CHAPTER 22

17.4K 449 96
                                        


"Ito tingnan mo ito," sambit ko at inabot sa kanya ang cellphone ko kung saan nakaflash sa screen ang family picture namin.

We are both seating here on the floor resting our back on the feet of the couch, while a lot of can beers spread around us. Tiningnan niya ito ng seryoso kaya sumandal ako sa balikat niya at tumawa. "I have a wonderful family," I said.

"Yes, in did," he whispers and look at me, he made me face him. Hinawakan niya ang magkabila kong balikat at hinila ako papalapit sa kanya.

I smile at him even though my vision of him is slightly blurry na ulit. "You came from a rich family?" he asks, at dahan-dahan tinanggal ang bandaid sa noo ko.

Umiling ako bilang sagot, "Actually, my dad wasn't from a rich family, and my mom either. They are both average working employees back then, but my dad strives so hard after my grandma's death. He built the Karnel's Scent which he named after my mother's codename, they have an amazing love story and they are a great example of successful people." sambit ko, nanatiling tahimik si Hector habang ginagamot ang sugat ko sa noo.

Ipinatong ko ang aking hita sa kanyang hita at nagpatuloy sa pagsasalita, "Graduate ako bilang magna cum laude, hindi nagkulang ang magulang ko sa akin at sa lahat ng pangangailangan ko. Hindi pa nga ako graduate binigyan na agad ako ni Dad ng mga libro tungkol sa pabango at sa paghandle ng business. Halos nasa akin na ang lahat, nakalatag na sa harapan ko ang magandang future na pinaghirapan ng magulang ko para sa akin." hindi ko mapigilang tumawa ng sarkastiko dahil sa aking sinasabi.

"Continue," Aniya ni Hector habang nagbubukas ng panibagong bandaid para sa noo ko. "Pero, dahil isa akong mayabang na anak, walang kwenta, pinilit ko sila na hayaan ako pumunta dito sa New York at magtayo ng sarili kong busines dahil iyon ang pangarap ko talaga. Alam kong ayaw ni Mommy pero anong ginawa ko, pinilit ko siya at nagbitaw ng mga salita na puno ng illusyon. Sinabi ko na magiging sikat yong brand ng shop ko, sinabi ko na ipagmamalaki nila ako dahil sa business ko. Pumayag si Mommy at binigyan ako ng Dad ko ng malaking pera para pangsimula ko nang business dito sa New York." kumikirot ang puso ko habang naalala ang mga araw na iyon.

That was the old Olivia who always sees the impossible dreams, not look at me, I have a blurry vision because I'm drunk as fuck and I am a fucking jobless woman.

"What happens next?" He asks and softly caresses my cheeks.

"I bring my father's money here in New York with a vision of having my business started before a year but I was scammed, I was rubbed by the people I thought I can trust, and now I'm a failure, I'm a jobless woman, I can't even get my money back," nanghihina kong sambit at hindi ko namalayan ang pagtulo ng aking luha.

"The day when we first met, I was telling the truth. Hinahabol ko talaga ang mga taong nagnakaw ng pera ko. And this bruises here," itinuro ko ang sugat ko sa noo. "I got this from one of them, nahuli ko siya kanina, pinipilit ko siyang ibalik ang pera ko pero bigla niya akong hinampas sa ulo kaya nakatakas siya." para akong batang inapi na nagsusubong sa magulang sa uri ng pananalita ko.

Hinawakan ni Hector ang aking kamay at pinunasan ito ng wet wipes, he remains silent while I was sobbing and crying in front of him.

"Hindi ko na nga nahuli yung kumuha ng pera ko, natanggal pa ako sa trabaho," I whisper and cry out loud, "Wala na akong trabaho!!! paano na ako? mamamatay na ako!  hindi na ako makakapagipon ng pangbayad sa investigatos na kilala ko!! malalaman na ng magulang ko na isang failure ang anak nilang panganay!" I shouted in frustration.

"Why do you need money for an investigator?" he seriously asks.

"Kasi nga ipapahanap ko nga yung nagnakaw ng pera ko, pero puta ang mahal ng bayad!!!"  pagbagsak kong isinandal sa kanyang dibdib ang aking ulo bago iritang nagpapadyak ng paa.

Untouchable  Handcuffs  (LOA 2 #1)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon