He Badly Wants Her (R-18)

Chapter 23

Chapter 23

CRAVINGS FOR apples woke Daidara up. Bagama't inaantok ay pinilit niyang inalis ang pagkakayakap ni Munzio sa kanya. His hold tightened when she tried to remove it from her body. Nang sinulyapan niya ang wall clock, it's already 4 o'clock in the morning.

She yawned out loud to remove her sleepiness. Inangat niya ang braso ni Munzio na mahigpit na nakadantay sa puson niya. She successfully removed herself from him and already sitting when he put he caught her wrist.

"Where are you going?" tanong nito na halatang inaantok pa. Humiga ulit siya tabi nito. He snuggled closer to her.

"Nagugutom ako, Zio," she said.

"What do you want to eat?" mahinang sabi nito na halatang tinatanggal ang pagkaantok.

"Apple saka pancake." He moaned while inhaling her scent. Binugahan niya ito ng hangin. He groaned, "Your breath certainly can wake up a person."

Natawa siya sa reaksiyon nito, aminado siyang hindi maganda ang amoy ng morning breath niya.

"Good morning," he kissed her cheeks soundly before disentangling himself from her.

Inangat niya ang kanyang mga kamay, "Tinatamad akong maglakad."

He sighed then scooped her up. She giggled while watching him having hard time to carry her, "Very childish.... you are getting heavier day by day," he grumpily grumbled under his breath.

Inilapag siya nito sa sofa bago pumunta papunta sa kusina. She sleepily leaned against the soft cushion. Narinig niya ang pagkalansing ng mga kagamitan sa kusina na indikasyon na ipinagluluto na siya ng kanyang asawa.

Minutes later, Munzio appeared with tray in his hands. Inilapag nito ang tray sa mesa sa harap niya bago umupo sa tabi niya. He pulled her into his lap while she immediately leaned against his hard rock chest, enjoying the heat coming from his body. Tumunog ang kanyang tiyan ng maamoy ang mabangong amoy ng pancake with strawberry jam.

Inabot nito ang pinggan na puno ng pancake. He cut a handful of pancake and inilapit sa bibig niya. She moaned in delight when she tasted the delicious taste of it.

"You were complaining that I'm acting like a child yet you spoiled me," pang-aasar niya dito. Kinuha niya ang apple na inaabot nito bago kumagat doon.

"I can't help it. You look so cute when you were acting like that," hinalikan nito ang gilid ng kanyang sentido bago inabutan ulit siya ng pagkain. She greedily accepted it.

They spent the next hour feeding and clinging to each other. Sa mga sandaling iyon, kasiyahan at pagkakontento ang lumukob sa kanyang buong pagkatao. Hinding hindi niya ipagpapalit ang mga sandaling katulad nito. Munzio wasn't perfrct but he was the most perfect guy for her. She knows that she was getting overboard sometimes with her cravings, mood swings and emotional breakdowns but he was still keeping his patience with her.

Nakasandal na ngayon ito sa sofa habang patagilid siyang nakaupo sa mga hita nito habang nilalaro ang nipples nito. He already swatted her hands several times but she can't herself pinching it.

"Just imagine it, baka maging mukhang utong ang mga anak natin," natatawang sabi nito.

Tinapunan niya ito ng masamang tingin, "Manahimik ka, 'di ka nakakatuwa."

Pinanggigilan nito ang kanyang mga pisngi, "Ikaw, nakakatuwa."

Pumalatak siya, "You seemed at ease. May problema pa nga tayong kinakaharap."

After Scion announced that Ares was planning to file a case and tipping the police, Tito Sergio hastily called Lolo Mando to stop him. Sa ngayon, hindi nila alam ang pangyayari pagkatapos pigilan si Ares sa binabalak nito. Dahil sa utos ni Tito Sergio, binabantayan ni Tito Cameron, asawa ni Tita Cordelia ang mga galaw at plano ni Ares.

Tito Sergio even talk to Tito Baylee and Tita Andie to stop Ares from what he was planning to do. Kahit galit ay pinigalan pa rin ni Tito Baylee ang anak. They even accused Tito Sergio na kinukunsinti ang anak sa mga pinaggagagawa nito. They shared the same belief with their son, Ares, that Munzio somewhat brainwashed her. Tinangka niyang kausapin ang mga ito at magpaliwanag ngunit pinipilit ng mga ito na tinakot lamang siya ni Munzio.

