His Blonde ( Completed )

~ 20 ~

ဘူဆန်ကနေ ဆိုးလ်ကိုပြန်ရောက်တာ တစ်ပတ်တိတိကြာပြီ။
ငွေစင်ကြယ်ဟာတော့ ဒီရပ်ဝန်းဆီပြန်မလာသေးပါဘူး။

တုန့်ပြန်မှုမလာတဲ့စာစောင်တွေ
ခေါ်ဆိုမှုဝင်မသွားတဲ့ဆက်သွယ်မှုတွေမှာ
တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ လွမ်းဆွတ်မှုတွေ စိုးရိမ်မှုတွေက ပိုရပြန်တယ်။

ဘယ်ဆီကိုများရောက်နေသလဲ ပါးချိုင့်ငယ်ရယ်။

တစ်ဦးတည်းဆီ ဦးတည်သောအတွေးများသည် အခန်းတွင်းတယောသံငြိမ့်ငြိမ့်အား ဆွေးမြည့်စွာပဲ့တင်သံရိုက်ခတ်စေလျက်ရှိသည်မှာ နာရီပိုင်းအားဖြင့်ဆယ်ဂဏန်းကိုကျော်လောက်မည်။

ဖြူဥဥလက်ချောင်းထိပ်လေးတွေဆီ ကြိုးမျှင်များစိမ့်ဝင်နေခြင်းက အနက်ရောင်တယောကြိုးတို့ကိုပါ သွေးစွန်းစေပြီဖြစ်ပေမယ့် နှလုံးအိမ်ကနာကျင်မှုကိုတော့ လိုက်မမှီ။

မြင်နေရရင် စွဲလမ်းသည်။
မမြင်ရရင် ရူးသွပ်သည်။

ငွေစင်ကြယ်ဟာ စွဲလမ်းခြင်းတစ်ဖုံ ရူးသွပ်ခြင်းတစ်ဖုံနဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်တို့အထိခြယ်လှယ်နေခဲ့သည်မှာ ပထမဆုံးဆုံတွေ့မှုမှာတင်ပဲလား။

*...ဒီ...*

တုန်ခါတဲ့ဖုန်းဟာ တယောသံတို့ကိုပြတ်တောက်စေလိုက်သည်။

စားပွဲထက်တင်ထားသည့်ဖုန်းကို အလျင်အမြန်လှမ်းယူလိုက်တော့ စာတစ်စောင်ဝင်နေသည်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့သူဆီကမဟုတ်တဲ့အခါ သက်ပြင်းဖွဖွမှုတ်ထုတ်ရုံမှလွဲမတတ်နိုင်။

*Im group က ဒါရိုက်တာ Im နဲ့အချိန်းအချက်ရလာပြီ
ဒီနေ့ညနေ ၆ နာရီ Blue sea စားသောက်ဆိုင်မှာ ဘိုကင်ယူထားတယ်
သွားတွေ့လိုက်ဦး*

အဖေ့ဆီကစာကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြန်စာပြုလိုက်ပြီး လက်ထဲကတယောအိမ်ကိုသားရေအိတ်လေးထဲစနစ်တကျပြန်ထည့်လိုက်ပြီးမှ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းနာနေတဲ့လက်ချောင်းတွေကို သတိမူမိသည်။

ဒဏ်ရာကသွေးစို့ရုံအခြေနေတင်မဟုတ်ဘဲ သွေးစက်လက်များတပေါက်ပေါက်ကျနေပြီမလို့ လွယ်အိတ်ထဲအမြဲဆောင်လေ့ရှိတဲ့ အနာကပ်စတာပလာတို့ကိုဖြစ်သလိုကပ်ပြီး သွေးထွက်နေတာကို ရပ်စေလိုက်သည်။