"Veilig in jou armen" mabbie

deel 39

26 oktober 2021 11:43

Ik zit op een stoel in een kamer in t ziekenhuis. Matthy is net terug van de OK. Hij heeft zn sonde gekregen en nu ligt hij hier bij te komen. Wel zei de dokter. T kan zijn dat als hij bijkomt zn ogen even opent en dan meteen weer sluit, dit vanwege vermoeidheid. Zo zul je zien dat hij bijkomt. Ik sta op en pak zn hand vast. Vermoeid kijk hij me aan. "Hey liefje" zeg ik zacht. Hij knikt klein en draait zn hoofd de andere kant op. Ik druk een kusje op zn wang en zie hem weer zn ogen sluiten. Meteen word ik gebeld door Antoon.

A: hey maatje
R: hey is er iets
A: ja ik zou ik mogen weten op welke kamer Matthy ligt, dan kan ik dalijk ook even langskomen
R: o ja tuurlijk. Hij ligt 2e verdieping oost kamer 213
A: is goed dankjewel dan zal je me straks zien. Hoe gaat t eigenlijk met hem
R: ik weet niet echt hoe t gaat hij is net eventjes wakker geweest van de narcose, maar is vrij wel meteen in slaap gevallen
A: o oke dan zal je me zo zien stap nu in de auto dus denk een half uurtje
R: is goed tot zo
A: tot zo

Hij hangt weer op en precies dan komt de dokter binnen. "Is ie nog niet wakker van de narcose" vraagt hij. "Jawel hij is heel eventjes wakker geweest, maar is vrij wel meteen in slaap gevallen" zeg ik. Hij knikt. "Als ie wakker is zou u dan op t knopje kunnen drukken" vraagt hij. Ik knik en de dokter gaat weer. Ik pak mn telefoon en reageer op de berichtjes van mn ouders en de jongens. Als ik dat heb gedaan, gaat de deur weer open. Ik kijk op en zie Valentijn staan. Ik leg mn telefoon neer en sta op. Ik geef Valentijn een knuffel. Hjj knuffelt me meteen terug. "Hey maatje" zegt hij. "Heyy. Echt super lief dat je even langskomt" zeg ik. "Tuurlijk dat is toch een kleine moeite" zegt hij. Ik knik en we gaan zitten. Matthy begint ook met bewegen. We kijken beide naar hem. Even later wrijft hij in zn ogen. Hij kijkt onze kant op en geeft een kleine glimlach. "Hey lief" zeg ik als ik opsta. Ik pak zn hand vast. "Lekker geslapen" vraag ik. Hij knikt klein. Ik druk voorzichtig op t knopje naast t bed. "Kijk wie er voor je is gekomen" zeg ik en laat hem naar Antoon kijken. Er komt een grote glimlach op zn gezicht. "Hey maatje" zegt Antoon en staat ook op. "Hoi Valentijn" zegt hij zacht. "Hoe ging t" vraagt Antoon. Hij knikt klein, als teken dat t goed ging. De dokter komt binnen en beide gaan we weer zitten. "Hey Matthyas" zegt de dokter. Matthy knikt. "Hoe voel je je" vraagt hij. "Goed leen beetje moe" zegt Matthy. De dokter knikt. "Ik ga eventjes een spuitje voor t bloed weghalen en als dan de infuuszak leeg is kijken we nog eens hoe t gaat en als dat goed is mag je naar huis" legt de dokter uit. Matthy knikt en er word een spuitje uit hem gehaald. De dokter gooit hem weg en stelt nog wat vragen. "Heeft hij vaker last van spraakgebrek" vraagt de dokter. "Al best wel een tijdje, hij is er toen voor geopereerd, maar t hielp niet" zeg ik. "Ik denk dat je hem dan beter kunt testen op t FASD syndroom" zegt hij. Ik knik. "Ik zou hem wel eerst hier aan laten wennen, want anders gaat t te snel" zegt hij. Ik knik en de dokter gaat weer. "Robbie moe" zegt Matthy. "Doe je ogen maar dicht schatje, ik blijf hier" zeg ik. "Eerst knuffel" vraagt hij. Ik knik en geef hem een knuffel. Antoon geeft er ook een. Ik loop meteen door naar zn tas en pak zn teddybeer. Deze geef ik ook aan hem. Hij bedankt me en legt zich goed, waarna hij al snel weer in slaap valt.

~tijdje later~

Ik zit in een knuffel met Antoon. T is me gewoon even te veel geworden en dat kwam er nu uit. Wel ben ik echt blij met de steun van hem. Hij is echt zo lief voor Matthy, maar ook voor mij. "Gaat ie weer" vraagt hij na 10 minuten. Ik knik en veeg mn tranen weg. "T is goed he, ook jij mag breken" zegt hij. Ik knik en we laten los uit de knuffel. Niet veel later komt de dokter. Zn infuuszak is namelijk leeg. "Ik zal hem loskoppelen en dan als ie wakker is mag hij naar huis" zegt de dokter. Ik knik en Matthy word losgekoppeld. Hierdoor word hij wakker. "Hey Matthyas je mag naar huis" zegt de dokter. Matthy knikt. Ik geef hem zn kleren aan als de dokter weg is. Hij had mij al alles uitgelegd dus we hebben niks gemist. Hij doet zn kleren aan. "Maatje ik heb over 2 weekjes een show in Utrecht. Zal ik je dan ophalen en dan mag je mee naar de show" bied Antoon aan. Matthy knikt hevig. "Zullen we dan ook weer een beetje over jou uitleggen" vraagt Antoon. Matthy knikt en pakt de hand van hem vast. Ik pak zn andere hand vast en zo lopen we naar buiten. Als we buiten zijn geven we Antoon een knuffel. "Ik app je nog wel hoelaat ik hem op kom halen" zegt hij tegen mij. Ik knik en bedank hem. Matthy en ik stappen in de auto van mij en ik rijd aan. Als we aankomen stappen we uit en lopen we naar buiten. Matthy geeft de jongens een knuffel en gaat meteen door naar bed. Ik ga op de bank zitten en vertel ze over Antoon. "Zullen we kaartjes kopen voor die show dan gaan wij gewoon kijken" zegt Koen. Ik knik en we bestellen tickets. "Zullen we ook naar bed gaan" vraagt Raoul. We stemmen ermee in en gaan naar boven. Ik kleed me uit en stap in bed. Als ik na drie kwartier draaien nog steeds niet slaap, sta ik op uit bed en loop ik naar Raoul zn kamer. Ik maak de deur open en zie hem liggen. "Hmh wie is daar" zegt hij slaperig. "Ik ben t Robbie" zeg ik. "Is er iets" vraagt hij slaperig. "Ik kan niet slapen" zeg ik. Hij tilt zn deken op en ik loop naar hem toe. Ik ga naast hem liggen en hij legt de deken weer op. Ik leg me tegen hem aan. "Slaaplekker maatje" zeg ik. "Slaaplekker maatje en als er iets is dan maak je me wakker" zegt hij. Ik knik en sluit mn ogen. Al snel val ik in slaap.

1135 woorden