ဗန်ကိုဗာကနေဒါမြို့
Saint Joseph ဆေးရုံ။
အုတ်နီတို့ဖြင့်ဆောက်လုပ်ထားသော ငါးထပ်တိုက်အဆောက်အဦးကြီးသည် တောင်ကိုးရီးယားနိုင်ငံ၏ ဆေးရုံပုံသဏ္ဍာန်တို့နှင့် ကွဲပြားစွာ ဗန်ကိုရာမြို့အလယ်တွင် တင့်တင့်တယ်တယ် တည်လျက်ရှိသည်။
ရှေးဟောင်းဗိသုကာဆန်သော အဆောက်အအုံကြီးထဲ ခြေချလိုက်သည်နှင့် လေအေးပေးစက်မှချမ်းစိမ့်မှုက အပြေးကြိုဆိုသည်။
လေအေးကိုရှူသွင်းလျက် တုန်လှုပ်နေတဲ့စိတ်တို့ကိုငြိမ်စေလိုက်သည်။
လိပ်စာရေးထားသည့် စာရွက်ဖြူလေးတွင် တစ်ပါတည်းပါသည့် ဆေးရုံခန်းနံပါတ်အရ သုံးလွှာသို့ခြေလှမ်းမျာကိုဦးတည်ခဲ့သည်။
Room No. 309
အဆမတန်မြန်လာသည့်သွေးခုန်နှုန်းတို့မှာ အပြုံးငယ်ကိုတွေ့ချင်သည်ကတစ်မျိုး ရင်ဆိုင်ဖို့ကြောက်ရွံ့သည်ကတစ်ဖုံ ဒွန်တွဲလျက်ရှိသည်။
ဆေးရုံခန်းတံခါး၏ လက်ကိုင်အား ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တံခါးခလယ်တွင် အခန်းတွင်းဖြတ်မြင်နိုင်သော လေးထောင့်မှန်မှတဆင့် မြင်ရသည့်မြင်ကွင်းအရ ဆေးရုံခန်းတွင်း တစ်စုံတစ်ဦးမှရှိ၍မနေ။
စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တွေက ရင်ဘတ်ထဲ တလှိုက်လှိုက်ဖြင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည်။
"ချွဲဆူဘင်း?"
ဖြတ်စီးလာသည့်အသံလှိုင်းတစ်ရပ်။
အသံလာရာဆီကိုလှည့်ကြည့်သည့်အခါ တွေ့ရသည့်ရင်းနှီးနေသောမျက်နှာ။
"ချွဲဘောမ်ဂယူ?"
"မင်းဒီကိုဘယ်လို..."
ဘောမ်ဂယူက ပြောလက်စစကားကိုအရှိန်သတ်လိုက်ပြီး အနောက်ကိုတစ်ချက်လှည့်ကြည့်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆူဘင်းကိုမြင်မှာစိုး၍ပင်။
အနောက်က ဘယ်သူမှလိုက်မလာတာသေချာမှ
ဆူဘင်းဆီခပ်သုတ်သုတ်လှမ်းလာရင်း
"ဒီကိုဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ
ယောန်ဂျွန်းရော မင်းဒီရောက်နေတာသိရဲ့လား"
YOU ARE READING
His Blonde ( Completed )
Fanfictionthe heart wants what it wants ~ Starting Date - 21.11.2022 Ending Date - 7.4.2024
