Untouched // New Life

[45]

Stella'sPov.

"Παράτας μας"του φώναξα προσπαθώντας να ξεφύγω από το δυνατό του κράτημα αλλά εκείνος επέμενε να πάρει το πείσμα που έχει.Έκανα μια ανώφελη προσπάθεια για να τραβήξω το χέρι μου μέσα από το σφικτό του κράτημα αλλά εκείνον έσφιξε ακόμη περισσότερο τα δάχτυλα του γύρω από το καρπό μου.Τον κοίταξα βαθιά μέσα στα μάτια καθώς ένιωσα τον θυμό μέσα μου να βράζει σαν υφαίστειο.Ποτέ δεν είχα ξανανιώσει τόσο οργισμένη για κάποιον.O Ηarry χαμογέλασε ειρωνικά βλέποντας με να φύγω αλλά οι ανώφελες προσπάθειες δεν είχαν αποτέλεσμα.

"Πρέπει να μιλήσουμε!"απαίτησε ενώ σιγά σιγά άφησε το χέρι μου αναστενάζοντας από ανακούφιση έτριψα τα δάχτυλα μου επάνω στο πονεμένο σημείο.Ο Harry βημάτισε προς την πόρτα γούρλωσα τα μάτια μου στην κίνηση του,κλείδωνε την πόρτα ενώ βρισκόμασταν στα παρασκήνια.Μπορεί να μας έπιαναν.Γιατί είναι τόσο αναίσθητος;

Βημάτησα κοντά του αλλά με πρόλαβε παίρνοντας το κλειδί από την πόρτα.Σταύρωσα τα χέρια μου στο στήθος και τον κοίταξα.Η μελανιά γύρω από το μάτι του σιγά-σιγά ξεθώριαζε αλλά θα την έκανα να ξανά πάρει χρώμα.Τι στο καλό σκέφτομαι;Ο Harryμε πλησίασε και τα χέρια του έκλεισαν γύρω από την μέση μου η ανάσα μου κόπηκε καθώς το ένα του χέρι χάιδεψε απαλά το φλογισμένο μου μάγουλο.Ύψωσα το βλέμμα μου και τον κοίταξα αναγνώρισα εκείνο το βλέμμα του ήθελε απαντήσεις σχετικά για τον Gregg.

"Μίλησε μου"με παρακάλεσε σιωπηλός.

"Harry δεν ξέρεις τι έχω βιώσει σε παρακαλώ σταμάτα να με ρωτάς"τον ικέτευσα ενώ έβλεπα την οργή να έχει σχηματισθεί στο πρόσωπο του.Αναστέναξα ξέροντας πως από στιγμή σε στιγμή θα μαλώναμε όμως δεν έγινε αυτό που περίμενα γιατί τα χείλη του φίλησαν στοργικά το μέτωπο μου.Το σώμα μου πάγωσε δεν το περίμενα να με φιλήσει με αυτό τον τρόπο,ποτέ δεν το περίμενα.Τελικά έχει αλλάξει;Τι τον έχει κάνει να αλλάξει;

Από τότε που επέστρεψα στο Λόνδινο για λίγες μέρες ώστε να τον αποφύγω ήρθε και με βρήκε.Ήρθε χωρίς να του το ζητήσω.

"Θέλω να είμαστε μαζί"μου ψιθύρισε ήρεμος.Το μυαλό μου κλονίστηκε προσπάθησα να επεξεργαστώ τις λέξεις που μόλις ξεστόμισε.Δεν μπορούσα να τον καταλάβω ήτανε αδύνατο να μου ζητάει να είμαστε.Μέσα μου τον γνώριζα,γνώριζα ποίον αγαπά και ποίον μισεί αλλά αυτός δεν ξέρει τίποτα για εμένα.Δεν ξέρει πως έπειτα από το θάνατο του Gregg έπαψα να πιστεύω στην αγάπη μέχρι που τον είδα εκείνη την ήμερα στο γραφείο της Ellen.Ένιωθα τα δάκρυα μου να έρχονται στην επιφάνεια πριν καιρό ζητούσα την αγάπη του έστω και αν ήταν λίγη αλλά τώρα που ήρθε εκείνη η στιγμή που ονειρευόμουν ήταν λες και βρισκόμουν στην άκρη ενός του γκρεμού.Με αγαπάει πραγματικά;