CHAPTER 1- UNKNOWN NUMBER

1.1K 55 37
                                        

Eunsun Roosevelt|Agent Persephone |

Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.

Eunsun Roosevelt
|Agent Persephone |

"Kailan pa po nila sinabi?"

Upon hearing the news of my sudden departure to Manila for the filming of my upcoming movie, Kill Them All, I maintained a calm demeanor as I asked my manager for further details.

Even though there is a change in the original plan and it will occur earlier than we expected, I keep a level head and make preparations for the trip.

Instead of expressing my frustration in a negative way, I took a deep breath and tapped my fingers on the table. This helped me to relieve some of the stress that the news had brought me.

Although my manager isn't exactly the best person to work with, I knew that I had a duty to fulfill as the main character in the movie and so I focused on the task at hand.

"Kanina lang din nila sinabi, Eunsun," mahinahong paliwanag ni Ate Rej sa kabilang linya.

"Bakit naman po nila biglang binago ang schedule?" Pinalungkot ko ang aking boses pagkuwa'y napatiim-bagang dahil sa inis.

Bakit kailangan nilang baguhin ang schedule ng shooting? What if pala may naka-schedule din akong commercial shoot or TV guesting? Ano na lang ang gagawin ko?

That bitch! How unprofessional! Porke't sikat siyang movie director ay aabusuhin niya lang ang mga artistang nahahawakan niya? Ha! Akala niya ba pwede lang lakarin simula Masbate hanggang Manila sa loob ng ilang minuto lang?

"Mas gusto raw ni Direct. JZ na matapos kaagad ang filming sa lalong madaling panahon."

"Titingnan ko po kung makakaabot ako sa last flight ngayong araw. Kung hindi ay mag-back out na lang tayo..."

"Eunsun! Ano ka ba naman? Marami ka ng pinagdaanan para lang makuha ang main role ng movie na ito at makatrabaho ang pinakasikat na direktor ng bansa tapos ganyan ang magiging attitude mo? Naiintindihan mo naman ang punto ko, diba?" sermon nito sa akin.

Napapikit ako at pilit na hinahabaan ang aking pasensiya. Ipinalastada ko ang ngiti sa aking labi bago nagsalita ulit.

"Yes, Ate Rej. Naiintindihan ko po," kalmado kong tugon habang nakakuyom. Narinig ko pa ang pagbuga nito ng hangin.

"Good girl, kaya ikaw ang pinakapaborito kong alaga eh. Maganda at talented na, mabait pa. Tawagan mo ako kung nakaalis ka na, susunduin kita sa airport."

Shhh, as if hindi ko alam na mas paborito niya ang sipsip na si Hillary.

Pasimple akong napairap. Gusto kong magdabog at sabihing ayaw kong lumuwas ng Manila ngayon o kaya ay tawagan na lang ang kugtong na director para mag-back out pero hindi ko naman pwedeng gawin ang nasa isip ko ngayon. Mabait ang isang Eunsun Roosevelt na kilala nila.

Murder On Call (Murder Case Series #3)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon