"ပျော်ရွှင်တဲ့ ဇာတ်သိမ်းသာရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်
ငါတို့တွေ ဘာဆက်ဖြစ်နေမလဲနော်""ငါမင်းရဲ့လက်ကို မလွှတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့မှာပေါ့"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"ကိုကိုရေ...PP စာရေးတာများပြီး ခေါင်းတွေကိုက်နေပြီ"
တစ်ဖက်က ဘာမှပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမရှိတာမို့ လက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့ဖုန်းလေးကိုပင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသေးသည်။
"ဖုန်းလည်း မကျသွားပါဘူး"
အူလည်လည်ဖြစ်နေစဉ်မှာပဲ အိမ်ရှေ့တံခါးဝမှာလာရပ်သောအရိပ်လေးကိုမြင်လိုက်တာမို့ ဝရန်တာကိုထွက်ကြည့်လိုက်တော့ တွေ့ပါပြီ...
သူ့ရဲ့ ချစ်ရပါသော ကိုကို။မေမေတို့မသိအောင် လှေကားကနေ ခြေသံဖွဖွလေးနင်းပြီး အိမ်တံခါးကိုဖွင့်ပေးလိုက်ပေမယ့်
ကိုကိုက အိမ်ထဲကိုဝင်မလာ။"အထဲဝင်လေ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ
အယ်...နေဦးလေ"PP ကိုစကားဆုံးအောင်ပင်ပြောခွင့်မပေးဘဲ
လက်ကိုဆွဲကာ လမ်းမထက်ကို Billkin ကခေါ်ဆောင်လာတာမို့ PP မှာရထားတွဲလေးလို
အလိုက်သင့်လေးပါလာရတော့သည်။လက်ကောက်ဝတ်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်ဖဝါးကြီးကြီးကို ငေးရင်း ကိုကိုခေါ်ဆောင်ရာနောက်ကို လိုက်ပါသွားမိတော့ PP ကမ္ဘာမှာပန်းတွေဝေရသည်။
"ကိုကို...ဘယ်သွားနေတာလဲ"
"ကမ္ဘာမြေရဲ့ အပြင်ဖက်ကို"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"လူလိမ် ကိုကို။
ပြောတော့ ကမ္ဘာမြေရဲ့အပြင်ဖက်ကိုဆိုပြီး
ကလေးကစားကွင်းဆီ ခေါ်လာတယ်"ကွင်းပြင်ကျယ်ကျယ်ကြီးရဲ့အလယ်မှာ ထီးထီးကြီးတည်ရှိနေတဲ့ သံကြိုးနဲ့ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ဒန်းပေါ်ဝင်ထိုင်ရင်း ပီပီလုံးက ကိုကို့ကို
နှုတ်ခမ်းဆူပြီး ပြောတယ်။"ဖြည်းဖြည်းပေါ့ ကောင်လေးရယ်။
ကမ္ဘာကြီးက ထွက်မပြေးပါဘူး""ကမ္ဘာကြီးက ထွက်မပြေးဘူးဆို ဘယ်သူက ထွက်ပြေးမှာလဲ။
ဒီတစ်ခါ ကိုကိုထွက်ပြေးလည်း PP ကတော့
ကိုကို့ကိုလိုက်ရှာနေဦးမှာပဲ"
![](https://img.wattpad.com/cover/275744475-288-k249684.jpg)