ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΚΑΥΛΑ

Κεφάλαιο 16ο

Μετά από τρεις εβδομάδες
&

Τα πράγματα πήγαιναν τόσο σκατά. Η ψυχολογία μου είχε γαμηθεί τελείως. Είχα να βγω από το σπίτι σχεδόν δυο εβδομάδες. Καθόμουν όλη μέρα κλεισμένη στο δωμάτιο μου ακούγοντας μουσική και κάνοντας καμία κλήση με την κολλητή μου όταν δεν ήταν έξω. Από το σπίτι έβγαινα μόνο για να πάω μέχρι το περίπτερο και να αγοράσω τσιγάρα. Ο Πέτρος με σπάμαρε κάθε μέρα στα μυνηματα κι εγώ σνόμπαρα. Με τους υπόλοιπους της οικογένειας ζήτημα να τους έβλεπα τρεις φορές μέσα στην εβδομάδα. Ο πατέρας μου είχε δυσαρεστηθεί. Είχε καταλάβει πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Όσο για τον Γιώργο, μετά από εκείνο το σκηνικό στο κλαμπ, ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Μόνο τον έβλεπα να γυρνάει αργά τα ξημερώματα πίσω στο σπίτι, και να κοιτάει το παραθυρο μου από τον κηπο. Λες κι αν είχε την δύναμη, θα πετούσε και θα έσπαγε το τζαμί για να μπει μέσα. Έτσι, πήρα την απόφαση, σε μια εβδομάδα το πολύ, να βγάλω το εισιτήριο μου... και να φυγω!

...

«Πως και μου είπες να βγούμε;» Ρώτησε η Ιωάννα.
«Ήθελα να σε γνωρίσω καλύτερα. Να δω και την περιοχή.» Είπα νιώθοντας αμήχανα. Είχε αρχίσει να με ενοχλεί κάπως που ήμουν τόσες μέρες μέσα. Ο πατέρας μου με έκραζε για τους συχνούς πονοκεφάλους μου, λέγοντας ότι έφταιγε το γεγονος ότι ήμουν όλη μέρα πάνω από ένα κινητό.

«Ήταν γαμάτη ιδέα, γιατί όλοι οι φίλοι μου σήμερα για κάποιον λόγο δεν μπορούσαν να βγουν.» Είπε ρουφώντας μια γουλιά καφέ.
«Μάλιστα. Με τον αδερφό μου όλα καλά;»
«Ναι, μια χαρά. Σκεφτόμαστε να πάμε μαζί διακοπές κάπου εδώ κοντά, αν φυσικά μας αφήσουν οι γονείς μας.»
«Μόνοι σας;» Έκανα παραξενεμένη.
«Όχι βέβαια. Με παρέα. Θα πάμε σαν ζευγάρια. Ελα κι εσύ μαζί μας. Θα είναι γαμάτα.»
«Να κάνω τι ανάμεσα σε τόσα ζευγάρια; Το μπακουρι;» Γέλασα.
«Μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία να βρεις κάποιον. Τέτοια μουνάρα.»
«Ναι... θα βρω κάποιον που θα είναι σε απόσταση;»
«Ααα θες κάτι σοβαρό κι εσύ ε;»
«Εεε... Θα ήθελα να σε ρωτήσω όμως.... πως γνωριστήκατε με τον Γιάννη; Είστε συμμαθητές... η...;»
«Όχι. Ο πατέρας μου είναι υδραυλικός και είχε μια δουλειά κάποτε στο εργοστάσιο σας, και κάπως έτσι γνωριστήκαμε. Φέτος όμως σκέφτομαι να πάω κι εγώ στο Λύκειο που είναι αυτός. Ξέρεις τα παιδιά του σχολείου μου δεν είναι τόσο οκ. Και οι παρέες μου από εκεί όχι και τόσο μεγάλες. Σχεδόν οι περισσότερες παρέες μου είναι από εκείνο το Λύκειο.»

Μια Φεράρι σταμάτησε ακριβώς μπροστά από το τραπέζι που καθόμασταν. Δύο ντίβες με γυαλιά και τσάντες Gucci κατέβηκαν από το αυτοκίνητο. Μεγάλη έκπληξη και για την Ιωάννα αλλά περισσότερο για μένα. Ήταν η Ελεάνα με μια τύπισσα που δεν είχα ξανά δει ποτέ. Εκείνη όμως φάνηκε να με γνώριζε μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία μου, ψιθύρισε κάτι στο αυτί της Ελεάνας, και εκείνη γύρισε αμέσως το κεφάλι της πάνω μου.  «Τι αδιάκριτη!» Είπα από μέσα μου.