Matthew
NAKA kunot ang noo ko habang naka higa sa aking kama. Pinag iisipan ang sinabi sa akin ng aking ama.
Napa pikit ako ng sandali nang maalala ang pinag usapan namin sa kwartong yun.
"Matteo, I'm not surprised that I heard other doctors saying your name. I'm proud of you, son." Sabi niya sa akin habang naka upo sa isang swivel chair, naka krus ang braso, at naka dekwatro.
Tumingin ako sakanya, hindi alam ang magiging reaksyon.
Masaya ba dahil buhay siya? Malungkot ba dahil buhay nga siya?
Napa lunok ako sa kinatatayuan ko. Umalis na ang doctor na nagpapunta sa akin dito kaya kaming dalawa nalang ang nasa loob ng kwartong ito.
"You should be but again, it's Matthew." Madiin kong sabi.
Nakita kong ngumisi siya.
"Ah, Why do I always forget? haha! I'm sorry, anak. How are you anyway? Balita ko ay may kasama ka daw. That's good. You're making friends. In a situation like this! haha!" Natatawang sabi niya.
"How are you even here?" I asked.
Tumigil siya sa pag tawa at tinignan ako sa mata. Hindi ako nag patalo at tumitig rin sakanya.
"Well, son, I am powerful. I have my ways." Seryosong sabi niya.
Saglit pa kaming nagkatitigan nang biglang bumukas ang pinto, bumungad dito ang doctor na nag hatid sa akin. Sinasabing kinakailangan na siya sa laboratory.
Kumunot ang noo ko.
"That's it?" Tanong ko.
Nilingon naman niya ako.
"What do you mean 'that's it'?" Naka ngiti pa ring siya habang tinatanong ako.
"You're walking out again?" I asked.
He laughed a little bit while he walks towards me.
"I am not walking out, Matthew. I never walk out. I just solve problems by walking towards it. Siguro kapag matanda ka na ay maiintindihan mo rin ang ginagawa ko. Sa ngayon, doon ka muna sa kwarto niyo ng mga kasama mo." Naka ngiti ngunit seryosong sabi niya.
"Shit. Matthew." Kinakabahang sabi ni Michael sa akin dahilan para bumalik ako sa realidad.
Tumingin ako sakanya sa may pintuan na kasasara niya lang dahil kakagaling niya lang sa labas.
"Bakit? May nangyari ba?" Tanong ko habang umupo sa aking kama.
Halata namang tumakbo siya papunta dito dahil puno ng pawis ang kanyang mukha at damit na akala mo sobrang layo ng tinakbo niya. He's breathing heavily, sweating, and panicking at the same time.
BINABASA MO ANG
Journey To Nowhere
Science-FictionThe story takes place on an island called Palawan where there's a city known as Puerto Princesa, A virus starts to invade humans while these teenagers overcome their deepest darkest kept secrets while shooting off heads of zombies coming their way...
