Yağmur damlalarının ıslattığı saçlarına takıldı gözlerim uzun uzun izledim her detayını , sahiden onu sevebilir miydim ?
Siyah harelerine dokundu yeşil gözlerim , kalbim bana ihanet edercesine hızlandı .
Dolgun dudakları aralandı ve yavaşça fısıld...
Son kez bir lokma alıp arkama yaslandım. Daha fazla yemesem iyiydi . Midem hassastı . Emir doyduğumu görüp arkama yaslandığımı görünce "Yenge doydun mu sen ?"
"Doydum ."
Emir önümdeki yarısı kalan tabağa baktı . "E ama çok az yemişsin "
Tebessüm ettim . "Cidden doydum ."
Kolamdan bir yudum alarak , derin bir nefes verdim . Nida önündeki tabağı bitirince benim tabağıma baktı . Şirince gülümseyerek konuştu . "Sen doyduysan ben yiyeyim ?"
Gülmeme engel olamadım . "Ye ."
Nida hemen önümdeki kebapları alarak yemeğe başladı . Dayanamayarak konuştum . "Ye yemesine de sonra kilo aldım diyet yapmam lazım deme ."
Nida anında durdu . Kötü kötü bana baktı . "Aşk olsun Elisa . Ne kötüsün ."
Emir kahkaha attı . Cihangir de bıyık altından gülmüştü . Nida Cihangir'e döndü . "Cihan , 100 kilo olsam yinede sever misin beni ?"
Cihangir Nidanın yanağına bir öpücük kondurdu . "İstersen 200 kilo ol yine severim ."
Gülüşüm soldu.
"Karan ilerde hamile olup , 330 kilo olsam yine de sever misin beni ?"
"Severim "
Önceden söylenilen edinilen anılar gözümde bir film şeridi gibi akıp gitti . Kaç gündür yüzümde olmayan o hafif gülümseme solup gitti. Karan beş gündür ortalıkta yoktu . Kaç gündür kapımdan ayrılmayan adam , o günden sonra bir daha çıkmamıştı karşıma . O gün gittiğinde , saatler boyunca o odadan çıkamamıştım . Canım yanıyordu . Canını yakmıştım .
