Sir, I Love You

SILY #32

Hindi ko mapigilan ang sarili ko at mahigpit ko nalang na niyakap si Veronica. "Kristina.. b-buhay ka.." I smiled and sobbed.

Ngunit marahas nya akong tinulak. "Anong Kristina?!" Naguguluhan nitong tanong sa akin, mataray pa din nya akong tinitignan. "Papa? Ven? Anong nangyayari? Anong pinagsasabi nang babaeng 'to?" Dinuro pa nya ako.

"I'm sorry Veron, I killed your family before. Umiiyak ka kasi sa sahig eh, dala dala ka ni Martha; ang totoo mong nanay at bago lang nakunan ang mama mo nung ginawa ko ang pagpapapatay sa pamilya nyo. I'm so sorry.." he was still crying. Acting like he's the victim.

"Alam mo naman nangyari kay Aris pagkatapos nung nangyari sa kanya diba? Kwinento ni Ven sa atin iyon." Patuloy pa nitong pagpapa intindi kay Veronica.

"So kapatid ko sya?" Tanong nito kay Alejandro. Naiiyak ang mga mata nito. She diverted her gaze at me. "Kapatid kita?" She cried. Napalingon sya kay Ven. "H-Hindi. Hindi pwede. Kapatid ko ang mahal nang mahal ko? Hindi. Hindi pwede!!" Bigla nalang syang umiyak nang umiyak atsaka tumakbo papalayo sa amin.

"Kristina!" I called her. Nagsituluan na naman yung mga luha ko. Kapatid ko sya. Pareho kami nang mahal. Ayaw nya sa akin.

Nang maabutan ko sya ay agad kong hinawakan nang mahigpit ang kamay nya. "Kristina please.." pagmamakaawa ko sa kanya.

"Ano ba! Pwede ba! Wag mo akong tawaging Kristina dahil ako si Veronica at bitiwan mo nga ako!" Marahas nyang kinuha ang kamay nya at pinunasan ang mga luha nya.

"Kapatid kita Kris--Veronica.. Ako ang ate mo, bakit galit ka sa akin? Si Alejandro ang pumatay sa mga magulang natin at kay kuya Kris." Napahibki ako.

"Wala akong pakialam sa kanila! All I care is you can't be my sister, my not-real-dad can't be my not-real-dad dahil mahal na mahal ko si papa and mahal ko si Ven! Naiintindihan mo ba iyon Aris? I rather not be your sister kesa naman makita ko si Ven na kasama ka tapos kapatid pala kita! Sana nadamay ka nalang din sa sunog nung pinapatay ni papa ang pamilya mo!"

Hindi ko alam pero bigla ko nalang naramdaman na dumampa ang kamay ko sa pisngi ni Veronica. "How dare you.." nagsituluan na naman ulit ang mga luha sa pisngi nya habang hawak hawak pa ang pisngi nyang nasampal ko.

I bit my lip when I saw the pain in her eyes. I started crying again. "I'm so sorry Kristina. Hindi na uulitin ni ate, I'm sorry.." hahawakan ko sana sya ngunit inilayo nya ang sarili nya sa akin.

"Ate? Gusto mong ituring kitang ate?" Tinignan ako nito sa mata. Galit at sakit ang nakikita ko sa mga mata nito.
"Ibigay mo sa akin si Ven kung talagang gusto mong ituring kitang ate.."

______________________________

"Aris, open the door please.." i sobbed again. Mas mahigpit ko pang niyakap ang sarili ko. "Yaya, the keys nga!" Rinig kong sigaw ni kuya Ardi pero mas naririnig ko ang boses nya sa labas nang bahay namin.

Minutes later, bigla nalang bumukas ang pintuan nang kwarto ko. Patakbo akong nilapit ni kuya Ardi atsaka niyakap. "Kuya.. " I sobbed. "Kausapin mo sya Aris. He needs an explanation. Aris, please.. masakit din para sa kanya ang mga nangyari.." he whispered at me habang nakayakap pa kami.

It's been a week since nagpaka 'ate' kuno ako kay Kristina. I've been stupid again. What can i do? I did it for love. Iniwan ko si Ven nang basta basta na lamang para maging masaya ang kapatid ko.

"Aris! Kausapin mokooo!" Rinig kong sigaw nya mula sa labas nang bahay namin.

"Kuya.. I can't.. I feel fragile.." I sobbed hard. "Aris please, do it for me." Kuya replied.

I walked down our house. Mula sa pinto ay nakita ko sya na nasa labas nang gate namin. Pinipigilan nang mga guard. Nagkatagpo ang mga tingin naming dalawa.