Sessizlik

30 4 0
                                        


Odama gidip hemen üstümü değiştim ve kendimi direk yatağa attım sonradan makyajım aklıma geldi sanki yüzümde on kilo makyaj vardı ama banyoya girip yıkamaya üşeniyodum . Bir anda telefonuma bir mesaj geldi.

MELİKEDEN 4 MESAJ

EBRUDAN 5 MESAJ

Hiç birini cevaplamicaktım çünkü onlarla konuşmak istemiyodum telefonu kapatıp yatağa fırlattım. Halen şaşkındım bana her zaman şaka falan yaparlardı ama onların yanında peşimden gelmemeleri 

Gece geç bir saatte uyandım. Başım çatlicaktı sanki telefondan saate bakim dedim ama telefonu kapattığım için şimdi açılmasını beklicektim. telefon açıldığında yüz'lerce mesaj olduğunu gördüm. saat 3.40' dı yemek yememiştim ve açtım aşağı inip yemek yicektim ve mesajlara bakıcaktım . ayağa kalkıp aşağı inmeye başladığımda annemin kapısının açık olduğunu gördüm normalde asla kapısı açık uyumazdı bişeymi oldu acaba diye merak ettim ve bakmak istedim odaya bakınca kimsecikler yoktu yatak boştu sonra aşağıdan sesler geldiğini duydum dinlemek istedim . O yüzden aşağı inip daha yakından dinlemeye başladım.

ANNEM:

-Bıktım artık senden her akşam o kadının yanındasın yeter kızımız anlicak en sonunda!

BABAM:

-Onun ne haberi olcak hem olursada olsun boşanalım diyorum sana yok diyosun kıza yazık diyosun:

ANNEM:

-Kızımızı hiçmi düşünmüyosun ya sen ?

BABAM:

- Umrumdamı o kız hem fosur fosur yukarıda uyuyor en yakın zaman da boşanacağımızı söyle kıza yeter bıktım senden!

ANNEM:

-Bana biraz daha zaman ver hem şuan kaldıramaz öyle bir şeyi..... Anlamıyorum o kadında bulup bende bulamadığın şeyi?

BABAM:

-Ya bu konuyu tonlarca kez konuştuk senle yapamıyorum.

ANNEM:

-Hiçmi sevmedin beni?

BABAM:

-Ben gidiyorum. Konuyu kapat sende kızada 1 hafta içinde açıkla.

Kapının hızla kapanış sesi kulağımda çınlamaya başladı sonra ani bir sessizlik ... Küçük bir ses duymaya başladım kanım dondu çünkü annem ağlıyodu yanına gidicektim ama ayaklarım gitmiyodu .Artık başım ağrımıyodu direkmen patlıyodu dayanamıyodum. Sonra tüm gücümü toplayıp yanına gittim .Kapıda beni görünce bir anda ağlamayı kesti.

ANNEM:

-Kızım uyandınmı? Sen açsındır dur sana yemek verim .

DURU:

-Anne....

Annem yüzüme bakmamak için her şeyi yapıyodu. Bir anda mutfağa girdi bende peşinden gittim.

DURU:

-Anne....

DURU:

-Anne ... ona ihtiyacımız yok bizim ben senin yanındayım. Her zamanda yanında olucam en yakın zamanda boşan .

Annem bir anda elindeki tabağı bıraktı. Gözleri dolu şekilde bana bakmaya başladı. Hemen koşup sarıldım ona.

ANNEM:

-Özür dilerim...

DURU:

-Neden? 

ANNEM:

-Sana bu hayatı yaşattığım için.

Hayat kısaHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin