He Badly Wants Her (R-18)

Chapter 26

Chapter 26

TAHIMIK NA sinusundan ni Zio si Ares na naglalakad sa kanyang harapan. Nagulat siya kanina ng bumungad ito sa pintuan ng hospital ni Daidara. He was astonished when Ares calmly said that he wanted to talk.

Munzio reluctantly released scared Daidara as he followed Ares out of the room. Alam niyang mangyayari ang mga bagay na ito ngunit hindi niya inaasahan na magiging ganito kabilis.

Kanina lang, Ares was furiously pummeling his face and chest. Hinayaan niya ang ginawa nito dahil alam niyang kasalanan naman niya ang lahat. Then his wife's parents came.

Galit na galit ang mga ito sa nalaman. Binigay niya ang kompirmasyon hinihingi ng mga ito. Her father was furiously assaulted him doubling the pain Ares caused. Pero hindi siya lumaban kasi alam niyang wala siyang karapatan. Her father was unstoppable until Munzio lost consciousness.

Nagising na lamang sa isang hospital bed. Tinangka niyang pumasok sa kuwarto ni Dara para tingnan ang kalagayan nito ngunit hindi siya pinapasok ng mga ito. They even threatened him to file a case and a restraining order against him.

Kahit natatakot sa posibilidad na hindi na niya muling makakasama si Dara kahit masubaybayan ang paglaki ng kanyang mga anak ay handa siyang harapin ang mga kasong ihahain ng mga ito. His father stopped him when he tried to barge  in his wife room. Pilit nitong pinapaunawa sa kanya ang galit ng mga magulang ni Dara.

Gusto niyang magmakaawa sa mga ito, magpaliwanag ngunit walang magiging saysay ang mga iyon. Their heart was blinded with anger. Nag-iintay lamang siya sa labas ng hospital room nito habang nag-aalala sa kalagayan ng kanyang asawa. The doctor assured him that everything was fine but he wouldn't calm unless he would his wife with his own hands.

Nagkasya na lamang siya sa pakikibalita sa nurse na nagbabantay sa kanyang asawa. His family was convincing him to tend his bruises but he didn't want to leave Dara's room. Gusto sana niyang siya ang unang masilayan nito sa nagmulat ng mata nito ngunit alam niyang impossible iyong mangyari.

Nagulat na lamang siya ng lumapit sa kanya ang ina nito at sinasabing hinahanap siya ng kanyang asawa. He was relieved and confused at the same time as her father never do a thing to stop him except giving him murderous glare. His heart broke for his wife as she was brokenly calling his name.

Nasasaktan pa rin siya sa tuwing naalala niya kung paano ito magmakaawa na huwag niya itong iiwan. Umusbong ang pag-asa sa puso na kaya siya nitong ipaglaban sa mga magulang nito. He couldn't believe that he have such effect on her as his mind still had a doubt for what she felt for him.

Namalayan na lamang niya ang sarili na nasa rooftop. Lumapit si Ares sa railing na tila may malalim na iniisip. Dahan dahan siyang lumapit sa tabi nito. He watched the people and cars below them. Hindi niya alam kung paano sisimulan.

He want to apologize to Ares ngunit alam niyang hindi niya kayang ipaubaya si Dara dito. Bumigat ang kalooban niya ng pumasok ang imahe ni Ares at ni Dara na isang masayang pamilya habang karga karga ang kanilang mga anak.

Agad niyang pinalis ito sa kanyang isipan. He wouldn't give up his wife without a fight.

"She loves you... " napatingin siya kay Ares dahil sa sinabi nito. Nanatiling nakatunghay ito sa kaganapan sa baba. A bitter smile crossed his face.

"I want to punch you right now, pero siguradong hindi niya iyon magugustuhan," pagpapatuloy nito. Ikinuyom nito ang kamao nito na may namumula at may mga sugat.

"I... I apologize for what I have done," panimula niya. "I was drunk and too caught up for my emotions back then," dugtong niya. Alam niyang may tama siya ng alak n'on pero may alam pa siya sa ginagawa niya.

Ares tsked, "Ikakasal na sana kami noon... 'tapos bubuo kami ng pamilya... ang lahat ng iyon naglaho lang dahil sa 'yo." Bumaling ito sa kanya, "When did you started to feel something for her?" tanong nito.

"Since the first time I saw her," Munzio truthfully said. Alam niyang may kakaiba na siyang naramdaman kay Dara noong una pa lamang niya itong nakita. It might be an attraction or something but it grows into something he can't even control.

Ares let out a humorless laugh, "Napansin ko na dati pa kung gaano kakaiba ang pagtingin at pakikitungo mo sa kanya dati pa but I ignored it. Our cousins... they told me the same thing."

"Why you didn't do anything?"

"I denied it. I reasoned that you were just being nice. Para sa 'kin, napakaimposible ang bagay na iyon."

Mataman siyang nakikinig sa mga sinasabi nito. Munzio knew that no matter how hard he hide his feelings, his peculiarities seemed obvious to them.

Huminga ito ng malalim bago nagpatuloy, "Una pa lang, I already know that she has a crush on you. I was bothered by that but I trust that she will never betray my trust nor you harbouring feelings for her," sabi nito.

Kinumpirma nito ang sinabi ni Dara noong kaninang umaga. His heart warmed at the thought of Dara's admiring him before.

"You know, tinangka ko siyang kumbinsihin na sumama sa 'kin. It hurt that she wouldn't leave you even if I offered to be a father to her babies," pagpapatuloy nito.

"She must love you so much. Dara.... she never looked at me that way. It was heartbreaking to watch how she cried for you earlier," mapait na tumingin ito sa kanya. "Hindi ko maintindihan kung bakit minahal ka niya. You have done so many damage to her life pero anong magagawa ko? I'm not selfish like you, I only want her happiness."

Tumalikod ito at naglakad papunta sa direksiyon ng hagdanan pababa. "Isa lang masasabi ko, ingatan mo siya pati na ang magiging mga anak niyo. Just remember, I will never forget and forgive you for what you had done to her and to us."

Lumingon ito sa kanya, "Sa oras na malaman ko na sinaktan mo siya. Hindi ako mangingiming bawiin siya sa 'yo kahit ano pa ang kahihinatnan ng gagawin ko," may bahid ng babala at sakit ang boses nito na pilit nitong tinatago.

Tahimik niyang pinagmasdan ang papalayo nitong bulto. Pakiramdam niya na mas gumaan ang kanyang dibdib sa pag-uusap na nangyari although he felt remorseful for hurting his cousin. He's so selfless.

Hindi niya alam kung makakaya ba niya ang mga pinagdaanan nito. Hindi niya inaasahan ang pagpaparaya nito. Tama nga ito. Mas'yado siyang naging makasarili at tanging sariling emosyon at kagustuhan ang kanyang pinaiiral at sinunod. He was aware of his selfishness but he can't give up Dara though he was determined to change for himself and the future family he will build.

Nanatili siya sa kanyang puwesto ng ilang minuto bago nagpasyang bumaba. Kailangan niyang puntahan ang kanyang asawa. Hindi siya mapakali kung nalalayo sa tabi nito at nakikita ang kalagayan nito. Base sa reaksiyon nito kanina, siguradong mag-aalala ito kapag hindi Eula was still on loose. His father insisted that he will monitor her whereabouts.

Mabuti na rin iyon dahil kung hindi niya alam kung ano ang kanyang magagawa kung sakaling siya ang sumubaybay sa bawat galaw nito. Hindi pa nila  napag-uusapan ni Dara kung ano ang plano nito ngunit sigurado siyang ayaw nitong pag-usapan ang pangyayaring iyon. Kung siya ang masusunod, hindi na siya magdadalawang-isip na ipakulong ito dahil sa ginawa nito.

His father was against the idea as Eula's parents were one who opposed about him being jailed. Nagpuyos ang kanyang kalooban dahil sa sinabi nito ngunit idinidiin ng kanyang ama na maari siyang makulong kung mauungkat ang mga pangyayari. He was ready to be jailed as Eula will be placed behind the bars too. The only thing that was holding him back was his wife current condition.

Papaliko na siya papuntang kuwarto ni Dara ng matigilan siya. Naglalakad sa direksiyon niya ang mga magulang nito. Their faces was neutral with no traces of emotions when they spotted him.

Pilit niyang pinapakalma ang kanyang nararamdamang takot na baka ilayo ng mga ito sa kanya si Dara at ang kaniyang mga anak. Naalaala niya kanina na masinsinang nakipag-usap ang mga ito sa kanyang magulang.M unzio have no idea how the talk goes but he was hoping that it did well base on the calm appearance in both parties.

He was waiting for them to burst out again like they did earlier. Naniniwala siyang tahimik ang mga ito kanina dahil sa presensiya ng anak ng mga ito.

