Door
Ik zit thuis op de bank. De politie is net weg, maar ik weet nu wel echt zeker dat t echt allemaal te veel voor hem is geweest met die opnames en vooral die striptease. Daar is geen twijfel meer over nodig. Ik hoor een deur open en dicht gaan en niet veel later staat Matthy in de opening van de woonkamer. Ik wenk met mn hand naar hem en hij komt naar me toegelopen. Hij komt naast me zitten en drukt zn teddybeer iets steviger tegen zich aan voordat hij tegen me aan leunt. "Ik ben niet boos he maatje" zeg ik. "T is gewoon teveel voor je geweest en vooral die striptraese en dat snap ik echt he" zeg ik. Hij knikt. "Maar wil je dit wel niet meer doen en gewoon aangeven als er iets is" vraag ik. Hij knikt klein en je merkt gewoon aan hem dat hij ontspant. Ik sla voorzichtig mn arm om hem heen, terwijl we in stilte zitten. Ook al bij Mat vloeien de tranen nog, maar t is niet echt huilen snap je. T is, hij snikt niet meer, maar krijsen en gillen is t ook niet. "Was je bang toen ik weg was" vraag ik na 20 minuten in stilte te hebben gezeten. Hij knikt klein. "Had me gebeld lieffie dan was ik gewoon terug gekomen" zeg ik. Hij haalt zn schouders op en gaat liggen met zn hoofd op mn schoot. Zn gezicht kan ik nu niet zien, maar dat maakt niks. Ik wrijf voorzichtig over zn zij/heup. Als ik na 20 minuten over hem heen buig en kijk zijn zn ogen gesloten. Hij heeft zich overgegeven aan zn vermoeidheid en slaapt nu. Ik laat hem lekker liggen en ga zelf wat op mn telefoon.
~tijdje later~
Matthy ligt ondertussen al 3 uur te slapen. Die is echt gewoon op. Wat ik echt niet erg vind en gewoon snap. Wel is t al half 5 en begin ik eerlijk gezegd wel honger te krijgen, maar om hem wakker te maken heb ik nu ook weer geen zin in. Toch zal ik onder hem uit moeten komen om te kunnen koken. Zo leg ik hem voorzichtig van me af en loop ik naar de keuken. Als ik de koelkast dicht doe en me omdraai, staat Matthy achter me. Hij slaat een arm om me heen en legt zn hoofd op mn buik. Ja ik weet t, t klinkt klein, maar voor zijn leeftijd is hij ook iets kleiner dan andere mensen. Dit waren zijn ouders ook, dus heeft hij t niet van een vreemde. Ik sla ook een arm om hem heen en wrijf over zn rug. "Ga maar weer slapen lieffie" zeg ik. Hij schud zn hoofd. "Jij mee" zegt hij zacht. "Is goed schatje ik kom met je mee" zeg ik. Hij knikt en pakt mn hand terwijl we naar de slaapkamer lopen. Hij doet zn kleren uit behalve zn boxer en gaat in bed liggen. Ik ga naast hem liggen en hij legt zn hoofd meteen op mn buik. Zn knuffel drukt hij tegen zich aan. Ik speel een beetje met zn haar en merk na een tijdje dat hij nog niet slaapt. Hij beweegt zich weer, maar na 10 minuten geeft hij t op en gaat rechtop zitten. Hij staat op uit bed en gaat de kamer uit. Ik ga ook rechtop zitten en stap ook uit bed. Ik loop de woonkamer in en zie Matthy niet. Ach ja zal wel naar de wc zijn. Ik ga weer verder met koken. Als t na een half uurtje klaar is dek ik de tafel en zet ik t eten erop. "MATTHY KOM JE ETEN" roep ik. Ik hoor niks maar zie even later Matthy de kamer in komen. Hij ziet er moe en slaperig uit. "Waar was je" vraag ik. "Wc, bed" zegt hij zacht. "Lag je te slapen" vraag ik. Hij knikt klein en gaat zitten. "Sorry" zeg ik en ga ook zitten. Hij knikt en samen beginnen we met eten. Hij eet niet veel, maar probeert t wel. Je ziet gewoon aan alles dat hij nu liever in bed lag. Wat ik ook wel snap. "Schatje ga maar naar bed toe, je bent doodmoe" zeg ik. Hij knikt dankbaar en staat op. Hij geeft me nog een kleine knuffel. "Slaaplekker" zeg ik. Hij knikt klein en gaat naar de slaapkamer. Ik eet rustig alles op en ruim dan op. Ik kijk nog even bij Matthy en die ligt al weer lekker in dromenland. Hopelijk slaapt hij tot morgenvroeg minimaal 8 uur dus dan heeft hij zn slaap weer ingehaald. Ik sluit de deur weer zachtjes en ga naar de woonkamer waar ik mn ding doe en nog met de jongens bel.
~tijdje later~
Ik ben me klaar aan t maken voor naar bed te gaan. Als ik klaar ben met douchen doe ik een boxer aan en loop ik naar de slaapkamer. Ik ga in bed liggen naast Matthy en sluit mn ogen. Niet gek veel later val ik ook in slaap.
849 woorden
JE LEEST
"Veilig in jou armen" mabbie
Fiksi PenggemarMatthy is autistisch en heeft iedere keer een leeg gevoel als de andere opnemen zijn of hij in groepen mensen staat. Behalve bij 1 iemand. Robbie van de Graaf. Hij is bi en niemand weet het. Hij heeft t lastig. Net uit een depressie en ouders die be...
