4 maart 2022 9:32
Ik sta op uit bed. De wekker ging net af en we hebben dalijk opnames dus moet er wel uit. Matthy doet als t goed is ook mee, voor zover ik weet. Ik loop naar beneden en kom daar de andere jongens tegen. Matthy hangt lekker tegen Koen aan. "Zullen we dan beginnen" vraagt Milo. Ik knik. Ze beginnen met de intro op te nemen. "Vandaag mogen wij niet slapen. Dit is alleen in uitzondering voor Matthy, want die heeft daar een speciale regel voor. De rest moet wel wakker blijven" legt Raoul uit voor de camera. Als de intro klaar is vertrekken we in de auto naar t kantoor van Rutger. "Robbie ikke duizelig" zegt Matthy als we er bijna zijn. Ik geef hem een flesje water aan, waar hij uit drinkt. "Doe je ogen maar eventjes dicht he als t niet meer gaat" zeg ik. Hij knikt maar ik voel al een beuk tegen mn zei. Ik kijk op mn telefoon voor hoelang hij weg is. 37 seconde. Hij gaat weer rechtop zitten en kijkt naar buiten alsof er niks is gebeurd. Ik trek hem naar me toe en laat hem tegen me aan en als we er zijn laat ik hem weer los. We stappen uit de auto en gaan naar binnen. Hij pakt mn hand vast en zo lopen we naar boven. In de studio/kantoor van Rut laat hij los en gaat op de schoot van Rutger zitten. "Hey maatje gaat ie wel" vraagt Rutger aan hem. Hij haalt zn schouders op en zn ogen rollen weer weg. Dit kan gewoon niet gezond zijn, maar de dokter zegt van wel. 47 seconde. Ik til hem van Rutger zn schoot af en druk zn hoofd tegen mn borst. "Ga maar slapen liefje" zeg ik zacht. Hij knikt en niet veel later merk ik dat hij weer slaapt. "T is oke met hem jongens we kunnen gewoon verder zolang hij maar zn rust krijgt" zeg ik. Ze knikken en ik ga zitten. De video gaat gewoon weer verder.
~tijdje later~
We lopen in Utrecht. We komen net van Amsterdam af en ja daar is ingebroken in de bus. Mijn hele tas is weg, met een laptopt, auto en huissleutels. Wat baterijen van de camera's. Zo kan ik nog langer doorgaan, maar t punt is. Matthy heeft t ijs en ijskoud en is moe en wij weten niet wat te doen. "Zullen we gewoon naar casa del huts rijden dan kijken we dan wel verder" zegt Koen. Ik knik en til Matthy weer op. Samen lopen we naar de bus waar ik achterin ga zitten en Matthy op mn schoot zet. Ik druk hem dicht tegen me aan in de hoop dat ie t warmer krijgt, maar in plaats daarvan krijgt ie t alleen maar kouder. "Iemand die zn jas eventjes kwijt wilt aan Mat hij bevriest bijna" zeg ik. Meteen krijg ik de jas van Raoul in mn handen gedrukt. Ik leg hem over hem heen en hij stopt met bibberen. Als we er weer zijn geef ik Raoul zn jas terug en stap ik uit. "Wil je meteen naar bed liefje of wil je nog doorgaan tot 10 uur" vraag ik. Hij haalt zn schouders op en valt bijna uit mn armen. Ik duw hem terug en zie dat ie weer weg gevallen is. Als hij weer zn ogen opent komt Raoul aanlopen. "53 seconde maatje" zegt hij. Ik knik dankbaar en we gaan naar binnen. "Weet je zeker dat je niet naar bed wilt" vraag ik Matthy. "Ikke bed jou bij mij" zegt Matthy. Milo hoorde t ook en komt naast me staan. "Dat gaat niet liefje ik moet opnemen" zeg ik. "Ga maar met hem Rob wij maken hem wel af. Mat zn gezondheid is nu belangrijker dan die video" zegt Milo. Ik knik en kijk weer naar Matthy. "Wil je mijn of jou bed" vraag ik. "Ikke" zegt hij. Ik knik en loop naar de kamer van Matthy. Ik leg hem neer op bed en doe zn broek uit. "Ook je boxer of laat je die liever aan" vraag uit. "Uit Robbie" zegt hij. Ik knik en doe hem uit. Hij gaat rechtop zitten en doet zn armen in de lucht. Ik trek zn trui uit en hij gaat liggen. Ik doe mn broek en trui ook uit en ga naast hem liggen. Hij legt zich in mn armen en valt al snel in slaap. Ik trek de deken nog iets beter over ons heen, sla mn armen stevig rond Matthy en val vrijwel meteen in slaap.
Om half 7 t 's ochtends
--
775 woorden
JE LEEST
"Veilig in jou armen" mabbie
FanfictionMatthy is autistisch en heeft iedere keer een leeg gevoel als de andere opnemen zijn of hij in groepen mensen staat. Behalve bij 1 iemand. Robbie van de Graaf. Hij is bi en niemand weet het. Hij heeft t lastig. Net uit een depressie en ouders die be...