Humakbang ang mga ito papalapit sa kanya. He got a hint that they were waiting for him.

"Munzio, follow us. We have a few words with you." his voice still held no hint of emotion.

Natagpuan niya ang kanyang sarili na kaharap ang mga ito sa isang bench sa gilid ng hospital. Walang gaanong dumaan doon kaya mas tahimik ang lugar.

"Hindi na ako magpapaligoy ligoy pa, Munzio. Gusto kong malaman kung bakit mo iyon nagawa sa anak namin?" panimula ng tatay ni Dara. Bakas sa mukha nito ang pagpipigil ng poot habang si Tita Teresa naman ay may bahid ng hinanakit at galit ang mukha.

Yumuko siya sa nararamdaman hiya. He felt remorseful of what he had done to the girl he love. Patuloy pa rin siyang kinakain ng konsensiya dahil sa mga ginawa niya.

"There's no excuses for what I have done, Sir. It's all my fault. Mas'yado po akong nagpadala sa aking mga emosyon ng mga oras na iyon. Handa akong tanggapin kung anuman ang nananais niyong mangyari."

Nanghahamong tumingin ang mga ito sa kanya, "Kahit ipakulong pa kita? Siguradong panghabang buhay na pagkakakulong ang ihahatol sa 'yo ng korte," Tita Teresa said with obvious hint of challenging.

"Tatanggapin ko po kung ano man ang inyong magiging desisyon," sabi niya. Alam niyang kailangan niyang pagbayaran ang kanyang mga ginawa.

Dara's father scoffed, "Stop being so righteous. Sinabi ng ama mo na tinangka mong isuplong ang iyong sarili. Sana lamang ay hindi ka na niya pinigilan. I would love to see you behind bars. "

His words were like a knife to Munzio's heart, "Everyone says you love my daughter for a long time  now," pagpapatuloy nito.

He nodded his eyes while still avoiding their eyes, "Mahal na mahal ko po ang anak niyo..."

Tumango tango ang ama ni Dara, "Right... you love her. Ganoon ba ang pagmamahal? Naminmilit at makasarili. You destroyed a relationship! Sinaktan mo ang anak ko! You made her suffer..."

Mas lalo siyang nahiya sa kanyang ginawa. He was too blinded by strong emotions that made him unable to think rationally. Hindi lingid sa kanyang kaalaman ang kanyang nagawang pinsala. His love for his wife has been hidden ang suppressed for too long kaya naman noong nabigyan ito ng pagkakarataon, para itong naging isang bulkang agad na sumabog.

"Mas'yado kaming nasaktan dahil sa nalaman namin. Kami ang magulang, it's our responsibility to protect them. It was like we failed that a as parent."

Huminga ito ng malalim, "We won't  believe what you had done and what happened to my daughter. We never expected you to do something monstrous. We... I almost believed in you!" dinuro siya ng ina ng kanyang asawa bagong nanginginig na nagpatuloy, "Akala ko, kahit hindi pinili ng anak ko si Ares, nakahanap naman siya ng lalaking mahal na mahal siya."

Sobra siyang nasasaktan sa mga sinasabi ng mga ito. He can do nothing since he asked for it. Ito ang mga pagkakataon na sumasagi sa isip niya na paraayain na lang si Dara ngunit sa tuwing naalala niya ang masayang mukha nito pati na ang kanilang mga anak na hindi pa nasisilayan ang mundo, he was being filled with longing and heart wrenching pain.

"You are not deserving of our daughter,"sabi ng ama ni Dara. Alam niya ang katotohanang iyon pero mas masakit pala kapag nanggaling mismo sa kanyang mga magulang.

When he looked at them, he already know what they are going to do. They would challenge the sincerity his love for his ability not to give his wife for her happiness. Pero ano nga ba talaga ang pinagmumulan ng kasiyahan ni Dara? If he give her up, would Dara be happy? Would she eventually come into a realization that what she felt for him was an illusion.

He was filled with doubt but he still hold on Dara's feelings for him. Hangga't hindi nito sinasabi na ayaw na nito sa kanya, hindi siya aalis sa tabi nito at ipaparamdam ang kanyang pagmamahal hangga't hindi na nito iisipin pang paalisin siya sa buhay nito.

Hindi na siya nagdalawang-isip pa at lumuhod sa harap mga ito. Narinig niya ang pagsinghap ng ina ni Dara sa kanyang ginawa. Before, he couldn't imagine himself doing this but he would swallowed his pride for his wife.

