Ateşe çok sinirlenmiştim ama ona kızmak da istemiyordum. Araba ya oturdum ve onun gelmesini bekledim. Arabaya gelip oturunca bana baktı.
ATEŞ:
-Sana bişey yaptılarmı?
DURU:
-Ben senin annenin porselen takımı değilim Ateş. Ben senin değilim . Ben bir eşya değilim . Anladınmı? Geçip onlara benim olana nasıl dokunursun diyosun yaa!
ATEŞ:
-Özür diler-
DURU:
-Dileme!
ATEŞ:
-Tamam!
Ateş beni evimin önüne getirip bıraktı. Aslında eve gitmicektim ama ona eve gitmicem dersem beni takip edicekti. O yüzden eve gidiyormuş gibi yaptım.
Ateş arabayı çalışıştırıp gidince . Bende Burağı aradım.
BURAK:
-Kız yaşıyonmu?
DURU:
-Yok burak ölüyüm. Beni gelip alsana eve gitmek istemiyorum. Sizde kalsam sorun olurmu?
BURAK:
-Kız ne sorunu ! Bekle geliyorum.
Telefonu kapatıp Burağı beklemeye başladım. Burak geldi ve beni aldı. Yine kendi odasını bana vermişti. Saat baya geç olmuştu . Uyumalıydım. Uyuyunca geçerdi.
Sabah kalktığımda kafamda borozan sesli birisi ötüyordu.
-Kız kalk artıkkk!!
DURU:
-Ya Burak bana böyle davranıcaksan ben neden sizde kalıyorumm?
BURAK:
-Lan saat 3 olmuş delii!
DURU:
-Oha!
BURAK:
-Kalk artık açlıktan ölüyorummmm!!
DURU:
-Off tamam kalktım!
Yataktan kalkınca banyoya geçip elimi yüzümü yıkadım. Canavara benziyodum.
BURAK:
-AŞAĞIDAYIM! HADİ GEL AÇIMMM!
Bu çocuk ne zaman doydu ki?
Aşağıya inice Burak sağolsun kahvaltı hazırlamıştı.
DURU:
-Sen yemek yapmayı biliyormusun?
BURAK:
-Ne sandın aslan parçası! ;)
Burağın bu sözüyle kahkaha atmaya başladım. Burakda benimle beraber gülüyordu. Bir anda Burak sustu ve yüzü ciddileşti.
BURAK:
-Duru sakın beni yanlış anlama ama ne zaman affediceksin diğerlerini?
DURU:
-Affetmicem!
BURAK:
-Annenidemi?
Bir anda durdum affetmicekmiydim? Hayır affedicektim ama sadece zaman lazımdı bana.
