasal at kung maaari ay ikansela na ang mga imbitasyon.

Sinabi rin ng kaniyang nanay na palagiang pumupunta dito si Ares ngunit wala siyang lakas ng loob para harapin ito o makita ang mga pandidiri sa mga mata nito. Iniwasan niya itong kausapin pagkatapos niyang magising sa ospital. Hindi niya kayang sabihin nito ang harap harapan na nandidiri ito sa kanya lalo na’t wala na rin namang siyang ihaharap dito. Sirang sira na siya.

Naisip niya na baka nandito lamang ito para tapusin ng tuluyan ang anumang koneksiyon nilang dalawa. Naiisip pa lamang niya ay humahagulhol na siya ng iyak sa sakit na nararamdaman.

Nasasaktan siya lalo dahil kung tutuusin ay dapat kasal na nilang dalawa sa susunod na linggo.

Alam niyang tinangkang magtanong ng kaniyang magulang ukol sa nangyari ngunit nanatiling tahimik si Ares at ang pamilya nito dito.

Naramdaman na naman niya ang poot na matagal ng nakahimlay sa kanyang dibdib para sa taong may kagagawan kung bakit ito nangyari sa kanya. She can’t believe she used to admire that man.

Halos masuka siya tuwing naalala ang mga ginawa nito sa kanya. Wala siyang nabalitaan na nakulong ito at alam niya na wala ng saysay kung magsasampa pa siya ng kaso. With their power and connection siguradong mababasura lang ang isasampa niyang kaso at maeeskandalo pa ang pamilya niya. She once overheard Tito Baylee and Tita Andie that Lolo Mando commanded everyone to be silenced including her.

Galit na galit siya ng marinig iyon na para bang wala lang sa pamilya ng mga ito ang nangyari. Na para bang hindi siya hinahabol ng bangungot ng mga pangyayari. She thought about her Ares’ cousins that she became friends with over the past years. Naisip niya kung may ginawa ba ang mga ito sa sitwasyon niya o kinalimutan na lamang siya ng mg ito.

All the plans she made with Ares seems like a fading dream now.

Napatingin siya sa pinto ng bumukas iyon at bumungad ang kanyang ina na masasalamin sa mukha ang pag-alala. Umupo ito sa tabi niya habang hinahaplos ang kanyang buhok. Gusto niyang umiyak at ilabas ang sama ng loob ngunit pumipigil niya ang sarili dahil wala na rin namang magbabago.

“Okay ka lang ba ‘nak? Ilang araw ka na sa kuwarto mo. Marami ng kaibigan ang nag-aalala sayo. Pati papa at mga ate mo panay ang tanong sakin. Anak ano bang nangyayari sayo? Sabihin mo sa’kin at makikinig ako sayo,” malumanay na sabi ng kanyang ina.

Tanging malungkot na iling lamang ang naisagot niya, “Wala lang ‘to ‘ma. Masakit lang ang puso ko sa paghihiwalay namin ni Ares,” pagsisinungaling niya at iniiwasan ang mapanuring tingin nito.

“Hindi naman sa nakikialam ako ha, pero bakit ba kasi kayo naghiwalay. Kapag tinatanong ko ang batang iyon hindi naman nagsasalita. Ano ba talagang nangyari ‘nak? Sinaktan ka ba niya?”

“Hindi po ‘ma. Hindi niya ako sinaktan.”

“Oh ay bakit nga? Sino ba ang nakipaghiwalay sa inyong dalawa? Siya ba?” Kung alam mo lang ‘ma.

Wala siyang nagawa kundi aminin ang parteng iyon ng katotohanan,b”Ako po ‘Ma.”

“Bakit mo naman ginawa ‘yon? ‘Di mo na ba siya mahal? Tingnan mo naman ang pag-alala ng batang iyon sayo. Halos araw-araw ngang nandito, ayaw mo namang harapin. Kitang kita ko ang pagmamahal niya sayo ‘nak,” Nagbabadya na ang mga luha sa kaniyang pumatak. Kung sana ay kaya niyang paniwalaan na hindi nagbabago ang tingin sa kaniya ni Ares. Pinanatili niya ang kanyang katahimikan dahil siguradong kasinungalingan lamang ang masasabi niya.

Hinawakan ng kanyang ina ang kanyang mukha, “At nakikita ko rin ang pagmamahal mo sa kanya. Gusto ko sana na malampasan ninyo ang pagsubok na ito ng inyong relasyon.”

When she didn’t answer, her mother sighed and slowly stand up, “Ikukuha lang kita ng paborito mo na mami saka chicharon.”

Tanging tango lamang ang naging sagot niya dito. Pinalis niya ang luhang lumandas sa kanyang pisngi. Kung sana may lakas siya ng loob para sabihin ang lahat. The memories are still fresh in her mind and even she did everything she could to forget horrifying memories, she can’t. It will resurface again and again until she became numb from pain and fear.

