Shine ~ TakeMikey

²³

"Takemichi.. o gün biraz geç kalmıştım değil mi?"

Acıyla gülümsemişti Chifuyu, arkadaşının acı çekmesine katlanamıyordu işte.

"Birşey söylesene Takemichi, bana kızgın mısın..?"

Takemichi konuşmuyordu, hayır konuşamıyordu..
Yalnızca gözlerinden akan yaşlar anlatıyordu onu..

"Biliyor musun.. Sanırım bunun için Manjirou'yu öldürebilirim.."

Chifuyu'nun gözlerinden akan yaşlar hızlanmıştı, Takemichi ise duyduğu isim ile kalbinde acı hissetmişti.

"Özür dilerim Takemichi!.. sen hiçbirşeyi hak etmemiştin.. neden kötü şeyler hep seni buluyor.. neden o gün gelip seni kurtaramadım ki..?! Özür dilerim.."

Gözlerinden yaşlar daha hızlı akarken Takemichi tepki vermiyordu, tabi göz yaşları haricinde..

"Lütfen birşey söyle..! "

Chifuyu daha çok ağlamaya başladığında Baji onu odadan çıkartmıştı. Takemichi ise arkalarından öylece bakmıştı.. gözündeki yaşlar da kesilmiyordu tabii..

Kapının çalması ile Takemichi yalnızca o tarafa bakmıştı, içeri giren çocuk ile birlikte göz yaşları birden hızlanmıştı, aynı şekilde kalp atışı da..

Manjirou çocuğun yanındaki sandalyeye oturduğunda, sarılı gözlerini kaçırmıştı.

"Ben.. özür dilerim Takemichi.. beni.. affetmeni isteyemem.. beni affetme.. ama.. Takemichi.."

Manjirou'nun gözlerinden yaşlar akmaya başlamıştı oda sarılıya bakmıyordu şimdi.

"Seni seviyorum.. söylediğim herşey için özür dilerim.. sana birşey olmasına dayanamam.."

Takemichi kolunu yavaşça kaldırmış ve göz yaşlarını kolunun tersi ile silmişti.

"Konuş Takemichi.. lütfen.. söv bana.. döv.. vur, kır, kız birşeyler yap.. ama susma Takemichi.. birşeyler söyle.."

Takemichi hiçbir tepki vermemişti, oda konuşmak istemişti, ama dili dönmemişti hiçbir cümleye işte.

"Takemichi.. lütfen.. bir cevap ver.. herşeyi hakediyorum ama .. birşey söyle işte.."

Takemichi ağzını açar gibi olmuştu, birşey söyler gibi olmuştu.. fakat yine susmuştu..
Manjirou bir anda heyecanlanmıştı.

"S-söyle! T-takemichi! Ne söyleyecektin..? Söyle lütfen.."

Takemichi sesli bir şekilde ağlamaya başlayınca, Manjirou ona sarılmak istemişti.. her ne kadar hakkı olmasada..

Takemichi, yavaş yavaş nefesinin kesildiğini hissettiğinde kalp atışları da  hızlanmıştı aynı oranda..

"Ttakemichi.."

Manjirou ayağa kalkıp koşarak odadan çıkmış ve hemşire çağırmaya çalışmıştı tittek sesiyle.

"Y-yardım edin!"

Manjirou'nun seslenişleri üzerine iki hemşire koşarak odaya girmişti.

Hemşirenin teki Takemichi'yi kollarından sarsmıştı.

"Hey.. beni duyuyor musun..? .... Tamam bir doz sakinleştirici ekle.."

Takemichi serumuna eklenilen sakinleştirici ile yavaş yavaş rahatlamaya başlamıştı, ardından da uzunca bir uykuya dalmıştı.

__________
Yok ben uzun yazamiyorum..
Onun yerine bir iki bolum atayimm
Neysee

Düşünceleriniz?