Mistakes

it's all in your head, Alice

 O Liam είναι από τους καλύτερους μου φίλους και ο λόγος? Έχουμε το ίδιο πάθος για τα αυτοκίνητα  και την ταχύτητα . Συχνά παίρνουμε μέρος σε παράνομους αγώνες. Δεν θα πω αυτό που λένε ( πολύ παράξενο για κορίτσι) γιατί αυτό και μόνο μου φαίνεται βλακεία . Μπορεί όταν ήμουν μικρή να μην έπαιζα με Barbie και να είχα τηλεκατευθυνόμενα αλλά αυτό δεν αλλάζει ότι είμαι κορίτσι και ούτε τε γεγονός ότι είμαι κορίτσι δεν ακυρώνει το δικαίωμα μου να μου αρέσει κάτι το οποίο λάθος του έχουν βάλει την ταμπέλα ''αγορίστικο'' . Το σύμπλεγμα της Ήλεκτρας που είχα με τον μπαμπά μου ήταν και η αίτια του ''κακού '' όπως λέει και μητέρα μου . 

Τέλος πάντων πάλι με έπιασε η φλυαρία μου και ξέχασα τι ήθελα να κάνω...... ααα ναι να πω στον Liam ότι θα τρέξω το βράδυ . Καθώς απαντούσα στον φίλο μου και κατέβαινα τις σκάλες είδα την μαμά μου να μου χαμογελάει

- Γεια σου μανούλα . Της είπα γλυκά . Τι κάνεις?

-Καλά είμαι κορίτσι μου . Εσύ?

- Μια χαρά και εγώ, να τώρα θα πάω για καφέ με τα κορίτσια και μετά μια βόλτα από το βιβλιοπωλείο να πάρω κανένα βιβλίο .

-Αμάν ρε κορίτσι μου, εχθές πάλι δεν αγόρασες ?πότε πρόλαβες να το τελειώσεις ?

-Αφού με ξες χαχαχα βιβλίο δεν μένει αδιάβαστο πάνω από 24 ώρες . Τέλος πάντων φεύγω . Bey .

-Στο καλό και να προσέχεις ,αν και δεν νομίζω με τα μυαλά που κουβαλάς εσύ παιδί μου . Απορώ που έμοιασες ?

-ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑΑ...  φώναξα βγαίνοντας και πείρα τα κλειδιά από το τραπεζάκι στην είσοδο .

 Δεν ξέρω αλλά αυτή η συζήτηση με την μητέρα μου , αυτός ο απλός, καθημερινός διάλογος χωρίς το τίποτα το ιδιαίτερο μου δημιούργησε ασυνείδητα ένα μικρό χαμόγελο και με κάνει να σκέφτομαι << πόσο ωραίο είναι να είσαι άνθρωπος, ένας απλός άνθρωπος>> Με αυτές τις σκέψεις συνάντησα το μπαμπά μου στο γκαράζ και από ότι καταλάβατε τον μεγάλο μου έρωτα . Ήμουν η θηλυκή του έκδοση ,ακριβώς ίδιοι, όχι εξωτερικά αλλά σαν χαρακτήρες, εξωτερικά έμοιαζα υπερβολικά με την μαμά ενώ η αδερφή μου το αντίθετο .

Ο μπαμπάς μου ήταν έτοιμος να μπει στο αυτοκίνητο του όταν του επιτέθηκα, κατευθείαν με έπιασε και άρχισε να με τσιμπάει ,προσπάθησα να ανταποδώσω.Μέσα στην όλη φρενίτιδα  βρήκα ευκαιρία να τρέξω στη άσπρη lamborghini  μου, το μωρό μου, το δώρο του μπαμπά για την αποφοίτηση το είχαμε συμφωνήσει όταν ήμουν 5 .

Πρόλαβε όμως και εκείνος να μπει στο δικό του και ξεκινήσαμε την καθιερωμένη μας κόντρα, συνήθεια πριν καν πάρω το δίπλωμα.Ο μπαμπάς μου ήταν αυστηρός μέχρι και κάποια χρόνια ,πολύ αυστηρός μπορώ να πω μετά όμως άρχισε να αλλάζει καταλαβαίνοντας πως μεγαλώνω . Του ήταν πολύ δύσκολο να συνηθίσει στην ιδέα ότι μεγαλώνω και δεν θα είμαι όλη μέρα δίπλα του . Με αυτές τις σκέψεις ήρθε η στιγμή να στρίψω και έτσι τον χαιρέτησα με ένα σινιάλο . 

Λίγα λεπτά μου χρειάστηκαν για να φτάσω στο καφέ  που ήταν το στέκι μας με τους φίλους μου  από τις αρχές του Λυκείου .Καθώς μπήκα μέσα  μυρωδιά του φρεσκοκαβουρδυσμένου καφέ  με έκανε να ζαλιστώ από επιθυμία για να τον γευτώ,έτσι άρχισα να ψάχνω  να βρω τα κορίτσια  με το βλέμμα μου ενώ άκουγα συνέχεια το όνομα μου από παιδιά που με χαιρετούσαν ,όταν τις εντόπισα πλησίασα και χαιρέτισα με χαρακτηριστικό παρατσούκλι 

-Γεια σας φώκιες.