"Veilig in jou armen" mabbie

deel 9

11 juni 2021 11:37

Ik loop met Matthy t ziekenhuis uit. "Wil je naar huis of met me mee naar kantoor" vraag ik aan hem als we in de auto zitten. "Kantoor is prima" zegt hij. Ik knik en rijd aan. Als ik aankom is Matthy weer aan t slapen. Mij maakt t niet zo veel uit. Dat hij zn rust maar pakt. Ik til hem uit de auto en loop naar boven. T kantoor in. De jongens waren dus blijkbaar bezig met opnames en daar loop ik nu prachtig door t beeld. "Hey Rob" zegt Milo enthousiast. "Hey jongens, sorry dat ik erdoor loop" zeg ik. "Maakt niet uit maatje hoe gaat t met Mat" zegt Raoul. "Nachtje ziekenhuis weer overleefd" zeg ik. Ze kijken me met grote ogen aan. "Wat was er dan" vraagt Raoul. "Koortsstuip bijna 20 minuten" zeg ik. "Ach arme jongen is t ook" zegt Koen. Ik knik en merk dat Mat wakker word. "Hey maatje" zeg ik en wrijf over zn rug. Hij knikt en kijkt nog steeds vermoeid. "Blijf maar bij hem Rob, wij zijn bijna klaar" zegt Milo. Ik knik en loop met Mat naar mn werkplek. Ik ga zitten en hij komt op mn schoot zitten. Hij leunt zich meteen tegen mij aan. Hij draait zich om en legt zn hoofd op mn schouder. Zn armen en benen slaat hij om me heen en houd me stevig vast. Ik ga met een hand onder zn trui en maak rustig figuurtjes over zn rug. Hij slaat mn hand weg. Ik laat hem even met rust. Als ik na een half uurtje Raoul en Milo beide bezorgd zie kijken, kijk ik ook even naar de jongen. Hij reageert alleen niet op me. Milo komt naar me toegelopen en pakt Mat onder zn armen. Hij klemt zich meteen aan mij vast. "Wat is er Miel" vraag ik. Hij haalt zn schouders op. "Er lopen tranen over zn wangen, meer weet ik niet" zegt Milo. Ik knik. "Laat hem maar eventjes met rust" zeg ik. Milo knikt en gaat weer weg. "Gaat t schat" fluister ik. Hij haalt zn schouders op en pakt me iets steviger vast. Ik wrijf voorzichtig over zn rug. Weer slaat hij mn hand weg. "Maatje kun je me vertellen wat er is" vraag ik. Hij schud zn hoofd en maakt kokhals geluiden. Iedereen kijkt meteen naar hem. "Maatje gaat t echt wel" vraag ik. Hij schud zn hoofd en kijkt me voorzichtig aan. Ik leg mn hand op zn wang. Ja hoor. Gloeiend heet. T kunnen de bijwerkingen van de koortsstuip van gister zijn of hij heeft een griepje te pakken. Hij legt zn hoofd weer terug. "Wil je naar huis maatje" vraag ik. Hij haalt zn schouders op. Weer pakt hij me steviger vast. "Maatje ik kan daar niks mee he" zeg ik. Hij negeert me. Raoul staat op en komt vanuit de keuken met paracetamol aangelopen. Hij houd t voor Matthy, maar hij weigert t. Raoul zet t op mn bureau en gaat weer zitten. Ik pak hem rond zn middel en til hem op. Ik zit hem zijwaarts op mn schoot en zorg dat hij me aankijkt. Niet voor lang, want hij verstopt zn hoofd in mn borst. Ik sta op en loop even weg naar boven. Ik ga zitten en zet Matthy weer goed neer. "Wat is er lieffie" vraag ik, maar hij negeert me weer. Voorzichtig zie ik zn hoofd uit mn borst draaien. Hij kijkt naar mij. "Rob" hoor ik zacht. "Ja liefje" zeg ik. "T is gewoon een beetje veel in mn hoofd" zegt hij zacht. Ik knik. "Snap ik schatje, echt waar. Is er iets waarmee ik je kan helpen" zeg ik. Hij schud zn hoofd en legt hem weer terug. "Wil je rustig blijven zitten of even hier liggen" vraag ik. Hij pakt mij vast. Duidelijk dus. Zachtjes lach ik. "Als dat mag" hoor ik zacht. "Tuurlijk mag dat schat" zeg ik en druk een kus op zn voorhoofd. "We kunnen anders ook naar huis als je dat liever wilt" zeg ik. Hij schud zn hoofd en laat zn armen rond me los. Hij leunt tegen me aan en gaapt. Ik sta op en loop weer terug, terwijl ik Mat til. Ik ga weer zitten en begin weer met werken. Als ik na een half uurtje kijk zie ik dat Matthy slaapt.

732 woorden