She was slightly irritated with their accusation but tried to understood them nonetheless. Sinabi niya na kakausapin niya ang mga ito ng personal kapag nabigyan siya ng pagkakataon. They hesitantly agreed though still suspicious.

Munzio continue to assault her face with his hands while she was continuously avoiding it, "Stop stressing yourself with that, okay? Basta, alagaan mo lang ang sarili mo pati na ang mga anak natin," he affectionately caressed her tummy like he always do.

"Kailangan nila ng statement ko, Zio. I can't bear the thought of you being jailed. Hindi pwedeng mawalan ng Daddy ang anak natin," she worriedly said.

Imbes na mabahala ay ngumiti pa ito, "You are worried about me now huh?"

She shot him a glare because of his nonchalantly while pinching his nipple hard, "Zio, this is a serious matter."

Ngumiwi ito sa sakit ay pinigalan ang kanyang mga kamay. He immediately caressed his swollen nipples to ease the pain,"You are getting violent too."

Niyakap siya nito ng mahigpit habang ipinahinga ang baba sa ulunan niya, " I can't believe I would experience you being worried about me," he whispered.

"Sabi mo dati, I deserved to be jailed," dugtong nito. Pilit niyang inihaharap ang katawan niya dito ngunit pinipigalan siya nito.

"You know I don't mean that. Galit lang ako sa 'yo n'on," she said while trying to squirm at his tight hold.

"I can't even bear the thought of you being away from me," she assured him.

"What if Ares was pursuing the case so bad?" naulinigan niya ang selos sa boses nito.

"Sabi ko nga 'di ba, I will talk to them personally," pinilit niyang humarap dito.

His face was frowning and filled with jealousy and worry. "Oh ba't ganyan ang mukha mo?"

He sighed, "What if you realized that it isn't me that you want?" his voice held so much uncertainty that made her heart ache for him.

Humarap siya dito at inilipat niya ang magkabilang paa niya sa tigkabilang tabi nito. She was now straddling him.

Hinaplos niya ang pisngi nito bago marahang pinatakan ng halik, "I'm not changing my mind, Zio. Sinabi ko na sa 'yo 'di ba, sigurado ako sa nararamdaman ko. If it makes you feel better, I already infuated and attracted to you before," nahihiyang pag-amin niya.

He teasingly smiled at her even there's still a hint of uncertainty in his eyes, "Pinagnanasaan mo na ako n'on?"

"G-grabe ka naman sa pinagnanasaan! I just admired you," she blushed at his choice of words. Then suddenly, a thought occurred to her na nakaligtaan nilang pag-usapan kahapon. Mas'yado silang naging ukopado ng presensiya ng pamilya nito.

"Saka nakita ko! May mga itinatago kang mga love letters at stolen pictures ko," naibulalas niya. Nanlalaki ang matang tiningnan siya nito.

"Pinakailaman mo ang gamit ko?"

Daidara smiled guiltily, "Sorry."

Pumalatak ito na natatawa, "Binasa mo?"

Itinaas niya ang tatlong daliri, "Tatlo lang..." Nagkibit balikat ito, "Kunin mo na 'yon. Sa 'yo naman iyon."

"Tsk, 'di mo man lang ibibigay sa'kin? Para mas  romantic?"

"Anong romantic do'n? Eh alam mo na naman saka para naman talaga sa'yo 'yon. 'Di lang ako nagkaroon ng lakas ng loob na ibigay sa'yo."

Kinikilig siya ng isiping pinaglalaanan siya nito ng oras noon para sulatan ng love letter. Makaluma pero nakakakilig.

"Ugh Zio... nga pala may naalala ako," he looked at her questioningly while caressing her legs.  "Nabanggit ni Tito Sergio kahapon na sinubukan mong sumuko sa pulis dati. No one ever told me about that. Can you tell me about it?"

Naramdaman niyang natigilan ito sa kanyang mga tanong. Bumaba ang tingin nito sa kanyang tiyan. Pinanood niya ito habang malalim na nag-iisip habang hinihimas ang kanyang tiyan. He was reminiscing a past.

"I deeply regretted what I have done that day. Pagkatapos kong makalabas sa ospital, Dad locked in one of the room... I escaped."

"Then?" she impatiently asked.

"Tinangka kong pumunta sa police station... to confess what I did. I can't even bear the thought of seeing you due to shame and guilt I felt," he paused as bitter smile crossed his face. "I was almost there when my father came. Of course, hindi siya pumayag then... things happened."

"Things happened?" tanong niya dahil pakiramdam niya ay may hindi pa ito sinasabi.

Tumigil muna ito ng sandali bago nagsalita, "Scion came and... he drugged me."

Her eyes widened, "Your brother drugged you?!" she exclaimed.

Bakas ang pagkapahiya sa mukha nito, "Well.... things happened. I was quite uncontrollable that day."

Nakatitig siya dito habang nag-iisip ng malalim. Hindi niya maiwasang magtanong. Kung sakali man na itinuloy ni Zio ang plano nito, ano na kaya ang kalagayan niya ngayon? She could felt Munzio uneasiness at her gaze.

Bumuntong hininga siya. Kung ano man ang nangyari kung sakali man na sumuko sa pulis si Munzio ay tanging Diyos na lamang ang nakakaalam. She was now happy and content.

Niyakap niya ito kahit hirap dahil sa kanyang malaking tiyan. She can't help but to sighed in contentment.

"Well, we have to thank Scion for that. Wala sana tayo ngayon kung itinuloy mo 'yon."

They spent the next hour planning for their future but never spoken about the past that was still haunting them. Pinagplanuhan nila ang magiging pangalan ng kanilang mga anak. Patuloy na ipinagpipilitan nito ang pangalang Apolinario at Emilio. Habang siya ay pinili ang pangalang Prescot at Sawyer. Their conversation was full of bickering and teasing. Mas bukas na ngayon sa kanyang mga opinyon at kalokohan ang kanyang asawa na ngayon lamang niya nasaksihan buhat noong sila ay unti-unting nagkaayos. She was sure that he was like that only when she's around.

"Whews! Love bird!"

Napatingin silang dalawa sa nagsalita. Bumababa sa hagdanan sina Sanshell at Sanibelle na hindi maipinta ang mukha.

"I think I have to get used to Kuya Zio acting like a completely different person," si Sani.

"A lovesick kind," Sanshell grumbled while walking towards the kitchen.

"And oh Dara, 'wag mong kalilimutan. We have sister's bonding planned today. Ugh I feel like you want to be stuck on Kuya Zio's side all day, " pahabol ni Sanibelle.

Naramdaman niya ang pag-iinit ng kanyang mga pisngi na at agad na inayos ang pagkakaupo sa hita ni Munzio. "Sister's bonding?" nagtatakang tanong nito.

"Nakalimutan ko bang sabihin sa 'yo? Gusto ni Sanibelle na pumunta sa peryahan."

Tumayo siya at tumingin sa orasan. She was shocked when she saw that it was already six o'clock in the morning. Napatagal ang pag-uusap nila.

Tumayo na din ito, "Let's go! Let's bathe together. Mas magandang  maghanda na tayo habang maaga pa."

"Kuya sabi na 'di ba? Sister bonding! It means all girls!" sigaw ni Sanshell mula sa kusina.

Daidara shrugged when Munzio looked at her pleadingly. She laughed at his pleading expressed. It is expected that he wanted to come.

"Anong magagawa ko? Your sister insists it saka I missed girls company already."

She laughed heard Zio mumble about 'pregnant' and 'wild sister.' Hinigit na niya ito paakyat sa kanilang kuwarto. Ang kanilang planong sabay sa paliligo ay nauwi sa matagal at mainit na pagtatalik. Everybody teased her when they come out of their room nearing eight o'clock in the morning. Anong magagawa niya? She can't seemed to get enough of him as he was to her!




IGINALA NIYA ang mata sa paligid habang nginunguya ang cotton candy. Maingay at maraming tao ang paligid. Mga bata, matanda, estudyante at mga trabahador ang makikita sa paligid ng peryahan. Maraming mga nagtitinda ng kung ano ano. May mga booths para sa mga nagtitinda ng damit, gamit, laruan, sapatos, pagkain at iba pa. May lugar para sa mga nagbi-ngo at iba pang mga palaro. There are also rides like ferris wheel and roller coaster placed in an open area.

"Grabe Dara, wala kang kabusugan kanina ka pa kumakain," komento si Sanshell habang higit higit siya.

"Mais, pancit, buko juice, mango shake, at dalawang hamburger," pag-iisa-isa ni Sanibelle na nasa kanya namang kanan.

"I'm not yet full... " Daidara complained while eyeing the stalls of her next food. Pumalatak si Sanibelle, "Kaya ka nananaba e. Dapat balance ang diet lalo na kung buntis ka."

