The Fate That Awaits Her (COMPLETED)

18

Zenadia's POV

"Zenadia please?"

"Layas"

"Just another hour"

"No"

"How about 59 minutes?"

Nahiya naman yung isang minuto mong binawas.

"Bawal"

"58 minutes?"

Tanggala.

"Gusto mo bang kaladkarin pa kita palabas?" taas kilay kong tanong sakanya

Napanguso naman sya at tila gusto pang pagdabog. Napailing iling nalang ako at binuksan yung pintuan sa unit ko.

"Labas na" pag papalayas ko sakanya at akmang itutulak na sya palabas nang biglang naulit ulit

"Zenadia.."

"No"

"Please?"

"Go now Ethan"

"Just another hour"

"They're already waiting for you outside. Kabing gabi na" sabi ko at pilit na tinulak siya papalabas ng bahay

Nang makalabas kami ng bahay ay mga kuliglig nalang sa paligid ang madidinig at pati na din ilang tunog ng mga sasakyan na dumadaan daan sa di kalayuan na highway mula dito.

Nakita ko silang lahat na nag hihintay doon habang nakasuot ng kaniya kaniyang cloak nila. Hindi sila halos halata dahil nasa madilim silang parte kaya walang mag sususpetsya sakanila.

"How about at least 30 more minutes?" pangungulit nito ni Ethan

Medyo may kalayuan pa kami kina Kade kaya paniguradong hindi nila dinig ang usapan namin at pati na din iting pagmamaktol ni Ethan sa harapn ko. Buti nga napilit namin ni mama na umalis na dahil lahat ata sila ay may balak na dito na sa bahay matulog ngayong gabi

"Please? If you're worrying that HM Leona might scold at us, I don't fucking care as long as I stay here a little longer with you" pagpupumilit niya

"Ethan," I said in a warning tone "You can't"

Umiwas siya ng tingin at bagsak balikat na napabusangot. Alam ko naman na gustong gusto pa niyang mag stay at gusto ko din naman na makasama pa siya ng mas matagal pero hindi pwede. I grabbed his shirt and leaned to him.

When our lips met, it's like there's a fireworks above us. He placed both of his hands on my waist while my hands are on his chest and his shoulder. He gently moves his lips against mine for seconds.

Ako na ang unang humiwalay dahil baka kung saan nanaman mapunta itong halikan na ito. Mabuti na nga lang at tulog na si mama kundi baka nakurot pa niya ako. Pinag dikit ko noo namin, hindi ako pandak pero may kataasan lang talaga siya ng kaunti saakin kaya yumuko pa siya ng bahagya.

"I'll come back soon, I promise" mahinang sabi ko

"I'll wait for you"

"Of course you will"

"Can't I really stay here just for a tonight?" napabalik ako sa reyalidad nang nagsalita si Ethan.

Bigla kong naisip yung sinabi kanina saakin ni Jacob. He said the same thing earlier and I remembered how uncomfortable I am when he asked if he can stay here in my unit for a night. But just how funny it is when Ethan was the one who asked me and I didn't felt any awkwardness at all.