AN EPISTOLARY:
Zaira, a girl who downloaded an app for her language lessons, where she connects with a mysterious user named ziLo. Little does she know, ziLo is actually Zion Chester Lopez, a world-famous singer keeping his identity a secret to find...
This is the last chapter, thank you for patiently waiting and for reading, for admiring my artworks. Thank you so much, sorry for the grammatical errors every chapters! Until We Meet Again! <3 ____
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Halos manginig ako sa mga nasasaksihan.
Ang pamilyar na tunog ay tila nagpipintig sa tenga ko. Anong nangyayari, hindi ko inaasahan ito.
Napalingon ako sa dagat ng tao, they are looking in me with awe.
I can feel the heat all over my face now.
"When I wrote this song, there was absolutely no one else on my mind during those days... except for one person." Hindi magkamayaw ang mga tao sa pag sigaw.
Chester, started singing while looking at me, na para bang kaming dalawa lang ang nasa buong stadium. Parang lalabas na ang kaluluwa ko sa katawan sa sobrang kaba.
In a world of hues, she stands out so bright, A pink-haired girl, a captivating sight. ~~
Ako ang bidang bida ngayon dito sa taas ng stage. Nakaramdam ako ng kaunting hiya ngunit kinakain iyon ng maganda boses ng mahal ko.
Napatakip ako sa muka at sobrang nakakaramdam na talaga ng hiya.
Pulang pula na ang muka ko pero si Chester heto at papalapit sa akin, hindi tumakas sa paningin ko ang pag ngisi niya.
"Dont be shy, my love"
Ang buong stadium ay naghiyawan, bingi nalang ang hindi makakarinig ng sinabi niya sa mikropono.
In this online tale, where hearts find their way, ~~
Isa sa pink online na verse ang unti-unting nagpatigil ng mundo ko at nakaramdam ako ng malamig na aura sa aking buong katawan.
"Love..." tuluyan akong napahagulgol ng tuluyan niya na akong lapitan, he started caressing my hands gently.
Hindi niya tinanggal ang mga mata niya sa akin, nakita ko ang pagtakas ng luha at pamumulang mata niya. He gently placed a hand on my head and kissed my forehead.
"I love you" Mahinang bulong niya sa akin na alam kong ako lang ang nakarinig.
Pinagdikit niya ang mga noo namin, I no longer knew if people could still hear us, but I knew Chester's only focus was getting his words out. His weary eyes were fixed entirely on me.
"I have nothing left to say except... you are the only one I want in this life. I'm sorry love, but I'm gonna save my words for our wedding vow."
Doon ay tuluyan ng nagpatakan lalo ang luha ko, slowly, without letting go of my hand, he dropped down to his knees right before me.
Mula sa pagkakabisado ko ng kantang Pink Online, alam kong may isang linya pa siyang hindi nababanggit.
"What is this, my love." Napahagulgol na ako.
"It is the day We Met, and I fell so hard, Oh Pink Online, be mine. ~~"