"Veilig in jou armen" mabbie

deel 47

Door

Als de jongens er zijn rijd Raoul aan naar huis. Als we aankomen maak ik Matthy voorzichtig wakker. "Hey kleine je leeft nog" zegt Koen. Matthy negeert hem en stapt uit bed. "Robbie ikke jou bed" vraagt Matthy. Ik knik en loop met hem naar boven. "Ik geef je even je bijvoeding dan mag je daarna slapen" zeg ik. Hij knikt en kleed zich uit. Ik pak de bijvoeding en sluit die aan aan zn sonde. Als ie op is koppel ik hem af en plak ik zn sonde dicht. "Jij mij liggen" vraagt Matthy. Ik knik en ga op bed liggen. Hij legt zich tegen me op en al snel slaapt hij weer. Na een half uurtje sta ik op uit bed en loop ik zachtjes naar beneden. De camera staat meteen op mn gezicht. "Jongens nu niet" zeg ik en ga zitten. "Zijn jullie een video aan t maken dat jullie Matthy irriteren, want als jullie dat doen stop dan" zeg ik. "Is goed maatje we zullen stoppen" zegt Raoul. Ik knik dankbaar. "Ohja en Miel ik denk dat Mat boos op je is" zeg ik. Hij knikt. "Ik praat wel met hem als ie wakker is" zegt hij. Ik knik en laat t erbij.

~tijdje later~

Ik word wakker van iemand over mn arm wrijft. Ik ben dus in slaap gevallen. Oeps. Ik open mn ogen en zie Raoul. "Hey maatje we gaan eten" zegt hij. Ik schud mn hoofd en leg me weer goed. "Leg je anders even in t hoekje" zegt hij. Ik knik en leg me daar neer. Ik krijg een dekentje opgelegd van Raoul. "Weltrusten maatje" zegt hij. Ik knik en voel nog een kus op mn voorhoofd. Als ik bijna slaap schrik ik wakker van iemand die naast me komt liggen. Ik open mn ogen weer en zie Matthy. Hij legt zich in mn armen en ik leg de deken op. Hij kijkt op in mn ogen. Ik veeg wat tranen weg. Ik vraag later wel waarom. "Sorry" zegt hij zacht. "Maakt niet uit liefje" fluister ik en druk mn lippen op die van hem. Als ik loslaat pak ik Matthy goed vast en gaan we lepeltje lepeltje liggen. Hij de kleine ik de grote. Al snel merk ik dat Matthy slaapt. Niet veel later ik ook.

~tijdje later~

Ik word wakker van geschreeuw. Ik open meteen mn ogen en zie Matthy nog slapen. "Jongens doe eens stil" zeg ik. Ze gaan gewoon door. Ik merk Matthy wakker worden. Hij strekt zich uit en gaat rechtop zitten. "Koen ruzie Miel" vraagt hij. Ik haal mn schouders op. "Ik weet t niet liefje" zeg ik. Hij knikt en klimt op mn schoot. Hij leunt zn zij tegen me aan en pakt mn handen. Deze legt hij op zn oren. Hij stopt zn duim in zn mond en straalt met alles gewoon angst uit. Angst voor wat er gaat gebeuren. Zo rolt al snel een traan. Hij veegt hem weg. "Jongens kap nou Matthy is bang!" schreeuw ik erdoor. Beide zijn meteen stil. Eindelijk. Ik haal mn handen van Mat zn oren en veeg zn tranen weg. Hij kijkt me aan terwijl Milo voor ons hurkt. Matthy schuift iets naar achter. "Maatje-" "Matthy" onderbreekt Matthy hem. "Matthy t spijt ons. Dit menen we beide we hadden niet mogen schreeuwen en al helemaal niet terwijl jij sliep" zegt Milo. Matthy knikt. "En over vanmiddag. Ik had dat niet moeten zeggen, maar ik vond t toen grappig en dacht dat jij dat ook vond dus zei ik t hardop wat achteraf minder slim is geweest" zegt Milo. Weer knikt Matthy. "Wil je me vergeven" vraagt Milo. Matthy haalt zn schouders op en legt zich tegen me op. "Doe anders eerst nog maar eventjes je oogjes dicht en dan kun je er eventjes over denken, dan vraag ik t dan nog eens" zegt hij. Matthy knikt tevreden. "Jij niet ruzie Koen" vraagt Matthy. Milo schud zn hoofd. Koen komt erbij zitten. "Wij geen ruzie meer maatje doe maar slapen oke" zegt Koen. Matthy knikt en sluit meteen zn ogen. Milo legt hem t dekentje over hem heen en gaat naast me zitten. Ik leg mn hoofd op zn schouder en kijk naar de film die ze opzetten. Na 5 minuutjes merk ik dat Matthy al slaapt. Na 20 minuten vechten tegen de slaap val ik ook weer in slaap.

733 woorden