Yağmur damlalarının ıslattığı saçlarına takıldı gözlerim uzun uzun izledim her detayını , sahiden onu sevebilir miydim ?
Siyah harelerine dokundu yeşil gözlerim , kalbim bana ihanet edercesine hızlandı .
Dolgun dudakları aralandı ve yavaşça fısıld...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Keyifli okumalar 🌹
Bölüm şarkısı: Sezen Aksu " Tutuklu"
Bölümdeki tüm fotoğraflar pintrestten alınmıştır .
🍀
Küçükken babası olanlar çok şanslı diye düşünürdüm . Daha doğrusu babası olup da kendi çocuğunu sevenleri ... Bir de kendime bakardım sonra , bomboş. Bomboştu işte benim hayatımdaki yeri bomboştu . Varlığıyla yokluğu bir gibiydi . Babam bana bir baba gibi davranmamıştı ki zaten . Onun gözünde bir yabancıdan farksızdım.
Onu para , şan , şöhret , itibar mutlu ederdi . Bunlar olunca siyah gözleri yumuşar , gülümserdi . Ben onun bir kez bile bana güldüğünü görmemiştim ki . O beni hiç sevmemişti . Kapanması zor ama yaralanması kolay olan bir yara . En büyük yaramdı ailem ...
Karşımda yüzüme endişeyle bakan gözler , telaşıydı . Az önce dudaklarından dökülen sözleri sindirmem biraz zor oldu . Baban , kaza yaptı demişti . Kaza ... Duyduklarım beni endişeye , korkuya , acımasızlığa , tepkisizliğe aynı anda sürükledi .
Karan yüzümü avuçları arasına aldı . "İyi misin meleğim ?"
Başımı hafifçe oynattım . Yutkundum . Yutkundum ve ardı ardına . Ardından dudaklarım aralanarak sadece tek bir şeyi sordu . "Yaşıyor mu ?"
Durdum bekledim . O Birkaç saniye o kadar uzun sürdü ki . Korktum kötü bir cevap almaktan . Durdum üzülmeni gerektirecek bir şey yok o senin baban değil . Sonra tekrar acı kalbimi sardı .
Karan "Yaşıyor . " deyinceye kadar beynimle kalbim savaşına bir son veremedi .
Yaşıyordu . Ama kalbimde ölüydü ...
Parmak uçları yanaklarımda gezindikçe biraz iyi hissettim kendimi . " Dün gece arabayla bir kaza geçirmiş , ama şu an durumu iyiymiş."
Başımı yavaşça oynattım . " Tamam ."
Karan dudaklarımdan çıkan tek kelimeyle beni kendine çekerek sıkıca sarıldı . Kalbim sanki bunu bekliyormuş gibi üzerindeki o huzursuzluğu kırdı . Sıkıca sarıldı bana , huzur bulduğum kolları arasına sığındım . Benim sığınağım oydu . Benim artık herşeyim oydu .
Dudakları saçlarıma öpücükler kondurdu . Elleri , üzerimdeki endişeyi söküp atmak ister gibi nazikçe saçlarımda gezindi . "Korkma , yaşıyor , bir şey olmamış ."
