Unicode ver
"ကျေးဇူးပါပဲ Noona"
"အို အချင်းချင်းတွေပဲ ပြောစရာမလိုပါဘူး
ယောန်ဂျွန်းရယ်"
"Noona ကတော့ အလုပ်ရှုပ်နေလည်း အမြဲလှနေတာပဲနော်"
လူနာကုတင်ပေါ်ကနေ မှုန်သိုးသိုးနဲ့သူမကို ဆက်ခနဲလှမ်းကြည့်လာတဲ့လူနာ။
သူမကခပ်တိုးတိုးရယ်မောကာ သွေးပေနေတဲ့ပစ္စည်းကိရိယာအချို့ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်စေရင်း
"ကဲ သွားပါတော့
ကျွန်မလည်း တခြားလူနာတွေကြည့်ပေးရဦးမယ်"
"ဟုတ်ပါပြီ ဆရာဝန်ကလည်း လူနာကိုအတင်းနှင်လွတ်နေတော့တာပဲ"
"အော် နင့်လူနာက ငါ့ကိုထရိုက်တော့မှာလည်း ထည့်ပြောပေါ့"
ဆူဘင်းက ချက်ချင်းပဲစူးစိုက်ကြည့်နေရာက မျက်နှာလွဲလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကကောက်ကာငင်ကာထသည်။
"သွားမယ် Hyung"
"ဟင်? အော် အင်း အင်း
Lea Noona သွားပြီနော်"
"ကြွကြွ"
ခြေလှမ်းကျယ်ကြီးတွေနဲ့ ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးထွက်သွားတဲ့လူနာလေးနောက် အပြေးလိုက်လာလိုက်သည်။
မကြာလိုက်ပါဘူး
သိသိသာသာ နှေးကျသွားတဲ့ခြေလှမ်းတွေ။
မျက်ခုံးကကွဲသွားတဲ့ဒဏ်ရာကိုချုပ်ခံထားရတဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကိုမှိန်းထားပြီး မြင်ရတဲ့မြင်ကွင်းသေးသေးလေးနဲ့ ခြေလှမ်းကိုမှန်းဆကာလျှောက်နေပုံရသည်။
"တစ်နေရာရာမှာထိုင်စောင့်နေဦး
ကိုယ်ပိုက်ဆံသွားရှင်းလိုက်ဦးမယ်"
"မဟုတ်တာ..ကျွန်တော်ရှင်းပါမယ်"
အနက်ရောင်ဂျာကင်အိတ်ကပ်တွေကို နှိုက်ရှာရင်း သားရေပိုက်ဆံအိတ်အညိုလေးကိုထုတ်လာသည်။
အိုဟောင်းနေပုံအရ အတော်လေးအသုံးပြုပြီးလောက်ပါရဲ့။
ပိုက်ဆံအိတ်ကိုဖွင့်တော့ ဝမ် ၁ သောင်းတန်လေး ၅ ရွက်လောက်နဲ့ အကြွေစေ့လေးအချို့သာထွက်လာသည်။
"ကိုယ်ပဲရှင်းပါ့မယ်"
ပိုက်ဆံအိတ်ကိုင်ထားတဲ့လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့အသာလေးနိမ့်ချလိုက်တော့ မကျေချမ်းသလို မျက်မှောင်တွေကိုကြုံ့သည်။
YOU ARE READING
His Blonde ( Completed )
Fanfictionthe heart wants what it wants ~ Starting Date - 21.11.2022 Ending Date - 7.4.2024