"A-anong ginagawa mo, Munzio? Tumayo ka nga diyan!" pilit siyang hinihila patayo ng nanay ni Daidara ngunit hindi siya nagpatinag. If begging is all it takes for them to give him a chance to prove his love, he would gladly do it.

"Sir, I'm begging to give me another chance to prove that I'm deserving to be your daughter's man," kahit nanghihina ay pilit niyang sinalubong ang mga seryosong titig ng mga ito.

"A-alam ko po na wala akong karapatan para humingi ng panibagong tsansa. Ares was right... I was selfish but I can't give up my wife and my children," nanginginig ang boses niya sa tindi ng emosyon na kanyang nararamdaman.

"I promise! I promise to take care of my wife and my sons that best that I can.... I will do everything for them just don't take them away from me. They.... they've become my life... my everything," halos naging pabulong na ang kanyang boses dahil sa kawalan ng pag-asa.

Tuluyan ng maglaho ang nararamdaman niyang mumunting pag-asa ng tumayo ang ama ni Dara at hinila patayo ang asawa nito.

Nanghihina habang tulala siyang pinagmamasdan ang unti unting lumalayong bulto ng mga ito. He remained kneeling as tears began to blurred his vision. Kinuyom niya ang palad dahil sa mga pinaghalo-halong nararamdaman. He knew that he should be experiencing the worst to happen.

Tatanggapin niya ang lahat kahit napakasakit sa kanya na isipin ang mga bagay na mawawala sa kanya. It bought him a great pain when he thought he would missed his wife's, his sons christening, first word, first birthday... everything.

Agad niyang pinalis ang mga luha at tumayo habang inaayos ang kanyang anyo ng may marinig siyang mga yabag. Nagulat siya ng mabungaran ang mga magulang ni Dara na seryoso ang mga mukha.

"One chance, Munzio Eleazar. One chance," kung nagulat siya kanina, what he felt now was beyond astonishment.

"Isang pagkakataon lang ang kaya naming ibigay. You break it, and you know what will happen. Just remember, I don't forget and forgive things easily. Just make sure not no blow this up or I will blow your head off," pagbabanta nito.

"Fix yourself and be a man. Honour your words."

"Kung hindi lang dahil sa pakiusap ng iyong ama at kinokonsidera namin ang mararamdaman ng aming anak, hindi namin ito gagawin," Daidara's mother words shocked him. Hindi siya makapaniwalang nagawa iyon ng kanyang ama, his high and prideful father.

"Tell to our daughter that we will be back tomorrow," sabi ng ama nito at tumalikod na para sa sasakyan ng mga ito.

"S-sir! T-hank y-you. I-I won't let you down," Munzio cursed himself for stuttering. He was still recovering from his shock.

Tumigil ang mga ito ngunit hindi humarap sa kanya. Munzio continues, "Sir, Ma'am, you can stay in our house. Dara would be at peace if she know you are safe—"

"Our safety is not your concern," pinutol ng tatay ni Dara ang sinasabi niya at nagpatuloy na sa pagpunta sa sasakyan.

Even if he felt disappointment, it was being overcome by overwhelming relief and happiness. Hindi niya alam kung ilang minuto siyang nakatayo doon na nakangiti na parang isang baliw. Parang kanina lang ay punong puno ng lungkot ang kanyang nararamdaman.

Nagpasya na siyang pumasok sa hospital papunta sa kuwarto ng kanyang asawa. He couldn't wait to tell her the news about her parents giving him another chance. Hindi niya makakaligtaang magpasalamat sa kanyang ama sa lahat ng ginawa nito.

They may be grow apart for several years but his father proved his fatherly love for him. Munzio couldn't wait to shower his own sons love with all of his heart.

Nangpapaliko na siya ng hallway papunta sa ikalimang palapag ng mapalingon siya sa mga nagmamadaling mga yabag. When he turned, he saw that it was coming from two doctors and nurses hurriedly walking.

His stomach churned when he realized that they were walking towards the hallway where his wife confined. Hindi na siya nagdalawang-isip na sumunod sa mga ito.

Please not again...

Paulit ulit niyang sambit habang sumasabay sa mabilis na paglalakad ng mga ito. Baka tuluyan siyang masiraan ng bait kung may mangyayari na namang masama sa kanyang asawa at mga anak.






End of chapter 26





If you like this particular chapter, please vote on it. I appreciate every votes and comments from you guys. Voting is a huge support on authors. Thank you!<3