~ 2 ~

1.2K 123 22
                                        

Unicode Ver

"Hyung~"

ဆုံတွေ့သည့်အခိုက်တန့်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမှတ်မိသေးသည်။

ထိုနေ့က နှင်းခဲတွေပျော်ကျတဲ့ April လအစ။

ပြင်းထန်တဲ့အအေးဒဏ်တို့ရဲ့ အဆုံးသတ်။ ဝေဆာတဲ့ပွင့်ဖတ်တို့နဲ့ အစပျိုးတဲ့ နေ့တစ်နေ့။

သစ်လွင်တဲ့မြင်ကွင်းမှာ လှပနေတဲ့အရာရာထဲ လူ့လောကအလှနဲ့နှိုင်းလို့မရအောင် တင့်တယ်သောနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ရှာတွေ့သည်။

"ကျွန်တော် တယောသင်ချင်လို့"

"အော် ဝင်လာခဲ့လေ"

ခွင့်ပြုချက်ကြောင့် တံခါးဝမှာရပ်နေရာက အခန်းထဲ တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လာသည်။
ကျွန်တော့်ဆီ တဖြည်းဖြည်းနီးလာသည်။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးအိမ်က ဒီလောက်ထိမြန်နိုင်တယ်ဆိုတာ ပထမဆုံးသိသည်။

ဂီတတေးသွားတွေ တစီတတန်းရေးထားတဲ့ စာရွက်ကို ထောက်တိုင်ဆီက ဖယ်ရှားနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့တည့်တည့်ကို သူရောက်လာသည်။

မြတ်နိုးရပါသော တေးသံစဥ်သင်္ကေတတွေက အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ဆုပ်ချေမိလိုက်တဲ့စာရွက်ထဲ တွန့်ကြေရလို့..

"အခြေခံက စသင်လို့ရမလား?
ကျွန်တော်အခုမှ တယောစကိုင်မှာမလို့"

"ရတာကတော့ရပါတယ်.. ဒါပေမယ့် သင်တန်းတက်ဖို့က ကောင်တာကစာရေးမလေးဆီ လိုအပ်တဲ့ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို ဖြည့်ပေးရဦးမှာ...ကိုယ်ကောင်တာကို လမ်းညွှန်ပေးရမလား?"

"ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေလိုတယ်လား?"

"အင်း ထွေထွေထူးထူးတော့မဟုတ်ပါဘူး နာမည်၊အသက်၊နေရပ်လိပ်စာ နဲ့ဆက်သွယ်ရမယ့်ဖုန်းနံပါတ်လောက်ပဲ လိုမှာပါ"

"ကျွန်တော့်မှာမရှိဘူး"

"ဟင်?"

ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်ကို သဘောမပေါက်နိုင်စွာ မေးခွန်းထုတ်သည်။

"မရှိဘူးဆိုတာထက် မသုံးတော့ဘူး"

ရှာမတွေ့တော့တဲ့မေးစရာစကားလုံးတွေ။

His Blonde ( Completed )Where stories live. Discover now