~ 5 ~

1K 112 20
                                        

Unicode ver

Convenience Store အပြင်ဘက်က စားပွဲဝိုင်းမှာထိုင်နေတဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်။

ခပ်ချောချောမျက်နှာလေးမှာ အလွန်အမင်းကြုံ့ထားတဲ့မျက်မှောင်က ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူတွေကိုတောင် အနည်းငယ်ကြောက်စေသည်။

ကောင်လေးက လက်တစ်ဖက်ကဖုန်းကိုကြည့်နေသည်။

SNS platform က ပို့စ်တစ်ခုဟာ သူ့ရဲ့လက်ချောင်းလှုပ်ရှားမှုကိုရပ်တန့်စေလိုက်သလို စိတ်ရှုပ်စွာကြုံ့နေတဲ့မျက်မှောင်တွေကလည်း အံ့သြမှုမျက်လုံးအဝိုင်းသားလေးတွေနဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် တစ်ဖန်လှုပ်ရှားလာတဲ့လက်ချောင်းလေးတွေ။
ဖုန်းကိုနားရွက်တစ်ဖက်ဆီကပ်လိုက်ပြီး တတီတီအသံမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ဖြေကြားမှုကိုစောင့်သည်။

"ဟယ်လို"

"ဟယ်လို Kai လား?"

"ဟုတ်တယ်
ထယ်ဟျွန်း ပြော"

"Seoul ကိုရောက်နေတာလား?"

"အေး မနက်ကတင်ရောက်တာ
မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ"

"Insta မှာ မင်းတင်ထားတာတွေ့လိုက်လို့..
ဒါနဲ့မင်း Seoul ကို ရောက်နေတယ်ဆိုတာ ငါလည်းဘာမှမသိရပါလား?"

"မနက်ဖြန်မှပြောမလို့လုပ်ထားတာ"

"Seoul မှာ ဘယ်လောက်နေမှာလဲ"

"တစ်ပတ်လောက်ပါပဲ"

"...."

"သူ့ကိုအကြာကြီးမထားခဲ့ချင်ဘူးလေ"

မှိုင်းရီတဲ့လရောင်ဟာ ဆိတ်ငြိမ်မှုကိုခဏတာသယ်ဆောင်သည်။

"သူရော အခြေအနေဘယ်လိုလဲ?"

"ဒီလိုပါပဲ...အများကြီးအိပ်နေတုန်းပေါ့"

အနက်ရောင်ဆေးခြယ်တဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ တန်ဆာဆင်ထားတဲ့ ကြယ်ပွင့်လေးတွေကိုမော့ငေးရင်း ထယ်ဟျွန်းကသက်ပြင်းငွေ့ငွေ့ကိုမှုတ်ထုတ်သည်။

"အချိန်ရရင် တစ်ရက်လောက်တွေ့ရအောင်လေ"

"အင်း ငါလည်းမင်းကိုတွေ့ချင်နေတာ"

"မင်းအဆင်ပြေတဲ့နေ့ ဖုန်းဆက်လိုက်ပေါ့"

"အိုကေ ငါဆက်လိုက်ပါမယ်"

His Blonde ( Completed )Where stories live. Discover now