Mistakes

ποια λογική?

Κοκαλωμένη ,αγκιστρωμένη στο τι είχε συμβεί. Το σώμα μου ακίνητο ,δεν υπακούει στις εντολές του εγκεφάλου μου . Εκείνος ,έφυγε , κατάλαβε και έφυγε και εγώ έχω μείνει πίσω να παίζω τα λόγια του replay στα αυτιά μου . Από την μια να μου λέει πόσο με αγαπά και από την άλλη να φεύγει μακρυά του .

Νιώθω όλο μου το σώμα να ταρακουνιέται και στα τυφλά προσπαθώ να ανακαλύψω από που προέρχεται , τα χέρια του Liam είναι στους ώμους μου και με πηγαίνουν πέρα δώθε προσπαθώντας να με ξυπνήσουν από τι λήθη που είχα ρίξει τον εαυτό μου , μου φώναζε αλλά δεν άκουγα τι μου έλεγε ,το κεφάλι μου στράφηκε προς την άλλη πλευρά και είδα την φίλη μου να προσπαθεί να βοηθήσει τον John που ήταν σχεδόν αναίσθητος . Σταδιακά άρχισα να επανέρχομαι ,δεν ξέρω πόση ώρα μου πήρε ,ώρες ? λεπτά ? χρόνια? αλλά όχι όλο αυτή η ώρα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από κάποια δευτερόλεπτα .

Ο εγκέφαλός μου άρχισε να αποκωδικοποιεί τις λέξεις που ούρλιαζαν μέσα στην σιωπή

-ΤΡΈΞΕ ...

ακριβώς αυτό μου φώναζε ,να τρέξω ,σήκωσα με τα χίλια ζόρια τα πόδια μου και άρχισα να τρέχω ,άκουσα το όνομα μου και γύρισα ,τα χέρια μου από μόνα τους ,αντανακλαστικά έπιασαν τα κλειδιά που μου πέταξε ο Liam .

Και εκείνη την στιγμή κατάλαβα . Έπρεπε να τον φτάσω ,να τον προλάβω , να προσπαθήσω να τον αγγίξω . Μα είναι αδύνατον αν τον Jason δεν μπορούσα να τον φτάσω όταν ήταν ήρεμος δεν ξέρω τι θα κάνω τώρα .

Βγήκα έξω και άνοιξα τα φτερά από το αυτοκίνητο του Liam ( για όσες δεν ξέρουν είναι οι πόρτες που ανοίγουν προς τα πάνω . για σένα το λέω κατς ;)). Έβαλα μπρος και απλός πάτησα το γκάζι ,δεν ήξερα που πάω απλός ακολούθησα τον δρόμο , μετά από λίγο άκουσα κορναρίσματα και έστριψα προς τα εκεί ,πάτησα ακόμα περισσότερο γκάζι και το αυτοκίνητο εκτοξεύτηκε μπροστά ,ενώ εγώ από μέσα μου ευχαριστούσα τον Liam που είναι το ίδιο τρελός μαζί μου .

Είδα το αυτοκίνητο του μπροστά , προσπερνούσε τα αυτοκίνητα συνέχεια και άλλαζε γραμμές κυκλοφορίας . Έπρεπε να τον προλάβω και αυτό έκανα χώθηκα και εγώ από πίσω και άρχισα να προσπαθώ να πάω ακόμα πιο κοντά του εισπράττοντας πολλά άγρια κορναρίσματα . Όσο τον πλησίαζα τόσο απομακρινόταν .Το κινητό μου χτύπησε και χωρίς να δω το σήκωσα .

-ναι? ρώτησα

-τι στο διάολο προσπαθείς να κάνεις ?.

-να σε φτάσω μήπως ?, θέλω να σου μιλήσω