39 : Waiting

1.3K 64 1
                                        


Ethan's POV


"P-Prince Ethan" gulat na sambit ng mga nakakasalubong kong katulong pero hindi ko sila pinag tuunan ng pansin

Nag patuloy lang ako sa pag lalakad hanghang sa makarating ako sa throne room. Kusang bumukas yung pituan at nakita ko doon si mom na may kausap na isa sa mga council pero parehas silang napatigil nang nakita ako.

Taas noo akong nag lakad papalapit sakanila at nang makapunta ako sa harapan ay yumuko ang isa sa council habang si mom naman ay napatayo at lumapit saakin.

"Anak," gulat nyang ani

"Until the coronation, can you let me decide on my own?" pag dederetsyo ko

She looked shocked on what I said but I remained serious. I already made a decision, I'll wait for her but if she's still now here until my coronation, I'll let her go even if I don't want to.

"S-Sure.." nasagot nalang ni mom

Yumuko ako bilang paggalang bago lumabas na sa kwartong iyon. Muli akong bumalik sa kwarto at nakita ko yung ilang mga servants na bitbitin ang mga gamit ko papunta sa karwahe.

Nang masiguro ko na kumpleto lahat ng gamit ko ay bumaba na din ako at lumabas sa palasyo pero nakasalubong ko sina Kade. It's been a 5 days since I last saw him, and a month since I last saw Danica and others.

"W-Where are you going Ethan?" nalilitong tanong ni Diana

"Away from this place" I answered shortly and was about to leave when they asked again

"Where exactly? Tatakasan mo din ba kami tulad ni Zen?" iritang tanong naman ni Danica

Hindi ko sila sinagot at nagpatuloy nalang sa pag lalakad. I know it's so inconsiderate of me to leave without saying nor explaining anything but I also don't know what to say. It just feels so awkward to talk to them right now and maybe I can explain once I get back here.

Sumakay ako sa karwahe at nang maisakay na din lahat ng mga gamit ko ay umalis na kami. Halos isang oras ang byahe dahil sa kalayuan ng pupuntahan ko. Nang matanaw ko na yung bundok kung nasaan ang bahay ko ay pinatigil ko na yung karwahe saka lumabas.

"A-Ako na po, prince Ethan" magalang na ani nung nag mamaneho ng karwahe

"Just get lost" walang gana kong sabi at kinuha ang mga gamit ko

It's not heavy even I'm carrying two bags and one big box. My body feels numb and the hell I care why. Sinigurado kong walang nakasunod saakin bago ako nag lakad paakyat sa bundok. I can actually just use a portal but they might figure out this place.

It took me an half hour before I saw my house. Memories of Zenadia immediately flashed into my mind when I looked around the house. Funny to say how I used to think about her before when she left us, and now I'm thinking her again with the same reason.

Inakyat ko lang ang mga gamit ko at inayos iyon sa walk-in closet ko. Usually, I commands the gnomes to fix everything before I get here, including my clothes but for the first time, I want to fix it all by myself.

Halos kalahating oras kong inayos ang mga damit ko dahil wala naman akong ideya kung paano, ni hindi ko alam kung paano iyon ilagay ng maayos. Nang matapos ako ay pabagsak akong humiga sa kama dahil sa pagod.

It's been a week since the last time I saw her, or should I say, the illusions of her. But since that day, I've been longing for her even more. I'm missing her more, and still loving her more and more. It's too fucking cliché to say but the more days without her makes me realize how much she means to me.

The Fate That Awaits Her (COMPLETED)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon