The Fate That Awaits Her (COMPLETED)

41 : The Day of Us

Zenadia's POV

Nang nagising ako ay unang bumungad saakin ang payapang mukha ni Ethan. Napangiti ako habang pinag mamasdan siya at maingat na hinaplos ang pisngi niya. Halata na ang eyebags nya at tumubo na din ang bigote at balbas niya pero hindi naman sobrang haba.

Halata sa mukha nya na pinabayaan nya sarili nya dahil mas lalo siyang pumayat at mas humaba na din ang buhok niya, para na tuloy siyang babae na may maikling buhok na medyo kulot.

I'm sorry for causing all of this, Ethan..

Ilang sandali ko pa syang pinag masdan bago ko napag desisyunan na maligo muna. Dahan dahan kong inalis ang pagkakayakap niya saakin at maingat na umalis sa kama. Nakita ko yung bag ko sa ibabaw ng study table, mukhang maagang pumunta dito si Rose.

Ngunit mas gusto ko munang suotin ang mga damit ni Ethan kaya manghihiram muna ulit ako sakaniya. Pumunta ako sa walk-in closet niya at halos mamangha ako dahil sa sobrang.. gulo.

Sa pag kakaalam ko ay hindi naman magulo ang mga gamit ni Ethan pero bakit parang dinaanan ng bagyo ngayon?

For sure, siya lang ang nagayos nito.

Napailing iling nalang ako habang natatawa dahil naalala ko na sinabi nya saakin na solo na siyang mamumuhay ngayon. I know he's hiding something from me but I trust him. May mga tinatago din naman ako sakaniya na hindi ko pa pwedeng sabihin akaniya ngayon. Plus, my love for him is too deep, for me have a doubt on him.

Inayos ko muna ang mga damit niya at nang makuntento ako sa linis ng paligid ay kumuha ako ng isang damit at boxer. Kumuha lang ako ng underwear ko bago pumasok sa banyo at mabilis na ginwa ang pakay ko doon.

Nang matapos ako ay ginamit ko ang air element para mas mabilis na matuyo ang buhok ko. Pagkalabas ko sa banyo ay napakunot noo ko nang nakita kong wala si Ethan sa may kama. Nag suklay muna ako at nag ayos ng sarili bago siya hinanap.

Pagkababa ko ay nakita ko siya sa living room na nakaupo sa sofa habang nakasaunot sa buhok nya at nakayuko. He looks so problematic and.. frustrated. I even heard him sobbing kaya kaagad akong lumapit sakaniya.

"Babe.. what's wrong?" alala kong tanong

Nang makinig nya ako ay wala pang isang segundo syang nag angat ng tingin. Natigilan ako sandali nang nakita ko ang luha sa mata nya at akmang pupunasan na sana iyon nang bigla nya akong hinila papalapit sakanya ay mahigpit na niyakap.

"I-I thought you a-already left me.." naiyak nyang ani at mas siniksik ang mukha sa bandang tyan ko.

Hindi ko mapigilan na ma-guilty dahil sa sinabi niya. Did I really hurt him that bad to the point that he become traumatized? Oh fuck.. what did I do?

"Shh.. I'm here.." pag papakalma ko sakaniya habang hinahaplos ng bahagya ang buhok nya

Pinaupo nya ako sa tabi nya ngunit hindi pa din sya bumubitaw sa yakap na para bang kapag binitawan nya ako ay bigla nalang akong mag lalaho. He looks so scared.. and I'm not used at seeing him like that, but it's my fault.

"W-Where did you go? Pagkagising ko, hindi kita nakita kaya akala ko ay nag laho ka nanaman and yesterday was just dream.." mahina nyang aniya

"I just took a shower, mag luluto sana ako kaya hindi na muna kita ginising. I'm sorry" sabi ko at hinarap sya saakin "Tell me, are you that scared? Hmm?"

Tumango siya na para bang masunuring bata "I don't want you out of my sight, not even for a second" aniya

Napangiti ako ng kaunti at pinunasan ang mga luha sa pisngi niya. I gave him a peck before fixing his messy hair through my fingers.