"Veilig in jou armen" mabbie

deel 3

19 maart 2021 11:45

Ik zit met Matthy op mn schoot voor de dokter. Hij heeft alleen maar meer last gekregen dus heb ik besloten toch maar naar de dokter te gaan met hem. "Hij heeft autisme dus vind t spannend" zeg ik tegen de dokter. Hij knikt en kijkt naar de jongen op mn schoot die gewoon huilt van de pijn. Hij heeft net al 2 spuiten gehad, maar t lijkt nog niet te werken. "Maatje" zeg ik. Hij schud zn hoofd. "Ik denk dat je beter met hem naar t ziekenhuis kunt gaan als ik t zo zie" zegt hij. Ik knik en bedank hem. Ik til Matthy op mn zij en loop weer naar buiten. Op naar t ziekenhuis. "Waat gaan we heen" snikt Matthy. "Naar t ziekenhuis maatje" zeg ik. Hij knikt en kijkt troosteloos naar buiten. "We zijn weer thuis voor je t weet" zeg ik. Weer knikt hij. Na een lange stilte komen we aan bij t ziekenhuis. Ik til Matthy weer op en loop met hem naar binnen. Hij legt zn hoofd op mn schouder. "Hey ik kom voor Matthyas het Lam, we komen vanuit de huisarts alleen die zei dat we beter naar hier konden komen" zeg ik tegen de balie assistent. Ze knikt. "U mag plaatsnemen dan komt er zo iemand u halen" zegt ze als ik alle gegevens van Matthy door heb gegeven. Ik knik en loop naar de wachtkamer. Hier ga ik zitten. Na 5 minuten komt er een dokter. "Matthyas het Lam" zegt hij. Ik knik en sta op. Hij geeft me een hand en stelt zich voor. Dokter Notenmans. Matthy wilt geen hand geven. We lopen naar een kamer en ik moet Matthy in t bed leggen. Dit doe ik. "Hey Matthyas" zegt de dokter duidelijk. "We gaan dalijk even wat onderzoekjes doen en dan kom je weer terug naar de kamer" zegt hij lief. Matthy schud zn hoofd. Hij steekt zn armen uit naar mij. De dokter kijkt me aan. "U mag wel mee" zegt hij tegen mij. Ik knik. "Ga maar liggen maatje ik ga met je mee" zeg ik. Hij knikt en laat zich weer op bed vallen. Samen lopen we naar een kamer waar onderzoek word gedaan. Ik kijk toe. "We sluiten even een infuus aan want ik verwacht dat hij word opgenomen voor een paar dagen" zegt hij. Ik knik. Matthy krijgt een infuus in zn hand geplaatst. "Je hebt t goed gedaan Matthyas" zegt de dokter. Matthy knikt en kijkt mij aan. Ik geef hem een glimlach. Zo rijden we weer terug naar de kamer. "Ik kom zo terug met de uitslag" zegt hij. Ik knik en de dokter gaat weer weg. "Hey maatje je hebt t goed gedaan" zeg ik. Hij knikt. "Bij mij" vraagt hij. Ik knik en ga bij hem op bed zitten. Hij klemt zich vast aan mij. "Wil je mn telefoon als afleiding" vraag ik. Hij schud zn hoofd. "Miel bellen ik dapper" zegt hij. Die jongen heeft zo'n spraakgebrek. T is echt erg, maar t zal vast een alibi hebben. Ik knik en pak mn telefoon. "Eerst shirt uit" zegt hij. Ik knik en help hem met hem uit te doen. "Klaar" vraag ik. Hij knikt. Ik ontgrendel mn telefoon en bel Milo. "Hey maatje waarom bel je, we zijn aan t opnemen" zegt Milo. "Owh sorry maar Matthy wilt je iets zeggen" zeg ik. "Is goed wat is er" zegt hij. Ik houd mn telefoon voor de mond van Matthy. "Miel opnemen" vraagt hij mij. Ik knik. "Ik zeggen Miel" zegt hij teleurgesteld. "Vertel maar maatje hij is aan t wachten" zeg ik. "Owh oke" zegt hij vrolijk. "Miel" vraagt Matthy. "Ja maatje wat is er" zegt Milo. "Ik ziekenhuis en super goed gedaan" zegt Matthy. "Hey lekker bezig maatje. Dus je zit niet aan Rob vastgekleefd" zegt Milo. "Nee maal niet, goed van mij he" zegt Matthy. Ik lach zachtjes. "Ja echt super trots op jou ben ik" zegt hij. Matthy knikt blij. "Maar ik ga weer he maatje ik moet opnemen" zegt Milo. "Ja is goed, ander ook tellen" zegt hij. "Komt goed maatje ik vertel het de andere ook" zegt Milo. Hij knikt. "Doei Miel" "Doei maatje succes" zegt Milo en Matthy hangt op. "Je bent echt een smiecht" zeg ik. Hij kijkt me raar aan. "En je zit niet aan Rob vastgekleefd" zeg ik. "Nee zeg je ook nog" vervolg ik. "Owh sorry" zegt hij en gaat van me af. "Nee maakt niet uit maatje. Blijf lekker zitten" zeg ik. Hij knikt en komt weer terug zitten. De dokter komt binnen. "Hoi jongens" zegt hij. "Hoi" zeg ik. Matthy zwijgt en is weer verlegen. "We hebben de uitslag van waardoor t spraakgebrek en de pijn vandaan komt" zegt hij. Ik knik. "Er is door t auto ongeluk waarschijnlijk nog letsel blijven zitten wat hij nu merkt en hierdoor gaat t boven in zn hoofd kapot en heeft hij spraakgebrek en voelt hij bijna niks meer" zegt hij. Ik knik. "We kunnen hem hiervoor opereren" zegt hij. Ik knik. "En dat is over een half uurtje al" zegt hij. Ik knik. "Is helemaal goed" zeg ik. Hij knikt en geeft me een soort blauwe jurk. "Deze moet hij aan met of alleen een boxer of niks maar dat mag hij kiezen" zegt hij. Ik knik en pak hem over. "Dan kom ik hem over een half uurtje halen" zegt hij. Ik knik en de dokter gaat weer weg. "Maatje je moet even omkleden" zeg ik. Hij knikt. "Doe jij je broek uit" zeg ik. Hij knikt en doet hem aan. "Wil je met of zonder boxer dit aan" vraag ik. "Zonder" zegt hij. Ik knik. Hij doet hem uit. Ik help hem met t aandoen van die soort jurk. Als hij klaar is leg ik hem in bed. "Bij mij" vraagt hij. "Dat gaat niet maatje ze komen je zo halen" zeg ik. Hij knikt. "Maar nu nog niet " zegt hij. Ik alch zachtjes. "Dus nu nog bij mij" zegt hij. Ik knik en stap weer in bed. Hij klemt zich weer aan me vast. Na 15 minuten word hij gehaald. Ik ga weer uit bed en leg Matthy goed neer. "Tot zo maatje" zeg ik. Hij knikt en zwaait. Zo word hij weggebracht en blijf ik alleen achter.

1059 woorden