Door
Pov robbie
Ik zit op de spoedeisende hulp met Matthy op t bed voor me. Hij heeft een warmte deken op. Wie haalde het ook in zn hoofd om die jongen in een ijsbad te laten zitten voor 5 minuten misschien was t ook wel meer. "We laten hem hier opwarmen en als t beter gaat mag u hem weer meenemen" zegt de dokter. Ik knik en wacht. Een half uur. Een uur. 2 uur. 3 uur. Na 5 uurtjes stopt hij met trillen. "Gaat t weer" vraagt de dokter. Zacht knikt hij. "Je mag dan weer mee naar huis, maar t kan de komende tijd nog wel zijn dat hij t een beetje koud heeft" zegt de dokter. Ik knik en bedank hem. Samen met Matthy ga ik weer naar huis. "Vond je het al kut dat je erin moest" vraag ik. "Een beetje maar deed t toch" zegt hij. "Als je iets niet wilt he, je hoeft t maar aan te geven en je hoeft t niet te doen dat is de afspraak tussen ons allemaal" zeg ik. Hij knikt en kijkt naar buiten. Als we er zijn stappen we uit en lopen we door naar de woonkamer. Matthy pakt mn hand vast en samen lopen we de woonkamer in. "Gaat ie weer maatje" vraagt Raoul meteen en staat op. Matthy knikt als Raoul voor hem hurkt. "Wil je dat de video wel nog online komt of zeg je liever niet" vraagt Koen. Matthy knikt. Samen gaan we op de bank zitten. Ik leg een dekentje over Matthy heen en druk hem tegen me aan. "Liek" zegt Matthy na 5 minuten. Lieke kijkt naar hem toe en knikt. "Dankjewel" zegt hij. "Geen probleem joh. Je had dood kunnen gaan van de kou als ik niks had gedaan. De volgende keer zeg je voordat je erin gaat of als je merkt dat t niet gaat dat je stopt" zegt Lieke. Matthy knikt en leunt tegen me aan. "Robbie ikke wel trui en broek uit toch" vraagt hij. Ik knik en hij doet ze uit. Zn huid is nog steeds een beetje rood, maar dat trekt wel weer weg. "Robbie wij lapen ikke jou toch" vraagt Matthy. Ik knik. Hij legt zich steviger tegen me aan en kijkt me aan. Ik druk kort mn lippen op de zijne en leg zn hoofd op mn borst. Als Lieke aankomt lopen met de bijvoeding sluit ze die aan. Matthy blikft gewoon prontificaal liggen tegen mij aan. Als hij na 5 minuten weer begint te trillen en klappertanden krijgt van de kou, legt Lieke t dekentje over hem heen en wacht eventjes. Na 5 minuten is ie klaar en koppelt ze hem los. Ze plakt hem dicht en legt t dekentje weer goed over Matthy heen. "Robbie buik opblaast" zegt Matthy. Ik knik en wrijf erover. Al snel staat hij op. We kijken elkaar raar aan, maar toch sta ik op en ga ik ernaar toe. "Hey liefje toch" zeg ik en wrijf over zn rug als heel zn maaginhoud boven de wc eruit komt. "Ga maar rusten liefje. Lekker warm in bed en dan is morgen alles weer oke" zeg ik. Hij knikt klein en leegt nog een keer zn maaginhoud. Als hij klaar is spoelt hij zn mond. "Jij mij optilt" vraagt hij. Ik knik en zet hem op mn heup. "Wil je eerst de jongens nog een knuffel geven" vraag ik. Hij knikt en ik loop naar de woonkamer. Voorzichtig geeft hij iedereen een knuffel. "Zeg maar welterusten" zeg ik als hij weer naar mij toe komt. "Rusten" zegt hij. "Welterusten" zegt iedereen. Ik zet hem weer op mn heup en loop naar boven. Ik leg hem in bed en kleed mezelf uit. Als ook ik in bed lig gaan we weer lepeltje lepeltje liggen. "Lief heb je t koud of niet" vraag ik. "Beetje" zegt hij. "Doe anders een trui aan of kun je dan niet slapen" zeg ik. Hij schud zn hoofd en draait zich om. Zn hoofd legt hij tegen mn borst. Mn armen houd ik stevig rond hem. Ik stop hem zowat bijna helemaal onder de dekens in, waarna hij al snel slaapt. Ik lig niet veel later ook in dromenland.
706 woorden
Omdat jullie erna vroegen, maar had er gister echt geen tijd meer voor dus doe ik t nu.
JE LEEST
"Veilig in jou armen" mabbie
FanfictionMatthy is autistisch en heeft iedere keer een leeg gevoel als de andere opnemen zijn of hij in groepen mensen staat. Behalve bij 1 iemand. Robbie van de Graaf. Hij is bi en niemand weet het. Hij heeft t lastig. Net uit een depressie en ouders die be...