"Isa na lang," she pleaded.

Sanshell sighed, "Ilang ulit mo na rin iyang sinabi kanina."

"Last na talaga. Ice cream na lang.... "

Umiling si Sanibelle at hinila siya sa isang tindahan ng mga damit at undergarments. "Mamaya na. Dito muna tayo. Sige ka kapag tumaba ka."

Sanshell tsked. "Kahit maging dambuhala pa si Dara. Patay na patay pa rin diyan si Kuya Zio."

Naalala niya ang kanyang asawa. He reluctantly let her come with her sister. Inabisuhan niya na magiging okay lang siya. Wala itong nagawa ng awayin ito ng mga kapatid nito at nangako na lamang na susunduin sila mamaya.

"Munzio was watching my diet kapag nasa bahay ako kasi bilin ng doktor. Ngayon lang ulit ako nakakain ng marami."

Tumigil sila sa damitan. Panay ang naging sukat ng dalawa habang nakamasid lamang siya sa mga ito. They were so lost when it comes to shopping even if it was not designer type of clothes.

"Dara, dress oh! Bagay sa mga buntis!" sabi ni Sanibelle sabay hagis ng isang bestidang pula. Pinagmasdan niya itong mabuti.

"Ma'am bagay na bagay iyan sa inyo. Nababanat ang tela niyan kaya hindi mahirap suotin. Siguradong sexy'ng sexy kayo diyan kahit jontis kayo,"
sabi ng baklang tindera.

Pabirong inirapan niya ito, "Sus nambola pa 'to. Magkano ba 'to?"

"Ay mura lang iyan, Ma'am. One fifty na lang para sa 'yo."

Habang namimili ang dalawa ay nakipagkuwentuhan siya sa tindera. Nakabili pa siya ng mga bra dahil kahit kabibili lang niya noong isang buwan ay sumisikip na naman ang mga ito. It seemed like her breasts was getting bigger and heavier.

"Bra? Bibili kang bra?" tanong ni Sanibelle habang bitbit ang mga supot ng pinamili nito kagaya ng pantalon at mga shirts.

Tumango siya, "Oo, kabibili ko lang n'ong isang buwan pero nasikip na naman."

Sanibelle looked at her mischievously, "Kuya must really love your boobies."

Napasinghap siya sa sinabi nito. "Sani!" saway niya dito habang luminga linga sa paligid para tingnan kung may nakarinig sa sinabi nito.

"Sinabi mo pa, halos dalawang oras silang naliligo," nang-aasar na dugtong ni Sanshell. Sobrang nag-iinit na ang kanyang mga pisngi sa mga sinasabi nito.

"Hindi naman. Mabagal lang talaga akong kumilos," pagsisinungaling niya. Pregnant women has higher sex drive.

"Whatever you say...." Sani said in singsong voice.

Nagpaalam siya sa tindera pagkatapos. Parang bibigay na ang kanyang mga paa ng dumeretso ang mga ito sa tindahan ng mga sapatos. Inabot pa ng ilang minuto ang pamimili ng mga ito.

"Can we eat ice cream now?" Daidara  said while pleadingly looking at them.

"Argh... pregnant," reklamo ni Sanshell habang kinuha ang mga pinamili niya. "Ako na magdadala nito baka magalit si Kuya kapag nanakit ang braso mo."

She rolled her eyes and tried to get back her stuff. "Ako na."

Pero ayaw ibigay nito iyon, "Kami na. Ayon yung ice cream oh!" sabay turo nito sa isang booth.

Nabaling doon ang atensiyon niya at agad siyang lumapit doon. She tried to order large size but Sanibelle interfered and ordered meduim size cone for her.

She happily ate her ice cream while walking. Umiling-iling ang mga ito habang nakatingin ss kanya. Sinulyapan niya ang dalawa bago itinuro ang roller coaster.

"Sakay tayo d'on."

"Puwede ba ang buntis diyan?" tanong ni Sani.

Sanshell laughed, "Diyos ko, baka mapaanak ka diyan ng wala sa oras."

"Balitang balita sa radyong sira, isang babae aksidenteng mapaanak sa takot sa isang roller coaster!" She rolled her eyes at their teasing.

"Ferris wheel?" she suggested.

"Nope, Heights and I weren't friend. And no rides for you today."