Bumalik ang kanyang ina dala ang niluto nito at inilapag sa lamesa sa tabi niya. When she tried to arose from the bed, a strong smell of chicharon hit her. Wari’y biglang sumama ang kanyang tiyan. She put a hand on her mouth to stop herself from vomiting. Napansin ng kanyang ina ang kanyang iniakto.

“’Nak  anong nangyayari sa’yo? Okay ka lang?” nag-aalala nitong saad.

Hindi na niya napigilan ay tumakbo na siya sa kaniyang CR para doon sumuka. Isinuka niyang lahat ang kinain niya kaninang umaga. Halos nangingiyak-ngiyak na siya dahil parang gustong ilabas ng tiyan ang kanyang bituka.

“Naalala ko kahapon, sumuka ka din. Ano ba’ng nangyayari sa’yo?”

Agad namang lumapit sa kanya ang kanyang ina at hinaplos ang kanyang likod. She vomited until nothings came out but a bile. Hinang hina siyang umupo sa tiles. Inabutan kaagad siya ng tubig ng kaniyang nanay. Habang umiinom ay mataman itong nakatitig sa kanya.

Tila nawala ang lahat ng lakas niya dahil sa nagsuka niya. Biglang umalis ang kanyang ina at nagtataka siya sa mga kilos nito. Lumabas siya ng CR at hinanap ito sa kanyang kuwarto ngunit hindi niya ito makita.

Nang lapitan niya ang mami at chicharon ay bumaliktad na naman ang sikmura niya sa amoy nito kagya’t agad siya lumayo dito. Pilit niyang pinapakalma ang sarili at lumabas ng kuwarto. Iginala niya ang tingin sa kabuuan ng kanilang bahay. This was the first time she came out from her room. Her sisters and father often visits her in her room and encouraged her to come out but she refused.

Tanging sila lang ng kanyang ina ang tao sa bahay dahil nagtatrabaho ang kanyang dalawang nakatatandang kapatid na sina Millicent at Miles. They are both high school teachers like her at sa hinuha niya ay nasa sabungan ang kanyang ama para magpatanggal ng stress. She’s still confused why her mother rushed out earlier like there’s an emergency.

Kumulo ang tiyan niya na indikasyon na siya ay gutom na. Wala na siyang balak balikan ang nilutong mami na nasa kuwarto niya. Hinalughog niya ang kanilang ref para maghanap ng pagkaing matitipuhan. Her eyes wandered until it stopped on the packed dried fish. It looks delicious....

SARAP NA SARAP siya sa pagkain ng tuyo na isinawsaw sa suka na nilagyan niya ng asukal at kaunting toyo ng biglang dumating ang kanyang ina. Nabigla ang mukha nito ng nakita kanyang kinakain. “’Ma sa’n ka galing?”

“Anong iyang kinakain mo?” Kunot noong tanong nito. She looked at her mother incredulously, “What? Malamang tuyo with suka, toyo at asukal.” Kaswal na sabi niya.

“’Di ka naman nakain ng tuyo dati ah.”

She shrugged, “Ewan ko ba ‘Ma. Natakam ako bigla eh,” sunod sunod na subo ang ginawa niya.

Napapikit siya sa ng malasahan niya ang tuyo. Patuloy lamang siya sa pagkain ng walang pakialam sa nangyayari sa paligid niya.

Nang natapos siya ay nagtaka siya sa paraan ng pagtitig ng kanyang ina. It was like she figure out something she wasn’t aware of. Pagkatapos ay bigla itong naghalughog sa bag na dala nito. She watched her mother with curious hanggang may iniabot ito sa kanya na nalabalot pa sa supot. Nang buksan niya ang laman nito ay nanlamig ang buo niyang katawan ng isang reyalisasyon ang dumating sa kanya.

Dalawang pregnancy test kit.



NANLULUMONG tiningnan niya ang dalawang PT. Both revealed two red lines. Two red lines. Positive. Positive. Positive... paulit ulit na sambit ng kanyang isip.

Kanina pa siya tinatanong ng kanyang ina kung sino ang ama ngunit walang lumalabas sa bibig niya. Agad siyang nagkulong sa kuwarto niya at hindi lumalabas kahit kanina pa siya pinagkakatok ng kanyang ama ang kanyang pintuan.

Her mother noticed the changes in her that was overlooked by her. Masyado niyang inilubog ang sarili niya sa sakit at galit at nakaligtaan ang posibilidad na maaaring magbunga ang...

“Argh!” sinabunutan niya ang sarili sa frustration na nararamdaman.

Tila may kusang isip ang kanyang kamay na hinawakan ang kaniyang tiyan. It was flat an doesn’t show bulge that indicates she is indeed pregnant. She couldn’t believe that she was carrying a life inside her...

Napakalaking kasalanan kung papatayin niya ang inosenteng sanggol na nasa kanyang sinapupunan. But how can she bore the child of that man?

