Yağmur damlalarının ıslattığı saçlarına takıldı gözlerim uzun uzun izledim her detayını , sahiden onu sevebilir miydim ?
Siyah harelerine dokundu yeşil gözlerim , kalbim bana ihanet edercesine hızlandı .
Dolgun dudakları aralandı ve yavaşça fısıld...
Bölüme geçmeden önce oy vermeyi unutmayın lütfen ⭐️⭐️⭐️
Bölüm şarkısı : Cem Adrian , "Keskin"
Keyifli okumalar ❤️🌸
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
🌙
Günler Önce Karan'dan
"Alpay ?"
Beni görünce tedirginleşti . Yıllar olmuştu onu görmeyeli , yıllar önce onunla olan iletişimimiz kesilmişti . Kaşındaki yara izinden tanımıştım onu , hala izi vardı . Neden buradaydı ? En son annesiyle birlikte yurt dışındaydı .
Kaşlarımın çatılmasına engel olamadım . "Ne işin var senin burada ?"
Yutkunduğunu gördüm . Birşeyler vardı . Başka türlü burada ne işi vardı . Ellerini saçlarının arasından geçirerek , bir süre düşündü . "Annem 2 yıl önce öldü ."
Sözleriyle şaşırdım . Annesini tanıyordum . Daha önceden görmüşlüğüm vardı . Annesi ileri derecede kanserdi . Vefat etmesi Alpay'ı derinden etkilemiş görünüyordu . Acılarımız birdi . O da artık kimsesizdi .
"Başın sağolsun ."
Başını sağol dercesine eğdi . Ardından "Sana bir şey söylemem gerek ."
Kaşlarım çatıldı . "Söyle ."
Derin bir nefes aldı . Söyleyip söylememekte kararsız kalmış gibiydi . Ardından konuştu . "Babamı buldum ."
Sözleriyle kaşlarım havalandı . Annesi bildiğim kadarıyla eşinden ayrıydı . Ve Alpay'a babasının kim olduğunu asla söylememişti . Alpay yıllarca babasının kim olduğunu bilmeden yaşamıştı . Merak etmiştim . "Kim ?"
Beni Araf'ta bırakacak , Sevdiğim kadınla aramıza mesafe sokacak o iki kelimeyi söyledi .
"Korkut Eryılmaz."
...
🦋"Elisa'dan devam "🦋
Bir insan ne için yaşardı bu dünyada ? Ne için çabalardı ? Ben ne için yaşıyordum bu dünyaya ? Ben neden bu dünyaya gelmiştim ki . Yıllar önce olsa belkide hiç doğmamayı tercih ederdim . Ama Karan hayatıma girdiğinden beridir her şey değişmişti . Şuan kalbimi yiyip bitiren acı o kadar fazlaydı ki nefes bile zor alıyordum. Yaslandığım kapıdan daha çok destek aldım . Az önce duyduğum şeyler beynimde yankılanıp duruyordu .