She pouted. "Spoilsport... "

Patuloy ang paglilibot ng dalawa sa peryahan. Nananakit na ang kanyang mga paa dahil sa pagsunod sunod niya sa mga ito. They almost stop at every stalls kahit mga booth nag-ooffer ng mga palaro. Even with aching feet, she had to admit she had fun.

"Oh thank God!" Daidara exclaimed when the two of them decided to exit the fair.

"Nag-iintay daw si Manong sa may kabilang kanto. Sa tapat ng tubigan," sabi ni Sanibelle habng nakatingin ss cellphone.

Her brows knotted at her statement, "Manong Lito? Akala ko si Zio ang susundo sa'tin?"

"May biglaang deliveries daw sila Kuya ngayon," palinga-linga si Sanshell habang hinahanap si Manong.

Kumunot ang kanyang noo habang kinukuha ang kanyang cellphone sa kanyang bulsa. May tatlong messages at tatlong missed calls nga ang nandoon. Galing ang lahat ng mga ito sa kanyang asawa. She opened the messages.

Zio: Love, hindi ko kayo masusundo mamaya. There's an immediate delivery needed in neighboring town. Si Manong Lito na lang ang susundo sa inyo. I hope you are okay with that.

Zio: Why I can't contact you?

Are you okay? Does the two bothering you?

She immediately replied, I'm okay with that. I had fun with your sister. Pauwi na rin kami. Ingat sa byahe. I love you.

Daidara sent the message with heart emoticon. Pagka-send niya at agad itong nag-reply.

Zio: I love you too. Can't call you right now. I already miss you :(

Pilit niya sinusupil ang ngiti dahil sa kilig ngunit hindi iyon nakaligtas sa dalawa.

"Uyy! Ang lawak ng ngiti ni jontis!" nang-aasar na sabi ni Sanshell.

"Mapupunit ang pisngi nito, halatang kinikilig. Ay ayun yung sasakyan ni Manong. Tara na ang sakit na ng paa ko." Nagpatianod siya sa hila ng dalawa.

She sighed in relief when she sat at the soft cushion of the car. Nanakit ang kanyang mga binti, paa, balakang at likod.

The three of them spent the next minutes talking about Kadilaw town and their plans while staying here. Naisip niyang maganda kung lalaanan niya ng oras ang mga magagandang tourist spot dito. She never once explore the town.

Naisip niyang maganda rin iyong paraan para matanggal ang kanyang stress. Habang nagbabyahe, panay ang tanong ng mga ito kung paano nalaman ni Zio na buntis siya at kung paano sila nagpakasal. Inabot ng mga batikos ang ginawa ni Munzio sa kanya na agad naman niyang denepensahan.

They even asked kung paano sila nagsimulang magkaayos. Kahit nahihiya ay kinukwento niya kung paano minus the private scene. Panay ang tukso ng mga ito sa kanya habang pauwi na sila.

Masaya silang nagkukuwentuhan kung ano ang naging kaganapan sa buhay ng mga ito nitong nakaraang mga buwan ng biglang huminto si Manong. Napatingin siya sa dahilan ng pagtigil nito. May isang nakatatandang mamahaling sasakyan sa harap ng gate. Isang babaeng nakatalikod sa kanya ang nakatayo sa harap ng guard na nakadikit ang tainga sa telepono na parang may tinatawagan.

"Sino kayo 'yon?" she muttered.

"Diyan ka lang, Dara. Titingnan lang namin kung sino," utos ni Sanshell na sumunod sa paglabas ni Manong Lito sa sasakyan. Naiwan siyang nag-iisa sa sasakyan. She got a feeling that something would go wrong.

Naagaw ang pansin ng babae ang mga papalapit dito kaya humarap ito sa gawi niya. She knotted her brows when she recognized the person. It was Eula. Her face was neutral with no hint of emotion.

Lumapit ang dalawa at nakipag-usap dito. Naiinip na siya habang pinagmamasdan ang mga ito na mag-usap. Mukhang may hindi pagkakaunawaan ang nagaganap dahil bakas ang iritasyon sa mukha ng bawat isa.

She decided to come out and ask what is the problem. Nabaling sa kanya ang atensiyon ng mga ito.

Nagdilim ang mukha ni Eula ng makita siya. Daidara's heart thundered against her ribcage when Eula purposefully strode towards her. She stepped back when she had a glimpse in her eyes.

It have murderous anger in it and it was directed on her!



End of chapter 23


If you like this particular chapter, please vote on it. I appreciate every votes and comments from you guys. Voting is a huge support on authors. Thank you!<3