GİRİFT

19 . Bölüm

Ne olacağını kesinllikle kestiremiyordum. Büyük bir belirsizlik tam olarak benimleydi . Karan hasta olduğu için geçen olanlardan ona bahsetmemiştim . Üstelik Emirin'de ona söylemesine izin vermemiştim.

Ayaz Metin kendi şirketlerinin olmasına rağmen bizim şirkete neden gelme gereği duymuştu.
Ve şimdi neden Karan'a yüzündeki eğlenen suratıyla sırıtıyordu? Karan'ın sinirli olduğu yüz metre ileriden belli olan birşeydi. Sanki etrafına yoğun bir elektrik akımı salgılıyor gibiydi .

Odağına ben girdiğimden beridir bakışlarını benden çekmemişti. Adımlarımı ikisine doğru atarken konuştum.

"Ne oluyor burada ?"

Ayaz Metin bana bakıp güldü. "Konuşuyorduk Karan ile ."

Karan Ayazın sözleriyle sinirlendi . Ateş saçan gözlerini ona dikti.

"Bana bak Karan değil, Karan Bey diyeceksin . Ağzından çıkan kelimelere dikkat et bu seni son uyarım . "

Karan'ın gözleri daha da karardı. Alnında beliren damarları buradan görebiliyordum. Karan son kez ciddi çıkan sesiyle konuştu.

"Ve son olarak o gözlerine dikkat et . Yoksa bakabileceğin bir gözün olmaz ."

Bu açıkça bir tehtid di .

Ayaz bozulan ifadesini düzeltmeye çalışarak sırıttı . Ve ellerini havaya kaldırdı.

"Tamam patron . "

Karan gözlerini ondan çekerek, bana baktı. Hızlı adımlarla yanıma gelip , sinirli olmasına rağmen bana karşı hiç belli etmeyen tavırıyla belimi nazikçe tuttu. Ve beni odama getirip kapıyı kapattı.

Dudaklarım aralandı ama konuşamadım. Çünkü Karan yüzünü boynuma gömdü . Kokumu derince içine çekti . Şimdi anlamıştım, sakinleşmeye çalışıyordu.

Aldığı sert solukları hissedebiliyordum . Ona ne söylemişti de bu kadar sinirlenmişti?

Ellerimi saçlarına daldırarak yavaş hareketlerle dokunmaya başladım. Bu Karan'ın sert soluklarını biraz daha hafifletti . Kokusunu alınca gözlerim benden izinsiz kapandı. Kokusu çok güzeldi, çok iyi hissettiriyordu.

"İyi misin ?" diye yavaşça fısıldadım .

Karan geri çekilince , kapanan gözlerim kendiliğinden açıldı . Karan kapkara gözlerini yeşil gözlerime dikti .