"Veilig in jou armen" mabbie

deel 8

Door

De bel gaat weer. Raoul had gebeld dat Matthy hem had gebeld. Dus Raoul heeft hem opgehaald en staat waarschijnlijk nu aan de deur. Ik maak open en inderdaad staat Raoul dr samen met Matthy aan zn hand. Matthy kijkt me niet aan en loopt meteen door naar de slaapkamer. "Hij is bang" zegt Raoul. Ik kijk hem vragend aan. "Je was opeens boos tegen hem voor niks" zegt Raoul schouderophalend. Ik knik. "Hij legde zn knie vol op mn lul en dat deed pijn alleen reageerde ik misschien iets te boos" zeg ik. Raoul knikt. "Zal ik anders voor je gaan kijken of wil je liever zelf kijken" vraagt Raoul. "Ik probeer eerst wel zelf" zeg ik. Hij knikt. Ik loop naar de slaapkamer terwijl Raoul de woonkamer inloopt. Ik ga niet kloppen want dat heeft geen zin. Ik loop daarom meteen naar binnen. Ik zie Matthy op bed zitten. Armen over elkaar heen geslagen, starend vooruit. Af en toe zie je een traan glijden. "Mat" zeg ik zacht. Hij negeert me. Niet anders verwacht eigenlijk. Ik ga naast hem op bed zitten kijk naar t zelfde punt als hem in de kamer. Na een half uurtje in stilte te hebben gezeten begin ik met praten. "Hey lieffie ik was niet boos he" zeg ik. Hij negeert me. "Wil je een knuffel" vraag ik. Weer negeert hij me. "Schatje reageer even" zeg ik. Weer negeert hij het. "Wil je even alleen zijn" vraag ik. Je raad t misschien al. Hij negeert me. Juist. Ik sta op van bed en loop naar de deur. Ik kijk nog een keer achterom en hij is nog precies t zelfde. Langzaam voel ik ook een traan rollen. Ik doe de deur dicht en loop naar de woonkamer. Ik ga naast Raoul zitten en trek hem in een knuffel. "Hey rustig maar" zegt hij en wrijft over mn rug. "Weet je al wat er is" vraagt Milo. Ik schud mn hoofd. "Moet ik voor je kijken maatje" vraagt hij. Ik knik en veeg mn tranen weg. Ik ga weer rechtop zitten en krijg van Koen een glaasje water. Dit drink ik rustig op. Na een half uurtje komt Milo de woonkamer in. "Ga maar even bij hem kijken Rob" zegt Milo. Ik knik en sta op. Ik loop de slaapkamer in en zie Matthy er nog steeds t zelfde bij zitten. Ik ga naast hem zitten. "Hey" zeg ik zacht. "Sorry" hoor ik zacht. "Hee je hoeft echt geen sorry te zeggen" zeg ik. "E-echt niet" vraagt hij. "Echt niet lieffie" zeg ik. Ik word in een knuffel getrokken. "Was je bang omdat ik opeens een beetje boos reageerde" vraag ik. Hij knikt. "Weet dat ik dat niet zo bedoelde" zeg ik. Hij knikt klein. Hij legt zich tegen me aan en houd me steviger vast. Niet veel later merk ik dat hij slaapt. Ik leg een dekentje over hem heen en sluit ook even mn ogen.

~tijdje later~

Ik word wakker van iemand die tegen me aan schopt en beukt. Ik open mn ogen en zie dat t Matthy is. Ik leg hem naast me neer en wacht tot hij rustig is. Weer een koortsstuip. Hij heeft t steeds vaker. Na 5 minuten is hij nog niet rustig. Ik bel 112 en leg de situatie uit. Conclusie. Ik zit nu met Matthy in de ambulance. Zn aanval lijkt af en toe te stoppen, maar gaat dan toch door. Zo zit hij er nu al een kwartier in. Ze geven hem een of andere spuit in zn bovenbeen. Zo stopt hij na 2 minuten met zn aanval. Hij kijkt verward rond zich heen. Als hij allemaal vreemde mensen ziet merk je dat hij in paniek raakt. Ik pak zn hand vast. Hierdoor kijkt hij mij meteen aan. Je merkt dat hij wat rustiger word. "We laten hem vannacht in t ziekenhuis en dan als alles goed is gaat hij morgen weer met u mee" zegt de arts als we in t ziekenhuis zijn. Ik knik. "U mag hier blijven slapen of naar huis gaan" zegt hij. Ik knik. Matthy kijkt me smekend aan. "Ik laat t u zo weten" zeg ik. "Moet eerst met hem overleggen" zeg ik en wijs naar Matthy. Hij knikt en gaat even weg. "Alsjeblieft blijf hier ik smeek t je" zegt Matthy zacht. "Is goed dan ga ik naar huis" zeg ik. Hij draait zn hoofd meteen weg van me en slaat zn armen over elkaar. "Gaan we nu t zelfde doen als eerder deze avond" zeg ik. Hij knikt. "Oke oke ik blijf wel bij je" zeg ik. Hij negeert me. "Schatje als je nu niet gaat reageren dan ga ik gewoon naar huis en laat ik je hier" zeg ik. Je wilt niet weten ik wat voor ruk hij zich omdraait. "Jij. Blijft. Hier." zegt hij. "Oke oke rustig aan baasje" zeg ik. Hij kijkt me moordend aan maar laat me wel op t bed zitten. De dokter komt binnen. "Weet u t al" vraagt hij. Ik knik. "Hij blijft hier" zegt Matthy meteen. "U hoort t ik heb geen keus" zeg ik. Hij knikt lachend. "Moet ik een extra bed regelen of lukt t zo" vraagt hij. "Hij blijft bij mij liggen hoor komt helemaal goed" zegt Matthy. Ik knik. De dokter glimlacht en gaat weer weg. "Je bent er een" zeg ik. Hij haalt zn schouders op. "Ik heb zelf ook een mond he schatje" zeg ik. "Ja om mij mee te pijpen" zegt hij. Ik kijk hem raar aan. "Wat voor fantasie heb jij" vraag ik. Hij haalt zn schouders op. "Ik weet zeker dat jij wel eens droomt over seks met mij" zegt hij. "Nee ik niet jij wel dan" zeg ik. Hij knikt voorzichtig en verstopt zn hoofd onder mn shirt. Ik wrijf over zn rug, maar hij slaat de hand weg. "Hey dat is niet erg he. Je komt langzaam op die leeftijd en dan is dat echt niet erg he" zeg ik. Hij negeert me en ik hoor een snik. "Geloof me t is echt niet erg he" zeg ik. "Desnoods proberen we t een keertje he. Dat maakt me ook niet uit" zeg ik. Hij negeert t weer. Ik besluit hem even te laten. Als ik hem na een half uurtje niet meer hoor doe ik mn shirt van hem af. Hij trekt hem meteen weer op. "Moet ik je laten liggen zo" vraag ik. Hij knikt klein en legt een hand op mm schouder. Hij duwt me omlaag waardoor ik lig. Hij legt zich helemaal op me en na een half uurtje merk ik dat hij weer slaapt. Ik sluit nu ook mn ogen en val ook weer inslaap.

1123 woorden

Vandaag was echt kut. Waarom moet t ook altijd weer bij mij, maar goed. Er is een deel van dit en van t andere boek dus heb niks te klagen.

(Als je wilt weten wat er is moet je maar prive appen)