GİRİFT

3.Bölüm

Ellerim dakikalardır verdiğim savaştan nasibini alıyorlardı. Sıkmaktan kıpkırmızı olan avuç içlerim işlevini yitirmişti. Buraya geleli 2 saati geçmişti spor salonunda boks torbasına yumruklarımı geçiriyor, bir yandan da düşünmeye devam ediyordum. Sıkılmıştım bir şeyleri çözmem gerekiyordu. Ama buna birileri ya da birisi izin vermiyordu . Çok fazla hareket ettiğim için terli saç tellerim alnıma yapışıyordu . Ellerimi boks torbasından çektim gücünü yitirmişlerdi. Kendimi yavaşça yere bıraktım derin soluklar alıp vermeye başladım.

"Sonunda yoruldun mu?" Yanımdan gelen sese kulak verdim .

"Evet , bende insanım sonuçta yorulmam gayet normal değil mi ?"

"Öyle tabiki . Ama sanki birşeylerden hıncını çıkarmak istiyormuşsun gibi geldi bana ?"

Herkez herşeye burnunu sokmamalıydı. Ama bu dünyada böyle bir insan malesef yoktu . Poyraz'da bu insanlardan birisiydi . Kafamı kaldırarak onun yüzüne baktım. Yakışıklı bir adamdı esmer yüzünün aksine gözleri maviydi . Ama fiziksel özellikler bir yana karakteri herşeyden daha önemliydi. Benden hala bir cevap bekleyen yüzüne doğru konuştum.

"Sizi ilgilendiren bir durum göremiyorum ortada ! Herkez kendi hayatından sorumlu , sizde öyle davranırsanız iyi olur. Bu arada sen değil siz diyeceksiniz ! İyi günler Poyraz Bey!"

Ayağa kalkarak yanından uzaklaştım. Burada çalışan hocalardan birisiydi . Ama durması gereken noktayı daha bilmiyordu . Benim için özel olarak yapılmış soyunma odasına girerek bir duş aldım. Üzerimdeki terli kıyafetlerden kurtularak , yerine daha rahat eşorfman ve beyaz bir crop giydim . Spor salonunda işim bitmişti. Bugünlük yeteri kadar burada bulunmuştum. Eve gelerek odama girdim . Artık toparlanma zamanım gelmişti. Kendi evimi ayarlamıştım. Herkezden özellikle bu evden uzak bir yer seçmiştim. Evim tam anlamıyla hazırdı. Eksik olan tek şey bendim. Bavulumu alarak içine eşyalarımı yerleştirmeye başladım . İçimde burukluk vardı. Bu odada benim iyi veya kötü bir sürü anılarım vardı. Belkide beni üzen tek şeyden birisiydi . Tabi Fadime Anneden daha sonra. Elime telefonumu alarak Nidayı aradım.

"Alo kuzucum "

"Napıyorsun? Evde misin ?"

"Evdeyim kahve içiyorum. "

"Ben geliyorum o zaman bizim küçük beye söyle!"

"Tamam bebeğim gel bekliyoruz ."