«Φυσικά και δεν το έχει κάνει. Εγώ την πιστεύω. Δεν είναι δυνατόν η μάνα μου να έκανε ποτέ κάτι τέτοιο.» Είπε η Έλενα διαφωνόντας σε όσα είχαν ακουστεί.
Όλοι την κοιτούσαμε με ένα βουβό βλέμμα που κατά βάθος έλεγε πολλά...
«Τι με κοιτάτε όλοι σας έτσι; Η μάνα μου δεν είναι δολοφόνος! Ακούτε;» Φώναξε κλαίγοντας και κλειδώθηκε στο δωμάτιο της.
«Η μάνα μου. Η μάνα μου πέθανε για το τίποτα. Τη στερήθηκα από μηνών, επειδή μια τρελή ζήλευε και ήθελε τον άντρα της κοντά της όταν δεν μπορούσε να τον κάνει ευτυχισμένο.» Είπα πριν ξεσπάσω και εγώ σε κλάματα.
«Δέσποινα...» είπε ο Γιώργος και προσπάθησε να με πλησιάσει.
«Θέλω να μεινω μόνη μου. Είπα βγαίνοντας στον κήπο.
Οι σταγόνες της βροχή έπεφταν πάνω μου. Σαν να μελαγχολούσε και ο ουρανός μαζί μου. Και ήταν η μοναδική συμπαράσταση που δεχόμουν.Όσο περισσότερο περπατούσα και απομακρυνόμουν από το σπίτι τόσο πιο δυνατά γινόταν τα δάκρυα μου. Δεν ήθελα τίποτα παραπάνω από το να βρισκόμουν στην πόλη μου και να έκλαιγα πάνω από μνήμα της μάνας μου ζητώντας συγγνώμη εκ μέρους αυτής της πουτάνας που την έβαλε στο χώμα για το τίποτα. Για ένα καπρίτσιο. Για να φέρει πίσω τον πατέρα μου και να του τρώει τα λεφτά. Η μητέρα μου δούλευε είχε τα δικά της χρήματα. Έτσι μου έλεγε τουλάχιστον η Θεία μου.
«Αχ μανούλα μου.» Έλεγα μέσα από τους λυγμούς. Το πρόσωπο μου είχε γίνει κατακόκκινο. Έβγαλα και μια φώτο. Για να θυμάμαι πόσο με τσάκισαν εκείνη τη μέρα. Τώρα... έπρεπε να φύγω οπωσδήποτε από εκείνο το σπίτι. Τους μισούσα όλους. Ακόμα και τον Γιώργο. Όσο σκεφτόμουν την Έλενα να λέει ότι αποκλείεται να έκανε η μάνα της κάτι τέτοιο, ήθελα να ανέβω στο δωμάτιο της να την αρπάξω από το μαλλί και να αρχίσω τα μπουκέτα. Με το κωλοσοι τους. Μου έκλεισαν το σπίτι.
...
«Γιώργο, άστην! Αν πρέπει να της μιλήσει κάποιος αυτός είμαι εγώ. Αλλά να ηρεμήσει πρώτα. Της ήρθε πολύ απότομο.» Είπε ο πατέρας.
«Δεν μπορώ ρε πατέρα. Δεν το καταλαβαίνεις;» Είπε ο Γιώργος.
Πηγαινοερχόταν πάνω κάτω λες και είχε μυρμήγκια ο κώλος του. Ανησυχούσε για μένα. Αν είχε μια ελπίδα, ότι δεν θα έφευγα είχε διαλυθεί.
«Κι εσύ ρε πατέρα, δεν μπορούσες να το φέρεις με περισσότερο τροπο;» Είπε ο Γιάννης.
«Προσπάθησα να το πω όσο καλύτερα μπορούσα τι άλλο να κάνω;» Είπε ο πατέρας.
ESTÁS LEYENDO
ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΚΑΥΛΑ
Novela Juvenil«Σταμάτα! Σε ικετεύωωω! Είμαστε αδέρφια...» «Μέχρι χθες ούτε που γνωριζόμασταν μωρό.» Νόμιζα ότι ήξερα τι σημαίνει έρωτας μέχρι που τον γνώρισα. Η καύλα που νιώθω κάθε φορά που τον βλέπω έχει αρχίσει να λειτουργεί μέσα μου σαν ναρκωτικό. Κι όσο πιο...
