~15~

887 87 21
                                        

ဆိုးလ်မြို့ကိုလွန်ခဲ့တဲ့အကျော်လေးမှာ လမ်းဆုံတစ်ခုအရောက် အဝေးပြေးလမ်းမကြီးကိုပိတ်ဆို့ထားတဲ့အတားအဆီးရဲကားတွေရှိနေသည်။

ခြောက်ပေါက်ကားကြီးက အဝါရောင်တိတ်ကြိုးတွေနဲ့တားမြစ်ထားတဲ့ရှေ့မှာ တုန့်ခနဲရပ်လိုက်သည်။

*ဒေါက် ဒေါက်*

ကားမှန်ကိုလက်ဆစ်နဲ့ဖွဖွခေါက်တာမလို့ ဒရိုင်ဘာကမှန်ကိုအနည်းငယ်ချလိုက်သည်။

"ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲခင်ဗျ"

"Neverland"

စကားဝှက်လိုအရာတစ်ခုကိုပြောတဲ့အခါ ရဲသားလေးက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လျက်

"Passcode?"

"Farewell"

စကားဝှက်မှန်ကန်တော့ ခပ်လှမ်းလှမ်းစခန်းကလူကို လက်အမူအရာအချို့လုပ်ပြရင်း ညာဘက်လမ်းကအတားအဆီးကိုဖွင့်ပေးသည်။

"တာဝန်ကျေလိုက်ပါဦး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

ငြိမ့်ညောင်းတဲ့ဇိမ်ခံကားက ကုန်းဆင်းလေးတစ်လျှောက်အတော်လေးဆင်းလာပြီးသည့်အခါ လှမ်းမြင်နေရပြီဖြစ်တဲ့ မီးရောင်စုံတွေ။

တစ်စွန်းတစ်စကြားနေရတဲ့ဆူညံသံတွေကလည်း အလင်းရှိရာဆီနီးလာလေ ပိုပြီးကျယ်လောင်လာလေ။

ခြံတံခါးဝကြီးတစ်ခုကိုရောက်တော့ အနက်ရောင်ဝတ်ထားတဲ့ခပ်တောင့်တောင့်အစောင့်တွေကို ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေထဲကလို သတိအနေအထားနဲ့တွေ့ရသည်။

အစောင့်တစ်ယောက်က ကားဘေးကိုရောက်လာတဲ့အခါ ဒရိုင်ဘာက ငွေရောင်ကတ်လေးတစ်ကတ်ကိုထုတ်ပြလိုက်ပြီးသည့်နောက် ပွင့်သွားတဲ့ခြံတံခါးခပ်ကြီးကြီး။

ကားလေးကဝန်းထဲကိုဝင်သည်။
မြင်ကွင်းဟာတခြားကမ္ဘာထဲကိုရောက်သွားသလိုမျိုး
များပြားတဲ့လူတွေက ဆန်းပြားတဲ့ဒီဇိုင်းတွေကိုဝတ်ဆင်ထားကြတယ်။
မုန့်ရောင်းတဲ့လူတွေရော ဆေးရောင်းတဲ့လူတွေရော လမ်းတစ်လျှောက်မှာစည်ကားစွာတွေ့ရတယ်။

"ဒီမှာပဲဆင်းမယ် ဒါရိုင်ဘာယန်"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး
ဂရုစိုက်ပါ ကျွန်တော်ပါကင်ထိုးနေကျနေရာမှာပဲ သခင်လေးကိုစောင့်နေမယ်"

His Blonde ( Completed )Where stories live. Discover now