She cried her heart out, pouring every pain, hate, anger, fear and frustration she felt. Hanggang sa makatulugan na lamang niya ang pag-iyak.

AFTER ONE week, she found herself waiting for her appointment for obstetrician gynecologist. Yes, she has decided to keep the baby. Hindi maatim ng kanyang puso na ipalaglag ang walang kamuwang muwang na sanggol.

Nagulat ang kanyang pamilya sa kanyang pagbubuntis. Who wouldn’t? Hindi niya sinabi kung sino ang ama pero nilinaw niya na hindi ito ang dati niyang boyfriend. She knew that her family was forming an idea that she cheated on Ares while they were in a relationship that’s why she got pregnant with another man. Bagama’t hindi ito sabihin ng mga ito ay nararamdaman niya iyon ngunit wala siyang naramdaman na paghuhusga o pangaral mula sa mga ito. Instead, they asked about her welfare and conditions of the baby. Her oldest sister, Millicent even recommended an ob-gyne.

Wala siyang planong ipaalam kay Munzio na nagbunga ang ginagawa nitong kahayupan. He doesn’t deserve to know and she will do everything to keep her baby a secret.

Ang isang linggong nag-iisip ay nagbigay sa kanya ng sapat na panahon para makapag-isip and even Ares stopped visiting her. Hindi siya ipokrita para itanggi na hindi siya nasaktan ngunit ano pa nga ba ang magagawa niya? She decided to fly to Rosario para doon magbuntis. Ang lalawigan ng  Rosario ang lugar na kinalakhan ng kanilang ama. Her father inherited a small coconut farm from her grandparents.

Ipinaalam niya ang kanyang desisyon sa kanyang mga magulang at halatang hindi ito sang-ayon sa desisyon niya. Ang dahilan ng mga ito ay malayo iyon sa sibilisasyon at mahihirapan siyang pumunta s ospital kung sakali man na kinakailangan.

“Ms. Sevita?” nag-angat siya ng tingin ng tawagin siya ng isang babae. Pakiwari niya ay ito secretary ng doktor. She stand up. The secretary looked at her and gently smiled, “Kayo na po ang kasunod.”

She puffed a deep breath bago sumunod sa babae. The ob-gyne which name is Dr. De Guzman, a middle aged doctor.

She ran some several test on her and an ultrasound. Halos maiyak siya ng makita ang ebidensiya ng kanyang pagbubuntis. She or he is very small. The doctor explained that it was the sac since the fetus was so small to be seen.

The doctors estimated that the her baby is three weeks old already. There’s no doubt who’s the father is. Nothing happened between her and Ares. He once told her that he would wait until their wedding night. Wedding night na sa tingin niya ay hindi na mangyayari pa.

The doctor advised her do’s and and things she wasn’t allowed to do. She even mentioned about morning sickness as a normal occurrence and mood swings due to hormonal imbalance.

Niresetahan siya nito ng mga vitamins na dapat niyang inumin para masiguradong healthy ang baby.

“Thank you, Doc,” she gratefully said.

She smiled back, “You’re welcome. See you for your next appointment.”

Tumingin ito sa secretary para papasukin na ang kasunod na pasyente. It was her cue to leave.

While walking she was staring at her child first sonogram picture. Sobrang pinagsisihan niya na naisipan pa niya na ipalaglag ito. Her baby is one of the best thing that happened to her. She promised that she would do everything to protect her child. She will cherish and love her that he/she will never feel incomplete being without a father. Wala siyang balak ipaalam kay Munzio ang kanilang anak. Nagkamali siya ng pagkakilala dito. Maling mali. She wondered how many girls he violated and raped when being drunk. Ganoon siguro ang nagiging akto nito kapag nalalasing. Halos mapuno ng poot ang kanyang dibdib tuwing naalala ito.

Kahit nakalabas na ng ospital ay natitig pa rin siya sa litrato. What happened to her can be considered as tragic but her baby is a blessing. Pinahid niya ang luhang hindi niya namalayang tumulo galing sa kanyang mata. She wasn’t this emotional but blame it to hormones!

Nag-angat siya ng tingin ng naramdaman parang may nakamasid na kanya. She was in hospital parking lot which only have few people lingering around. Luminga-linga siya para hanapin kung may nakatitig nga sa kanya. Her eyes caught a figure from afar. She shivered in fear when she recognized him.

Hindi niya napag-isipan ang kanyang desisyon at dali daling kumaripas ng takbo mula sa bulto. Fear consumed her when someone grabbed her from behind. Tinakpan nito ang kanyang bibig para mapigilan ang pagsigaw. Nakaamoy siya ng kakaibang amoy bago siya unti-unting nanghina at nawalan ng ulirat.

Zio....




End of chapter 7



If you like this particular chapter, please vote on it. I appreciate every votes and comments fron you guys. Voting is a huge support on authors. Thank you!<3