Oda Arkadaşım

21.

Çorbalarını içtikten sonra kendi evlerine gittiler. Eve girmeden William'la Daniel'ın yanına uğradılar. William ağlarken uykuya kalmış, Daniel da onu yatak odasına taşımıştı. Polisler gitmiş, William'ın anne babası gelmişti. Emily'den hala bi haber yoktu.

Dış kapı kapanınca William odadan çıkıp geldi. Ağlamaktan gözleri şişmiş, saçları dağılmıştı. Arkadaşları yerine kızını görmeyi bekliyordu elbette. Daniel, eşinin yanına gitti ve elinden tutup onu koltuğa oturttu.

"Ayakta kalma, doktorun söylediklerine dikkat et"

"Ne doktoru?"

"Birkaç saat önce tansiyonu çıktı ve bayıldı. Doktor dinlensin dedi."

"Dinlenmekten ve beklemekten bıktım. Sadece kızımı istiyorum. İyi mi değil mi bilmek istiyorum."

William'ın sesi incecik çıktı. Zar zor duyuldu, oda sessiz olmasa duyulmazdı da.

"Polisler arıyorlar oğlum. Bulduklarında da Emily seni kötü görmesin. Kendine dikkat etmen lazım."

"Arıyorlar ama buldular mı anne? Hani nerde kızım? Prensesim nerde?!"

Peter, William'a sıkıca sarıldı. Kulağına fısıldadı.

"Seni çok iyi anlıyorum William. Çünkü Nicholas'ı da kaçırdılar. Şu an ikisi de birlikteler, Emily tek başına değil."

Duyduklarıyla şaşkına dönmüştü William. Nicholas'ın da kaçırılacağını asla düşünmemişti. Öğrendiği gerçekle Peter'a daha da sarıldı. İkisi de ağlıyorlardı.

Daniel'ın kulağına da Rhino fısıldadı, olanları özetledi.

~

Saat 12'ye gelirken Rhino'yla Peter kendi evlerine geçtiler. Rhino bugün fazladan mesai yaptığı için üstünü değiştirir değiştirmez yatağa yattı ve uyuklamaya başladı. "İlacımı içip geliyorum." Peter mutfağa gitti, ardından da sessizce evden çıktı. Yanına ne telefon almıştı ne de başka bir şey. Sadece montunu giyip çıkmıştı. Apartmanın dışına çıktı ve yolun karşısında duran arabanın yanına gitti. Arabadan inen adamın yüzüne bile bakmadan bindi arabaya, çünkü o geceki arabaydı.

Arabadaki yolculuklarında bacağındaki elle kendine hakim olmaya çalıştı Peter. Adam konuşmaya başlayınca aklında tutmaya çalıştığı sevgilisinin görüntüsünü kaybetti.

"Eminim ilk kardeşini görmek istiyorsundur ve göreceksin de. Saat 2 olmadan da seni aldığım yere bırakılcaklar."

Peter biraz da olsa rahatlamıştı. Şu an sadece onunla ne yapacağını merak ediyordu, hatta korkuyordu. Günlerce belki de haftalarca bu adamın işkencesini çekecek olmaktan çok korkuyordu.

Ormanlık bi alandaki büyük bi villaya geldiler. Arabadan inip koca binaya girdiler. Kapının yanındaki duvarda çelik kapı vardı. Çok şaşırtıcı bi şekilde parmak iziyle açılıyordu. Ordan geçip merdivenden aşağı indiler. Başka bi kapı daha vardı, şifreyle açtı adam kapıyı.

İçeri girer girmez kardeşine sarıldı Peter, sıkıca sarıldılar birbirlerine. Ardından Emily'i kucağına aldı Peter.

"İyi misin? Bir şeyiniz yok dimi?"

"Yok abi ama sen neden burdasın?"

"Sizin için geldim, eve döneceksiniz."

"Sen? Noluyor abi?"

"Lütfen soru sorma Nick. Birazdan eve gideceksiniz, Emily'ye bir şey olmadığından emin ol."

"Sen nolucaksın?"