THE DARE TO THE CEO

TSC 57 - YOU'RE BACK, LIAM.

CHAPTER 57

--

Jennie's POV

"Jennie???"

"Jennie, wake up please!!! I'm sleepy pa, you need to wake up, huhu."

A familiar voice i heard while i'm slowly opening both of my eyes and i saw Chae scratching her right eye while shaking my shoulders just to get me awake.

"Yaaaa!!!! Park Chaeyoung!!! Ano ba 'yun!!! Inaantok pa ko?? What time is it na ba?!" Agad na sigaw ko rito at agad na ring tumayo sa kinahihigaan ko.

"Is it my fault to wake you up??? Eh, kanina pa may tumatawag ng pangalan mo diyan sa labas!" Sagot naman agad nito sa akin habang pabalik sa kinahihigaan niya.

"Eh bakit kasi hindi niyo pa binuksan at sinabing tulog pa ko? Tayo?" Saad ko rito ng biglang humarap si Irene sa amin na halata mo ding naistorbo ang tulog.

"Actually, tumayo na ko kanina at sinabi kong tulog ka pa. Akala ko naman umalis na, pero nagtawag uli after a minute." Sagot nito sa akin sabay takip uli ng kumot para bumalik sa pagkakatulog.

"Hayyyy!!! Bakit ba kasi, aish! Ewan! Ang aga pa eh!!!" Pagrereklamo ko rito at nakita ko pang sabay na nagtaklob ng unan sa ulo nila si Irene at Chae na dahilan ng pagkasinghal ko.

Agad na kong bumangon at naglakad papunta sa room door namin, trying to find out who's knocking. Binuksan ko agad ito and i saw someone who's holding a paper bag at nakayuko din.

"Uhm? Yes? Good morning?" Agad na saad ko rito at agad itong tumingin sa akin.

"Hi ma'am! Good morning. I'm Evo po, head waiter ng hotel restaurant na ito po. Someone wants to give you this po." Sagot nito sa akin sabay abot ng paper bag na hawak hawak niya.

Oh, yeah! He's familiar. Kasi siya yung panay ang ikot kapag nasa buffet kami, and instructing is co-workers what to do while working.

"Oh? Yeah! I know you. Napapansin kita kapag nagse-serve ng pagkain, but what is this? And kanino galing?" Tanong ko sa kanya and he easily grab my hand and put the paper bag string on my fingers.

"He said to me na huwag ko daw po sasabihin kung sino ang nagbigay. Better open na lang din po siguro and wear that also when you're taking your breakfast ma'am. Mauna na po ako." Saad nito sa akin at agad nag bow.

"Pero..." Susunod ko sanang saad sa kanya pero agad itong naglakad papalayo sa akin and i'm about to shout on his name again ng maalala kong it's too early pa at baka may iba pang natutulog sa mga rooms nila.

"What is this? At sinong nagbigay?" Tanong ko sa sarili ko while looking on it and closing our rooms door.

"Oh? Ano yan? Bomba?" Tanong ni Chae sa akin habang nakaupo sa kama nito and playing phone.

"Akala ko you will go back to sleep?"

"Akala ko din. Ang ingay niya kasi kanina, hindi ko na makuha yung tulog ko." Sagot nito sa akin habang paupo ako sa kama ko na katabi ng kinauupuan niya.

"I see. But, i don't know what is this and may nagpapabigay daw." Saad ko rito and i saw how her eyes literally wide opened and jump herself towards me.

"Oh my God, Chae. You're so hyper ha." I added that makes her steal the paper bag from my side.

"Pwede ko tignan? Hihi." Saad nito sa akin and i released a deep sighed.