"It's just a swollen hips joint Miss, just put some ointment on it and you may feel such pain, stiffness, or trouble moving your hip from today until tomorrow. I suggest that you should rest your hips, for now, apply ice on your hips for 15 to 20 minutes every hour or as directed, then try NSAIDs, such as ibuprofen, it helps decrease swelling, pain, and possible fever." the nurse her at the condominium clinic said while I say lying here at the clinic bed.
I mean nakadapa pala ako dahil sa sakit ng balakang ko, bakit ba kasi nangyari sa akin ito. Napatingin ako kay Hector na pacool na nakasandal sa pader habang nakakrus ang mga kamay sa tapat ng dibdib.
He's already wearing his dry-fit shirt and a towel on his shoulder. He was checking his phone and glance at me, I glared at him and he just stared at me directly."May I ask what happen to you why does this happen?" tanong ng nurse sa akin kaya bumalik ang tingin ko sa kanya.
Hindi ako agad nakasagot dahil sa tanong niay dahil pati ako hindi ko rin alam kung paano ako humantong sa ganitong kahihiyan. Sasagot na sana ako ng biglang may umepal.
"She's checking me out, that why." nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya at tiningnan siya ng masama. "That's not true!!!" I haze and try to seat but my hips keeps aching.
"Ouch!"
"She was in the treadmill, while she's checking me out and accidentally accelerate the mode of the machine and fall to me." hindi ko talaga kinakaya ang lumalabas sa bibig nang lalaking ito.
"Hoy!!! hindi totoo yang sinasabi mo ah!" hinila ko ang t-shirt niya dahil sa inis, pero walang takot niya akong tiningnan at inilapit pa ang kanyang mukha sa akin.
"Really?" nanghahamon niyang sambti, hindi ako nakaimik dahil totoo naman ang sinasabi niya, kung hindi ko siya tinitingnan hindi sana mangyayari sa akin ito.
"Hmf!" I haze at him and let go of his shirt. Tinago ko ang aking mukha sa unan at nagpapadyak ng pasiple dahil sa inis. Lahat na lang ba talaga ng kamalasan ay kailngan kong saluhin?!
"You two are so cute, is she your girlfriend?" The nurse asked.
"No, we just fu----" kahit na masakit ang balakang ko, bigla akong napaupo ng tuwid at tinakpan ang kanyang bibig. "Ahhhh we're fu-furiends haha, we're close right?!" inakbayan ko siya at pinalupot ang aking braso sa kanyang leeg.
"Right?!" I said and glared at him. Hector nodded, ngumiti ako sa nurse at tinawanan niya lang kaming dalawa habang umiiling-iling.
"This generation is really complicated to understand," she said and turn her back on us. "You may go, just follow what I've said and you'll be fine in the next few days," she said.
"Let's go" panatingin ako kay Hector ng magsalita siya at sa isang iglap nakita ko ang aking sarili sa kanyang mga braso.
Binuhat niya ako, "Hoy bakit mo ako binubuhat!! kaya kong maglakad!!!" I shouted at his face, he frowned because of my loud voice and stare at me.
"Are you really that loud and crazy? Do you think you can walk with your condition?" he asks.
Hindi ako nakaimik, I just purse my lips and rolled my eyes at him. "Thanks," he said and look at the nurse. The nurse smiled at us and nodded.
Lumabas kami ni Hector na buhat-buhat niya ako, buti na lang wala masyadong tao dito sa lobby dahil maaga pa. Pasimple kong tinatago ang aking mukha tuwing may mga tao kaming nakakasalubong.
Sumakay kami ng elevator at hindi ko kayang ganito katahimik sa paligid namin dalawa. "Pwedi mo na ako bitawan kaya ko naman nang maglakad" nahihiya kong sambit.
